ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เกลียดหมอสุดชีวิต แต่ดันได้กับหมอเนี่ยนะ เหอะ เหลือจะเชื่อจริงๆ

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

"นอนกับฉัน นอนแบบมีอะไรกัน ไม่ต้องใช้หัวใจ ใช้แค่ร่างกายแลกเปลี่ยนความสุขกัน นี่คือวิถีการเป็นผู้หญิงของฉัน และฉันจะไม่รักเด็กของตัวเอง ไม่ต้องพยายามเอาใจ วันเกิดหรือวันครบรอบอะไรไม่ต้องจำ ไม่สำคัญ"

"พี่พร้อมจะหย่าให้เธอ ไม่ต้องรอให้ครบเจ็ดวัน ไม่ว่าเหตุผลข้อนั้นคืออะไร พี่ก็เต็มใจหย่า" หญิงสาวนิ่งเงียบ หลุบตามองถ้วยชา "วันหนึ่งเธออาจพบคนถูกใจใหม่ จะได้เริ่มต้นสานสัมพันธ์กับเขาโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ"

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

“พันสอง ลดเหลือพันถ้วน กี่รอบก็ได้ ทำได้ทุกอย่าง ห้ามต่อ” ว่าจบก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ทั้งตื่นเต้น ทั้งวูบวาบไปทั้งโพรงอกจนเหมือนจะเป็นลม

ถ้าความรู้สึกมันล้ำเส้นที่ขีดไว้ ก็รีบจัดการความรู้สึกตัวเองซะ

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

‘เธอ’ ก็แค่ของแถม ที่เขาบังเอิญได้มาในฐานะพี่สาวเมียน้อยของบิดา และยังได้เป็น ‘ภรรยา’ ที่ ‘เขา’ ไม่เคยอยากอยู่ใกล้เลยสักวัน

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

จากน้องสาวที่เขาเคยรักและเอ็นดูมากที่สุด สู่… ‘สถานะเมียชัง’ ที่แม้แต่หน้าเขาก็ไม่อยากมอง... #ไม่นอกใจไม่นอกกายค่ะ

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก