ศิษย์นอกไร้รากฐานอย่าง 'ซินเยว่' ต้องฝ่าคำดูถูกด้วยความมุ่งมั่น! นางใช้ไข่มุกกลืนตะวันพลิกชะตาและสร้างเส้นทางการฝึกฝนสู่เซียน

ใครว่าเป็นฮูหยินต้องอยู่แต่ในเรือน? ยุคสมัยที่เปลี่ยน ...กฏเกณฑ์ที่เคร่งครัด ก็มิอาจปิดกั้นความฝันของนางได้!

พงษ์ อดีตอดีตแชมป์โลกมวยไทย ที่ชีวิตเขาไปพัวพันธ์กับสองมาเฟีย โดยไม่ได้ตั้งใจ

เกิดใหม่ทำไม ฉันไม่อยากมีชีวิต แล้วทำไมเกิดใหม่ต้องลำบากขนาดนี้ด้วย โชคชะตากำลังเล่นตลกกับฉันอยู่ใช่ไหม แล้วฉันควรทำอย่างไรกับชีวิตใหม่ของฉัน

อุตส่าห์ได้เข้าไปอยู่ในนิยายเรื่องโปรดเพื่อไปดูเรื่องราวหลังตอนจบด้วยตาตนเอง แต่เหตุใดนางจึงถูกตัวประกอบที่โผล่มาแค่ตอบจบของเรื่องจับตามอง หนำซ้ำเขายังจะพาไปกักขังที่หุบเขาแปลกๆอีก อะไรนะ! หุบเขาคนดี?

เดี๋ยวนะ! ได้ข่าวว่าเธอเป็นนางเอกไม่ใช่เหรอ แล้วที่ออกอุบายให้ฉันทุบตีเธอนี่มันคืออะไรก่อนคะ พูดดด อ่าวแล้วไอ้พระเอกบ้านี่ก็ดันโง่เชื่ออีก ผีเน่ากับโลงผุชัดชัด พระเอกนี่มันจะโง่เหมือนกันหมดเลยรึไงกัน

เพียงพักสายตาชั่วครู่ลืมตาอีกครั้ง“อวิ๋นซื่อเทียน” ก็มาอยู่ในร่างของเด็กมอมแมมยากจนไม่มีแต่อีแปะเดียว และยังมีน้องชายฝาแฝดที่รอให้นางหาเลี้ยงอีก เอาล่ะ... หลังจากนี้นางจะนำความร่ำรวยมาสู่เด็กคนนี้เอง!

แต่งเพื่อสนองความต้องการของตัวเองล้วนๆ

จากองค์หญิงอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจู สู่เชลยสงคราม และกลายเป็นอนุไร้ค่าของบุรุษซึ่งหวังแค่จะมีทายาท เขาพรากเอาลูกนางไป ไล่ให้ไปตาย สุดท้ายนางก็จบชีวิตขณะเขากำลังวิวาห์ กับองค์หญิงห้าผู้เป็นที่รักของทุกคน

'ในเมื่อข้าตัดสินใจเลือกความตายไปแล้ว แต่ยังถูกท่านพากลับมาจนสำเร็จข้าก็จะขอมีชีวิตต่อไป หรือต่อให้ถูกฆ่าตายหลังจากนี้ก็จะเป็นวิญญาณเร่ร่อนไม่ไปไหนจนกว่าจะได้เห็นลูกของข้าสังหารพ่อกับแม่บุญธรรมของเขา'

ชาติก่อนเพราะรักคนผู้หนึ่งจนมืดบอด ตลอดชั่วชีวิตถูกทอดทิ้งอยู่เรือนท้ายตำหนัก ก่อนจะตายอย่างเดียวดายโดยไร้ผู้คนเหลียวแล กลับมาชาตินี้นางกลับมาตัดสัมพันธ์รัก ทุกชาติทุกภพนางจะไม่รักคนผู้นั้นอีก

ฉันทะลุมิติเข้ามา...ในร่างเมียของตัวร้าย ที่สามีไม่เคยแม้แต่จะมองหน้าเขาไม่รักเขาไม่แตะเขาไม่แม้แต่จะพูดกับฉันดี ๆ สักคำเพราะสำหรับเขา “รชา” ก็แค่ตราบาปที่ติดมากับใบทะเบียนสมรส

มาอยู่ในนิยายแบบนี้ วิธีที่ทำให้มีชีวิตอยู่รอดคือการไม่ยุ่งกับใครก็ตามที่เป็นตัวเอก… แต่ผมดันเป็นพี่ชายบุณธรรมของนายเอก หนีรอดได้ที่ไหนกัน!!!

ข้าไม่ชอบคนที่ทำให้ข้าเป็นนางเอกร้าย ข้าเหนื่อย ข้าขี้เกียจนิสัยแย่ ข้าไม่อยากกรี๊ด ข้าไม่ชอบเจ็บคอ ข้าไม่ชอบถลึงตาเถียงคอเป็นเอ็น เพราะฉะนั้นเราถอนหมั้นกันเถอะ!

ฟู่จิงฮวาตายจากโลกเดิมเพราะทำงานไม่ได้หยุดพักความรู้สึกสุดท้ายคือเสียใจที่นางยังไม่เคยมีชีวิตที่ตัวเองอยากมีในขณะที่น้อยใจในโชคชะตานางกลับตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงเรียกของเด็กชายวัยสี่หนาว~อาหญิงน้องหิวนม

พิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้บิดาเห็นด้วยความตาย? นี่มันความคิดของนางร้ายเกรดต่ำแสนสิ้นคิดในนิยายที่เคยอ่านชัด ๆ แล้วอะไรคือการไปอ้อนวอนกลับใจกับคนที่คิดทำร้ายตนเอง ใครจะโง่ก็โง่ไปแต่สำหรับนางนั้นฝันไปเถอะ!

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

เพียงความเข้าใจผิดเล็กน้อย ทำให้นางให้การสนับสนุนเขาและหลงไปในคำหวานของเขา จนถูกหลอกใช้เป็นหมากในเส้นทางแย่งชิงอำนาจในเมืองหลวง เมื่อนางหมดประโยชน์ก็ สังหารอย่างไร้เยื่อใย…

กว่าจะรู้หัวใจตนเอง เธอก็หอบลูกที่อยู่ในท้องหนีเขาจากไปแล้ว