ทำดีแทบตายสุดท้ายเป็นได้เพียงสตรีแพศยา เช่นนั้นท่านก็มอบหนังสือหย่าให้ข้าเถอะ! #คำเตือน! พระเอกธงแดง

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

นางใช้ยาปลุกกำหนัดเพื่อผูกมัดเขาด้วยการมีบุตรแต่เขากลับทอดทิ้งนางไปยังชายแดนอย่างไม่ใยดี กลับบ้านปีละครั้งยังวิ่งไปหาคนรักเก่าที่แต่งให้น้องชาย หัวใจนางจะทนไหวหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อย่าหาว่านางร้าย

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

นางร้ายชอบสร้างปัญหา และเอาแต่กลั่นแกล้งนางเอกจนทำให้พระเอกสงสาร ก่อเกิดเป็นความรักอันลึกซื้ง แต่ถ้านางร้ายอย่างเธอไม่ทำตามบทล่ะ ตอนจบจะเป็นอย่างไร?

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

มือสังหารสาวได้โอกาสเกิดใหม่ยุคจีนโบราณทว่าโชคร้ายต้องเกิดในร่างคุณหนูไร้ค่า ใบหน้าเสียโฉม ท้องลูกแฝดชายหญิงไร้พ่อ ถูกส่งไปตกยากที่ชนบทไร้ความเจริญ เฮ้อ ดีนะที่ฉันยังมีระบบอาวุธคู่หูเดิมติดตัวมาด้วย

ฉินเทียนอ้ายได้รู้ว่าที่แท้ตัวเองเป็นตัวร้ายในนิยาย ซ้ำยังให้กำเนิดบุตรชั่วอีกหนึ่ง และจุดจบของคนอย่างพวกนางคืออะไรเล่า หากไม่ใช่ความตาย เช่นนี้ยังจะรออะไรอีก รีบพาลูกในท้องเอาชีวิตรอดเถอะ!

คนอื่นทะลุมิติมาเป็นนางเอกหรือนางร้าย แต่ทำไมเธอดันมาอยู่ในร่างตัวประกอบที่มีฉายา 'รูปโฉมงดงาม สันดานยอดแย่' พระเอกเป็นของนางเอก พระรองเป็นของนางร้าย ส่วนองครักษ์ของพี่ชาย...หนูขอได้ไหมคะ

ทุ่มเทรักจนตัวตาย สุดท้ายเป็นได้เพียงพระชายาในนาม สวรรค์ยังซ้ำ ลงทัณฑ์ให้หวนคืนกลับด้วยโชคชะตาเดิมอย่าหลีกหนีไม่ได้ เมื่อสวามีไม่เคยรัก ชาตินี้นางจะไม่รักเขาเช่นกัน ยินดีเป็นพระชายาในนามด้วยความเต็มใจ

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!

เจ็บแล้วจำคือคนเจ็บแล้วทนคือกระบือดังนั้นลู่เจาเจาคนนี้จะไม่ยอมเป็นกระบือเด็ดขาดรักคนผิดนางก็แค่เลือกคนใหม่บุรุษยังเลือกสตรีที่ดีมาเป็นภรรยาได้แล้วเหตุใดนางจะเลือกชายที่ดีสักคนมาเป็นสามีบ้างมิได้เล่า

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

ทะลุมิติทั้งทีดันมาอยู่ในร่างตัวประกอบอายุสั้น ที่ต้องตายเพราะท่านอ๋องปีศาจพระเอกธงแดงอันดับหนึ่ง งานนี้ซูเยว่ต้องงัดสกิลแถขั้นเทพ และกำไลวิเศษในมือคือหวังเดียว ในการช่วยให้ซูเยว่เอาชีวิตรอดให้ได้

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครานางก็พบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียแล้ว! การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งมันก็ดีอยู่ ทว่า...จุดจบของนางร้ายที่น่าอนาถใจเช่นนั้น... ข้าไม่เอาได้หรือไม่!