เจิ้งเหยาจีลืมตาตื่นในร่างสตรีที่ทีชื่อเดียวกับตน ร่างใหม่นี้ถูกวางยาพิษจนตาย โชคดีได้หมอเทวดาช่วยยื้อเอาไว้ เธอจึงสัญญาว่าจะแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิม ทว่าผู้ที่สั่งวางยาเหยาจีคือฉินสื่อหวงอิ๋งเจิ้ง!

"ตายเพราะครัวสะอาดเกินไป ตื่นมาอีกทีดันอยู่ในดงฝุ่น! ซูชิงรั่ว บล็อกเกอร์สายอนามัยต้องงัดทุกสกิลมาปฏิวัติบ้านป่าของนายพรานหน้านิ่งให้วิ้งวับ พร้อมเสิร์ฟเมนูเด็ดพิชิตใจลูกเลี้ยงและสามีเย็นชา!"

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู

มู่อ๋องเกิดมาภายใต้ดาวพิฆาตบิดา ต้องแก้เคล็ดด้วยการหาสตรีผู้มีชะตาดาวแห่งชีวิต ลบล้างอำนาจของดาวพิฆาตมาตบแต่งเป็นชายา แคว้นต้าเฉียนตามหาสตรีผู้นั้นจนพบ แต่สตรีผู้นั้นกลับเป็นเด็กน้อยวัยเพียงสิบสอง!

นางคือหลานสาวสุดที่รักของท่านเทพโอสถ ปรุงยาพิษกับแกล้งคนเป็นงานหลัก บิดาเป็นถึงแม่ทัพเจิ้นเป่ย ว่างๆ ก็ไปเก็บลูกเสือมาเลี้ยงเล่น แต่เจ้าก้อนแป้งสองหน่อนี้มาได้อย่างไรกัน จู่ๆ ก็มาเรียกนางว่าท่านแม่!

ชีวิตนี้ลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

ตายกลางสนามรบเพราะปกป้องแม่ทัพที่เคารพไม่พอ ดันมาเกิดใหม่เป็นลูกที่ถูกมารดาทิ้ง ต้องเอาตัวรอดอยู่ในจวนริมชายแดน โชคดีที่มีวาทศิลป์ของกุนซือติดตัว ว่าแต่...ซื่อจื่อผู้นั้น ช่วยอยู่ห่างๆ ข้าจะได้หรือไม่

ทะลุมิติทั้งทีดันมาอยู่ในร่างตัวประกอบอายุสั้น ที่ต้องตายเพราะท่านอ๋องปีศาจพระเอกธงแดงอันดับหนึ่ง งานนี้ซูเยว่ต้องงัดสกิลแถขั้นเทพ และกำไลวิเศษในมือคือหวังเดียว ในการช่วยให้ซูเยว่เอาชีวิตรอดให้ได้

ผู้คนต่างบอกว่าทรราชอย่างเขาไม่คู่ควรกับคนอย่างนาง ทั่วหล้าภาวนาให้ทุกภพชาติของนางอย่าได้วนเวียนกลับมาเจอเขาอีก ทว่านางคือสตรีของเขา หากใครกล้าพรากนางไป เขาจะส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันเอง

ชาติก่อนข้านั้นโง่เขลา คิดว่าตัวเองมีสายเลือดของท่านอยู่ในตัวแล้วท่านจะรัก ชาติก่อนท่านไม่ต้องการข้า ชาตินี้ท่านพ่อก็อย่าหากว่าข้าอกตัญญูเลยนะเจ้าคะ

ชาติก่อนเป็นได้แค่วิหคในกรงทอง แต่ชาตินี้นางจะโบยบิน ไม่ยอมสยบต่อชะตากรรมในวังหลังอันโสมม

เมื่อ จักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ ย้อนมาเกิดในร่างเด็กสาวยากจนแห่งยุค 60! เธอไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา แต่ใช้ ญาณทิพย์สั่งภูตผี! ขุมทรัพย์ทั้งป่าจึงไม่ต่างอะไรกับของในสวนหลังบ้าน!

ในคืนวันปักปิ่น ท่านปู่สิ้นลม นางถูกผลักตกน้ำ โดนสาดโคลนว่าเป็นต้นเหตุ ถูกตราหน้าว่าเป็นกาลกินีแห่งสกุลเซวีย จุดจบของสตรีผู้มีชื่อเสียงด่างพร้อยคือส่งเป็นของเล่นให้ขุนนางกักขฬะ ถูกทิ้งในหอนางโลมจนตาย

เกิดใหม่ทั้งที ดันมาเกิดในครอบครัวของตัวร้าย หนำซ้ำ ยังถูกได้ยินเสียงในใจว่ากำลังนึกคิดอะไร ว้าวุ่นเลยล่ะทีนี้ ท่านพ่อท่านแม่ ..ข้าก็แค่ อยากให้พวกท่านรักกัน ไม่อยากจะให้ครอบครัวเราจบเหมือนในนิยาย

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

ทะลุมิติแบบใด ไม่มีมิติ ไม่มีระบบ มีแต่สมองน้อยๆกับหนังสือหนึ่งเล่ม ชีวิตข้าจะรอดได้คงต้องพึ่งบิดาทรราชของข้าแล้ว แต่ทำไมบิดาทรราชถึงเป็นพวกคลั่งรักไปได้ "ท่านพ่อ...ท่านคือทรราชนะเจ้าคะ"

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'