'ช่วยไม่ได้นะมิลิน ฉันพยายามแล้วที่จะอดทน แต่เธอก็เป็นคนทำให้ฉันตบะแตกเอง หึ! ในเมื่อตอนนี้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปนี้ก็อย่าหวังว่าชีวิตเธอจะได้รับกับความอิสระอีก มิลิน!'

“งานห่วยหรือไม่ห่วย คนที่เรียนวิศวะควรจะรู้ดี ไม่ใช่อาศัยหน้าตามาเถียงค่ะ” “ปากดีแบบนี้ มาเป็นเมียพี่เลยมั้ยน้อง”

ว่างไหมครับมาจีบ

เขามันสุดจัดในรุ่น ปั๊มเกียร์ไว้เป็นร้อยอันเพื่อแจกสาว แต่ขอโทษทีฉันก็จี๊ดไม่เบาเหมือนกัน ไม่งั้นเอาเขาไม่อยู่หรอก “ห้ามแจกเกียร์ให้ใครต่อใครไปทั่วแล้ว เข้าใจไหม?”

ของขวัญถูกคนรักนอกใจ เธอเลยไม่คิดรักใครอีก แล้วทำไมผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นถึงมาขอเธอแต่งงานล่ะ?

นายหัวปรานต์ (พระเอก) อายุ 35 ปี เจ้าของไร่ทุเรียนพันธุ์หอมทอง ผู้มีฉายาว่า “พญาเหมันต์” อายุ 26 ปี ลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังในกรุงเทพฯ หนีปัญหาชีวิตมาอยู่กับญาติที่ทำงานในไร่ของนายหัว

"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

ท่านจอมมาร: "ข้าคือผู้ไร้เทียมทานในสามภพ!" หลี่ซุน: "งั้นขอข้าแตะตัวท่านหน่อย... โอเค ตอนนี้ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน +1 แล้ว""อย่าเพิ่งตายนะเจ้าพวกสวะ ข้ายังไม่ได้ก๊อปปี้ท่าไม้ตายพวกเจ้าเลย!"

“คุณแม่ฟังให้ดีนะครับ ผมจะไม่มีวันแต่งงานกับยัยแม่ชีหน้าจืดเด็ดขาด! ที่ผมยอมหมั้นกับเธอ ก็เพราะไม่อยากมีปัญหากับคุณปู่เท่านั้นเอง” น้ำเสียงเยือกเย็นบ่งบอกชัดเจนว่าเขาไม่เคยเห็นด้วยกับการหมั้นครั้งนี้

ท่ามกลางแสงไฟและเสียงเชียร์ เขาคือคนที่ทุกคนมองเห็น แต่มีเพียงคนเดียว…ที่ได้เห็นเขาในความมืด รักครั้งนี้เริ่มจาก ‘เลนส์’ แต่จบลงที่ ‘หัวใจ’

“นะโมก็แค่เด็กที่เฮียเก็บมาเลี้ยง จำใส่หัวไว้ซะด้วย”

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

ตำแหน่งแฟนของเธอเขาก็จอง ตำแหน่งสามีของเธอเขาก็จอง ตำแหน่งที่นั่งกินข้าวข้างเธอเขาก็จอง ใครหน้าไหนก็อย่าได้คิดมาแย่งตำแหน่งเขา เพราะตำแหน่งเหล่านี้เป็นของเขาคนเดียว คนเดียวเท่านั้น!

เราเลิกกันครั้งเดียวก็พอแล้ว...

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

ในวันที่เธอวิ่งตาม เขากลับเมิน ในวันที่เธอห่างเหิน เขาเดินตามเหมียนหมา💕

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก