หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

เจ้าไม่ล่วงเกินข้า ข้าย่อมไม่ล่วงเกินเจ้า แต่หากผู้ใดกล้าลองดี จงรู้เอาไว้ว่า หญิงอัปลักษณ์ผู้นี้จะลงมือทุบตีขยะอย่างพวกเจ้าให้สาสม!

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายที่อนาคตจะถูกสามีตัวร้ายฆ่าตาย แต่นางจะไม่เป็นไปตามบทเด็ดขาด อย่างแรกคือต้องพิชิตใจลูกให้ได้ก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ส่วนสามีตัวร้าย ..จะไปตายที่ไหนก็ไป นางไม่อยากสนใจ

เมื่อยี่หวาได้มาเจอกับเด็กหนุ่มข้างบ้านหลังจากที่ไม่ไ่ด้เจอกันมาถึง 7 ปี เธอก็พบว่าความสดใสในวัยเด็กของเขาได้ถูกแทนที่ไปด้วยความสุขุมและหล่อเหลาจนทำให้เธอต้องหวั่นไหวในหัวใจขึ้นมาแปลกๆ เข้าแล้วเสียได้

เมื่อใจผูกพันกลับกลายเป็นรักต้องห้าม สุดท้ายหลินซูมี่ทำได้เพียงมอบกายแล้วหายไป อย่างนี้แล้วแม่ทัพใหญ่จะทำอย่างไร เมื่อต้องเลือกระหว่างหน้าที่กับดวงใจที่หนีไป

เมื่อนางอย่างเป็นเพียงนักเวทย์ธาตุผสมธรรมดา แต่คนรอบข้างไม่เห็นด้วย จึงทำได้เพียงก้าวออกจากหมู่บ้าน เพื่อใช้ชีวิตตามที่ปรารถนา

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

แม่ทัพผู้นำกองทัพเสวียนหู่ไม่ยินยอมแต่งงานกับหลานสาวไทเฮาถึงขั้นขัดพระราชเสาวนีย์ ‘เมื่อก่อนมีความรู้สึกเช่นไร ต่อไปก็เหมือนกัน’ เหอะ!...เหตุใดพูดแล้วไม่ทำตามคำพูด จะมาวุ่นวายกับนางด้วยเหตุใด?!

ชาติก่อนถูกคนที่ไว้ใจสังหารอย่างน่าเวทนา แม้ได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกหนหนึ่ง แต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายไปเสียได้ แล้วหนี้แค้นของข้าเล่า? ใครจะลือว่าวิปลาสก็ลือไปเถิด ข้าจะวิปลาสจริงๆ ให้ดู

ชาติก่อนเป็นได้แค่วิหคในกรงทอง แต่ชาตินี้นางจะโบยบิน ไม่ยอมสยบต่อชะตากรรมในวังหลังอันโสมม

เขาคือผู้ช่วยนางจากความตาย คือผู้มอบชีวิตใหม่ให้อีกครั้ง แล้วเขายังสอนให้นางรู้ว่าการเป็นหนึ่งเดียวในใต้หล้าของใครสักคนหนึ่งนั้นเป็นอย่างไร

เจิ้งเหยาจีลืมตาตื่นในร่างสตรีที่ทีชื่อเดียวกับตน ร่างใหม่นี้ถูกวางยาพิษจนตาย โชคดีได้หมอเทวดาช่วยยื้อเอาไว้ เธอจึงสัญญาว่าจะแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิม ทว่าผู้ที่สั่งวางยาเหยาจีคือฉินสื่อหวงอิ๋งเจิ้ง!

นางเคยไร้เดียงสา หลงเชื่อว่าความดีของตนจะสามารถแลกมาซึ่งเศษเสี้ยวความรักจากเขาได้ ทว่าในวันที่คนรักเก่าของเขาได้หวนคืนกลับมา นางจึงได้รู้ว่าเป็นตนเองที่โง่งมเพียงใด...

【ว้าว พี่ชายคนนี้หล่อจังเลย】 【นอกภูเขายังมีภูเขาเขียว นอกตึกยังมีตึกสูง พี่ชายทั้งหล่อทั้งอ่อนโยน】 【พี่ชาย มาให้กอดหน่อย!】 กู้หวยอัน: …… ปากของเด็กคนนี้ช่างร้ายกาจนัก

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

ในนิยายตัวร้ายมักต้องพบจุดจบอันน่าเศร้า เหตุเพราะไปยุ่งวุ่นวายกับเหล่าตัวเอก แต่เมื่อเธอคนนี้เข้ามาสวมร่างนางร้ายแทน ย่อมไม่สนใจไยดีตัวเอกอีกต่อไป "ข้าขอใช้ชีวิตสุขสบายไปกับสามีหุ่นล่ำเสียยังดีกว่า"

ชีวิตก่อน นางต้องแบกรับชะตากรรมแทนผู้อื่น ถูกบังคับขู่เข็ญให้ไปเป็นตัวประกันตัวแทนเพื่อรักษาเกียรติฮองเฮา เกิดใหม่ครั้งนี้... นางจึงขอย้อนคืนชะตากรรมแก่ผู้ที่ควรรับเคราะห์นั้น!

ผู้คนกล่าวหาว่านางเห็นแก่เงิน แล้วอย่างไร สตรีเช่นนางไม่ยอมเสียเงินโดยเปล่า ในเมื่อกล้าใช้นางเป็นเรือข้ามฟากดังนั้นจะต้องมีราคาที่ต้องจ่ายใช่หรือไม่?

เฉาโม่ลี่ถูกฆ่า เกิดใหม่เป็นสตรีนามเดียวกันซึ่งเป็นเจ้าสาวของแม่ทัพบูรพา แต่ขณะที่หนุ่มสาวกำลังร่วมเคียงหมอน ทหารพลันโร่แจ้งข่าวว่าแม่ทัพประจิมสิ้นแล้ว และใช่! แม่ทัพประจิมผู้นั้นคือนางเอง!!