ในเมื่อฟ้าลิขิตให้เขาเป็นของนาง เหตุใดนางต้องยอมให้แม่ดอกบัวขาวเหล่านั้น... มาพรากเขาไปด้วยเล่า!

ผู้คนกล่าวหาว่านางเห็นแก่เงิน แล้วอย่างไร สตรีเช่นนางไม่ยอมเสียเงินโดยเปล่า ในเมื่อกล้าใช้นางเป็นเรือข้ามฟากดังนั้นจะต้องมีราคาที่ต้องจ่ายใช่หรือไม่?

นางแต่งเข้ามาในฐานะภรรยาที่สามีไม่รัก ต่อให้ทำดีทุกอย่าง แต่สามีก็ไม่เหลียวแล แม้วันที่นางตายเขายังโอบกอดอนุไว้แนบอก เมื่อย้อนกลับมาอีกครา ใยนางต้องไปรักบุรุษชั่วช้าอีก ชาตินี้นางจะขอเป็น 'สตรีไร้ใจ'

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

เป็นฮูหยินไร้ความสำคัญ ใจก็ไม่จำเป็นต้องมอบให้บุรุษไร้ค่า

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

เมิ่งเชียนเชียนต้องแต่งเข้าสู่ตระกูลลู่ เพื่อ 'แก้เคล็ด' ให้กับท่านย่าเฒ่า ทว่าในคืนวันวิวาห์สามีของนางต้องรับราชโองการออกทัพทันทีเขาโชคร้ายสิ้นชีพลงใต้คมดาบ ห้าปีต่อมาสามีที่ควรจะตายในสนามรบกลับมา

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

ชาติที่แล้วสามีเก่าเลวทรามขนาดนั้น ชาตินี้ก็หาสามีใหม่สิ! หนีไปให้ไกลจากคนเดิมได้ยิ่งดี~

เมื่อนักศึกษาแพทย์มือหนึ่ง ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอ่อนแอ ที่ถูกกลั่นแกล้งจนตาย การเกิดใหม่ของเธอครั้งนี้ นำมาสู่ความวุ่นวายในวังหลวง

นางจะหนีรอดจากเงื้อมมือของเขาได้หรือไม่ เมื่อพันธะร้ายๆมันผูกนางไว้ซะขนาดนี้ แถมตอนเด็กๆนางยังเผลอลืมตัวกระโดดถีบเขาไปเต็มๆตีนเลยด้วย เราตามมาดูกันนะคะว่านางจะรอดหรือไม่

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

เมื่อนักอ่านต้องมาอยู่ในบทนางร้ายในนิยาย ที่ถูกหมางเมินจากคนรอบข้างเนื่องนางจากอุปนิสัยร้ายกาจ และเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ นางร้ายมือใหม่จะต้องสรรหาวิธีเพื่อหลีกหนีศัตรูที่หมายจะเอาคืน

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !