ใจคนมันเหมือนเดิมไม่ได้ตลอดหรอก วันนี้รักมาก พรุ่งนี้อาจจะไม่รักเลย

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

เธอชอบเขาตอนไหนไม่รู้? รู้ตัวอีกทีสายตาของเธอก็คอยมองหาเขา มองหาผู้ชายที่ชื่อ ต้นหนาว…

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!

สาวที่คอลเสียวในวันนั้นกลับกลายเป็นน้องรหัสที่กล่าวหาว่าผมเป็นเกย์รุกในวันนี้ [หึ เดี๋ยวจะได้รู้ว่าใครรุกใครรับ]

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

ผมยอมรับว่าตอนอยู่บนเตียงเราเข้ากันได้ดีแต่คุณยังดีไม่พอที่จะได้ยืนเคียงข้างผม

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

เรื่องรักลับ ๆ ของเจ้าของร้านสักและลูกน้องของเขา

เมื่อสามีพาเด็กเก้าขวบมาอยู่ด้วย อ้างว่าเป็นลูกชายเพื่อนสนิทที่เสียไป แต่เขาดีกับเด็กคนนั้นมากกว่าใส่ใจเมียอย่างเธอที่กำลังท้อง หรือว่าจริงๆ แล้วเด็กคนนี้คือลูกลับๆ ที่สามีปิดบังไม่บอกเธอ

ว่างไหมครับมาจีบ

"ทั้งคุณบัวและคุณโอม เมื่อหย่าร้างกันเรียบร้อยก็สามารถไปคบหาดูใจกับคนใหม่ได้โดยไม่ต้องรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น"

เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?