- 68
- 5.25K
- 6
- 0 (0)
“ถ้าปล่อยฉันไปอย่างมากพวกคุณก็แค่ถูกด่าไม่กี่คำ แต่ถ้าพวกคุณกล้าแตะต้องฉันแม้แต่ปลายเล็บ ‘ผู้ชายคนนั้น’ ไม่เก็บพวกคุณเอาไว้แน่”
“ถ้าปล่อยฉันไปอย่างมากพวกคุณก็แค่ถูกด่าไม่กี่คำ แต่ถ้าพวกคุณกล้าแตะต้องฉันแม้แต่ปลายเล็บ ‘ผู้ชายคนนั้น’ ไม่เก็บพวกคุณเอาไว้แน่”
ดาวดวงนี้กำลังพบกับหายนะจากเอเลี่ยนต่างดาวและทั้งดาวก็มีแต่ผู้ชาย ส่วนตัวผมที่ถูกวาร์ปมาที่นี่กลับถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นหญิงเพียงคนเดียวซะงั้น นี่มันเรื่องอะไรกันละเนี่ย!
เมื่อรินรดาได้รับคฤหาสน์โบราณเป็นมรดกตกทอดจากหม่อมผู้เป็นมารดา เธอไม่เคยรู้เลยว่าเบื้องหลังความงดงามหรูหราของคฤหาสน์นั้น ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยเรื่องเล่าที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง
ชาติก่อนนางต้องตายเพราะแผนการสลัดสามีพิการออกไปจากชีวิต ตายแล้วจึงได้รู้ความจริงว่าสามีคือฮ่องเต้ที่หายไป ชาตินี้นางจึงช่วยผลักดันเขากลับคืนบัลลังก์ หวังทูลขอตำแหน่งสนมแต่เขาให้เป็นแค่นางกำนัลซักล้าง
ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"
หลังจากพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง ‘น้ำเหนือ’ก็เข้าสู่โลกเกมมรณะได้แบบมึนงงในที่สุด แต่ทำไมที่นี่ถึงไม่ค่อยเหมือนกับที่คนอื่นเล่าเท่าไหร่เลยล่ะ?
หวงเหล่าไท่ไม่ตอบ เขากระโจนเข้าหาเงาดำ ดาบทั้งสองเล่มปะทะกันเกิดประกายไฟวาบขึ้นในความมืด เจี้ยนอู๋ยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น เขาไม่เคยเห็นอาจารย์ใช้วิชาด้วยความรุนแรงเช่นนี้มาก่อน
เขียนอ่านเอง
แม่นายช่อม่วงใครต่อใครต่างพากันเรียกนางว่านางร้าย คนทั่วทั้งกรุงศรีต่างพากันเกลียดชัง...ไม่เว้นแม้กระทั่งสามีของนาง แต่ครั้นนางถูกแม่ผัวโบยจนสิ้นสติ...ตื่นขึ้นนางกลับเปลี่ยนเป็นคนอีกผู้ !
ทำไมถึงเหมือนร่างกายถูกทรมานอย่างนี้ รู้สึกเจ็บไปหมดโดยเฉพาะแผ่นหลัง ใช่แล้วเธอถูกรถชนเพราะเธอเดินไม่ดูทาง หลังจากไปเห็นภาพบาดตาของสามีกับผู้หญิงคนอื่น แต่ทำไมเธอไม่อยู่ที่โรงพยาบาลกัน นี่มันที่ไหน
จากลูกสาวคนหนึ่งของครอบครัวสู่การเป็นภรรยาของใครสักคน และกลายเป็นแม่เลี้ยงให้กับลูกๆของเขาด้วย
“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”
มิลินนางร้ายตกอับประสบอุบัติเหตุตายแล้วเกิดใหม่ในร่างตัวประกอบที่มีผัวเป็นยักษ์ ตัวประกอบที่โคตรเลว คบชู้ไม่พอ ยังโหดเหี้ยมเลือดเย็น สมแล้วที่โดนวางยาพิษตายตอนจบ
เมื่อนักแต่งนิยายต้องเข้าไปอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่ง
ถ้าคุณนักอ่านชอบเรื่องแปลกๆ ชวนขนลุก พวกสิ่งลึกลับที่วิทยาศาสตร์ยังตอบไม่ได้ เรื่องเหนือธรรมชาติ หรือเรื่องราวที่ฟังดูเหมือนไม่ควรมีอยู่บนโลกนี้... ขอแนะนำให้คุณรู้จักกับ “SCP”
“ท่านอ๋อง! ข้าเห็นแมลงตรงไหล่ท่าน… ให้ข้าช่วยปัดออกให้ไหมเจ้าคะ~” “ไม่มีแมลง” เสียงท่านอ๋องสั้น กระชับ และเย็นยะเยือก “ไม่มีแมลงก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ อย่างน้อยข้าก็ได้เข้าใกล้ท่านแล้วหนึ่งจัง“
ครั้งหนึ่ง "เมิ่งโหยวหลาน" เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมของผู้อื่น แต่ในครั้งนี้ เธอจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป เธอพร้อมที่จะทำทุกอย่าง เพื่อพลิกชะตา และยืนหยัดเหนือทุกคน!

ราชวงศ์พันปีไม่อาจหนีความเสื่อมสลาย ตระกูลขุนนางร้อยปีก็ต้องกลายเป็นธุลี ในใต้หล้านี้... สิ่งใดกันเล่าที่จะคงอยู่ชั่วนิรันดร์?
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"