- 52
- 10.32K
- 60
- 0 (0)
เมื่อโชคชะตาไม่เข้าข้างแม้แต่สวรรค์ยังละเลยหน้าที่ ผู้ที่นางเฝ้ารอคอยพบเจอกับผู้ที่แสนชิงชังนาง ไฉนเลยจึงกลายมาเป็นคนคนเดียวกัน
เมื่อโชคชะตาไม่เข้าข้างแม้แต่สวรรค์ยังละเลยหน้าที่ ผู้ที่นางเฝ้ารอคอยพบเจอกับผู้ที่แสนชิงชังนาง ไฉนเลยจึงกลายมาเป็นคนคนเดียวกัน
ฮาฟเอลฟ์ผู้เรียกขานตนเองว่าโอดิน ชายที่หลงใหลและกระหายในพลังอำนาจอันไร้ที่สิ้นสุด ได้บังเอิญย้อนเวลากลับไปยังยุคสมัยที่ตนเองเพิ่งได้เริ่มต้นเป็นผู้วิวัฒน์ และในครั้งนี้ตัวเขาจะไม่ทำอะไรที่ผิดพลาดอีก
เป็นสาวออฟฟิศอยู่ดี ๆ สามีให้ลาออกมาเลี้ยงลูก ห้าปีผ่านไปช่อลดากลายเป็น 'อีเพิ้ง' ทั้งแก่ทั้งโทรม ซ้ำร้ายสามียังเล่นชู้กับเพื่อนร่วมงานจนขอหย่ากับเธอ...
ตายทั้งที…เธอแค่อยากไปเกิดใหม่ในโลกนิยายแฟนตาซีสวย ๆ ใช้ชีวิตสงบ ๆ กับหมอนนุ่ม ๆ สักใบ ไม่ใช่ลืมตาขึ้นมาแล้ว…ตั้งท้องแฝดสาม! อยู่กลางป่าลึก! มีระบบกวนประสาทคอยแจกสูตรอาหาร! และ…ชายแปลกหน้าตกจากฟ้า
เฉิงลี่' ฟื้นในร่างหญิงชนบทยุคหลังปฏิวัติฯ แต่เธอต้องเผชิญกับชายเลว เพื่อนทรยศ และแผนทำลายชื่อเสียง เพื่อแลกกับเงินแค่ห้าหยวน! แต่เธอไม่ยอมโดนเหยียบย่ำง่าย ๆ จะลุกขึ้นสู้เพื่อศักดิ์ศรีและความยุติธรรม!
นอกใจกันครั้งแรก ศิรามนยังยอมให้อภัยแดนไทยผู้เป็นสามี แต่ในเมื่อเขาไม่เห็นคุณค่าของโอกาสที่เธอมอบให้ เธอและลูกก็ขอจากไปเพื่อให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างที่เขาต้องการ
อาถรรพ์รัก 7 ปีมีจริงหรือไม่ คำตอบคือ...ในเมื่อเขาอยากเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น และคิดว่าเธอเอาลูกมาผูกมัด ฉะนั้นเขาก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ ‘เรา’ อีกต่อไป
สิ้นสุดรักห้าปีที่ไร้ความหมาย เมื่อเขามาบอกเลิกเธอเพื่อไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น ให้ความหวังเธอไว้สารพัดคำหวานเธอก็วาดฝันว่าจะได้เป็นเจ้าสาวของเขาจนไม่คิดเผื่อใจฝันหวานจึงสลายต้องตื่นมายอมรับความจริง
หลินฟ่านผิงดาราสาวแสนสวยในแนวหน้าของวงการ ดันพลาดพลั้งตกบันไดอย่างกะทันหัน ลืมตาอีกที เธอมาอยู่ในชนบทยุค60 ที่แสนลำบาก กลายเป็นหญิงมีครรภ์ใกล้คลอด แถมยังต้องกระเตงลูกน้อยอีกหนึ่งคน
คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก
อยากลองคบแอร์บ้างว่ะ คบเล่นๆ เบื่อก็แยกทาง
ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ใครว่าโง่ก็ไม่สน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือผู้ชายใจร้ายเตรียมทิ้งเธอไปหาคนที่เขาคิดว่าดีกว่า ครองขวัญเสียใจรถคว่ำจนแท้งลูก นับจากนี้พอแล้ว นางร้ายคนนี้จะหยุดรักผู้ชายใจร้ายเสียที
เขาเคยผลักไสความรักของเธอด้วยการเก็บเธอไว้เป็นของตาย แต่โชคชะตาเล่นตลกเพราะวันที่เขาอยากได้เธอคืน เธอกลับไม่เหลือแม้แต่เศษใจให้เขาอีกต่อไป...
หมิงจื่อซาน องค์ชายแห่งแค้วนซีอู้ผู้ถูกบิดาส่งตัวไปยังแคว้นซีอาน เพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น ก่อนที่เขาจะกลับมาทวงคืนทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นคู่มั่นของเขา หรือแม้กระทั่งบัลลังก์ที่ควรจะเป็นของเขา...
ระหว่างการเดินทาง อยู๋ๆ ทุกๆคนก็ถูกวาปมายังที่แห่งหนึ่ง พวกเขาได้พบกับสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอ ห้องที่ฉายการตายของสุบารุ
“นั่นไง พูดแบบนั้นได้ยังไง เราเป็นผู้หญิงนะ” “แล้วไงคะ เป็นผู้หญิงห้ามพูดแบบนั้นกับคนที่ชอบด้วยหรอคะ ผิดกฎหมายข้อไหนคะคุณตำรวจ” “กลิ่นเกสร” เขาพูดเสียงลอดไรฟัน “ไม่ต้องมาโมโห ตอนนี้กลิ่นก็โมโหเหมือ
ในโลกมืด ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตให้มองเห็นแต่แสงจันทร์ คล้ายจะมีแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุเข้ามาให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่น เขาอาจลืมหล่อนไปแล้ว แต่หล่อนไม่เคยลืมรอยยิ้มอันอบอุ่นหัวใจแบบนี้ของเขาไปได้ แม้วินาทีเดียว
'เตือนแล้วนะ ชนท้าย = ฉันถือว่าคุณตกลงแต่งงานกับฉัน' คนขับนี่เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายวะ? ติดป้ายแบบนี้ ทำเอาผมอยากเห็นหน้าเจ้าของรถเลยอ่ะ!
ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”
เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...