ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

เขามันสุดจัดในรุ่น ปั๊มเกียร์ไว้เป็นร้อยอันเพื่อแจกสาว แต่ขอโทษทีฉันก็จี๊ดไม่เบาเหมือนกัน ไม่งั้นเอาเขาไม่อยู่หรอก “ห้ามแจกเกียร์ให้ใครต่อใครไปทั่วแล้ว เข้าใจไหม?”

เขา" ไม่เคยศรัทธาในความรัก ส่วน "เธอ" เชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง แต่เมื่อเสือร้ายคิดจะล่าลูกแมวใสซื่อ… ใครกันแน่ที่กำลังติดกับ เกมที่เขาเป็นคนเริ่ม แต่อาจไม่จบลงตามที่เขาคิด

หมอหญิงผู้คลั่งการอ่านนิยายแปลจีนโบราณ บางครั้งเหนื่อยจากงานที่ทำยังเคยคิดอยากจะทะลุมิติเหมือนนางเอกในนิยายหลายๆเรื่อง ทั้งที่เธอคิดว่าเป็นความคิดเพ้อฝัน ทว่าใครจะคิดว่าจะได้ทะลุมิติจริงๆกันเล่า

วีนาครูสาวที่น่ารักสดใสราวกับดอกทานตะวัน แต่แอบรักทหารหนุ่มที่ยังคงจมอยู่กับอดีต เขาเห็นเธอเป็นนางสาวแสนสดใสที่น่ารำคาญ ส่วนเธอมองเขาดั่งดวงตะวันที่เปล่งประกาย ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร

เมื่อ ‘คุณอา’ ของอดีตคนรัก ยื่นข้อเสนอให้เธอแกล้งเป็นแฟนกับเขาสามเดือน เธอที่อับจนหนทางจึงตกลงรับข้อเสนอของเขาอย่างไม่ต้องคิดนาน

ใครเพื่อนเธอกันนะ เขาไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเธอสักนิด

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

เธอ...เด็กหน้าห้องสุดเนิร์ดผู้ไม่เคยคาดหวังให้ใครมาเป็นห่วง ต่างจากเขา...เด็กหลังห้องที่เอาแต่ที่คอยมองดูอยู่ห่างๆ แม้เธอจะไม่รู้ตัวก็ตาม

ภาพวาด กับ ภาพวิว คือ รักแรก ของกันและกัน เมื่อเส้นทางชีวิตสวนทางกัน คนหนึ่งเลือกยุติความฝันแต่เดิมของตนเองด้วยความจำเป็น ทิ้งให้อีกคนเดินหน้าตามความฝันของสองเราเพียงลำพัง รักแรกจึงจบลงด้วยการเลิกรา

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

นางเอกผู้มาพร้อมพลังต่อสู้เต็มพิกัด ปะทะ พระเอกหนุ่มมาดผู้ดีแต่ปากจัดแถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น เหตุการณ์ระเบิดครั้งใหญ่ในห้องทดลองส่งผลให้หลินถังต้องย้อนเวลากลับไปสู่ยุคสมัยอันแร้นแค้นและยากลำบาก

"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

ชาติก่อนข้านั้นโง่เขลา คิดว่าตัวเองมีสายเลือดของท่านอยู่ในตัวแล้วท่านจะรัก ชาติก่อนท่านไม่ต้องการข้า ชาตินี้ท่านพ่อก็อย่าหากว่าข้าอกตัญญูเลยนะเจ้าคะ

รักแรกของเรามักเกิดขึ้นตอนเราเรียนมัธยมแน่นอนรักแรกของฉันก็เกิดขึ้นตอนนั้นเช่นกันประธานนักเรียนรุ่นพี่ หล่อ รวย เรียนเก่งและคนที่ฉันกล้าสารภาพรักเหนือ ศิรา โชติภิวรรธ คือรักแรกของฉัน....

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"