เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

“เขาเคยเป็นศัลยแพทย์ที่ต่อชีวิตให้คนไข้นับไม่ถ้วน...แต่กลับไม่มีใครยื้อชีวิตเขาไว้ได้”

ฉินจื่อฉิง 'เมื่อใดที่ข้ายิ้มต้องเกิดหายนะ เจ้าแน่ใจหรือที่จะให้ข้ายิ้ม' ซูหยุนหราน 'ข้าอยากให้ท่านยิ้ม เพราะรอยยิ้มของท่านคือกำลังใจและยังทำให้ข้ารู้สึกถึงการถูกรัก'

นางเคยถูกสังหารในฐานะสนมผู้ต่ำต้อย ทว่าสวรรค์กลับส่งนางย้อนคืนมาพร้อมครรภ์แฝดต้องห้าม ครั้งนี้นางจะมิยอมเป็นเหยื่อของผู้ใด ทุกผู้คนที่เคยทำร้ายนางจะต้องชดใช้ด้วยหยาดโลหิตและน้ำตา

หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

“ครั้งหนึ่ง…นางเคยมีครอบครัวที่โอบกอดด้วยความรัก แต่เพียงชั่วพริบตา ทุกสิ่งกลับพังทลาย นางถูกผลักไสให้กลายเป็นสตรีต่ำต้อยไร้ผู้เหลียวแล”

ลืมตาตื่นมาก็พบว่ากลายเป็นนางร้ายในนิยายที่จบแล้ว มีจุดจบคือถูกส่งมาแต่งงานกับอ๋องตาบอดจิตใจคับแคบ เขาไล่นางมานอนที่ห้องเก็บฟืน สำหรับเจ้าของร่างคงยอมตาย แต่สำหรับนาง นี่มันโอกาสทองในการเกษียณชัดๆ!

'เหตุใดการเป็นอิสระและอยู่อย่างสุขสบายมันถึงได้ยากเย็นถึงเพียงนี้' นั่นคือความสงสัยที่ลี่หลินไม่เคยได้คำตอบเพราะนางได้อย่างอื่นมาแทนคำตอบของคำถามแล้วต่างหาก

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

ฉินเทียนอ้ายได้รู้ว่าที่แท้ตัวเองเป็นตัวร้ายในนิยาย ซ้ำยังให้กำเนิดบุตรชั่วอีกหนึ่ง และจุดจบของคนอย่างพวกนางคืออะไรเล่า หากไม่ใช่ความตาย เช่นนี้ยังจะรออะไรอีก รีบพาลูกในท้องเอาชีวิตรอดเถอะ!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

ฟื้นจากความตายมาพบว่าลูกสาวกำลังจะถูกขาย ซูเหมยฮัวจึงงัดวิญญาณแม่ค้าปากแจ๋วมาสู้สุดใจ! ใครว่าข้าเป็นลูกพลับนิ่ม? คอยดูเถิด... ข้าจะใช้ 'ไหผักดอง' ใบนี้สร้างอาณาจักรความมั่งคั่ง และจะทวงคืนทุกความแค้น

เมื่อ “ม่อซูเหยา” ขุนนางหญิงผู้ทรงอำนาจสิ้นใจลงด้วยน้ำมือของบุรุษที่นางรักที่สุด นางนึกว่าทุกอย่างได้ปิดฉากลงแล้ว... หากแต่โชคชะตากลับไม่ปล่อยให้นางหลุดพ้น เหวี่ยงนางให้ฟื้นขึ้นในร่างของนางร้ายในนิยาย