ถ้าจะตบตาคนอื่น จะมาเป็นแฟนปลอมๆ เดินควงแขน ป้อนข้าวป้อนน้ำ มันธรรมดาไป แค่นั้นโดนจับได้ชัวร์ งานนี้คุณต้องเล่นจริง จูบจริง ไม่มีตัวแสดงแทน...ที่สำคัญ งานไม่เนี้ยบ ผมไม่ทำ เสียเครดิต!

ผู้ชายที่มานัดบอด...คือรุ่นพี่ที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อเจ็ดปีก่อน!

เพราะเธอถูกเขาปฏิเสธอย่างเลือดเย็น ทั้งๆที่เขารักเธอ และเธอเองก็รักเขา แต่ทำไมเราถึงรักกันไม่ได้ เพราะอะไร?

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

ฉือเฉี่ยน ไม่ยอมมีจุดจบอนาถ! เมื่อโชคชะตากำหนดให้เธอทุกข์ เธอก็ขอพลิกบท! ไม่สนถูกถอนหมั้น ถูกเกลียด ขอเลือกใช้ชีวิตแบบ "สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น" แทน! ใครทำให้เธอเจ็บ... คนนั้นต้องรับกรรม!

'อธิชนม์' ผันตัวจากการเป็นสัตวแพทย์อนาคตไกลในอเมริกา มาดูแลฟาร์มโคนมชื่อดังที่เชียงใหม่ของบิดา พร้อมกับ 'บุตรสาวลูกครึ่ง’' วัยห้าขวบ ที่อยากได้ 'น้องสาวนอกไส้' ของเขามาเป็นคุณแม่

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

เขาคือลูกชายเจ้าของบริษัท เธอคือพนักงานที่จับพลัดจับผลูได้มาสอนงานให้เขา เธอหวังแค่ให้เขาตั้งใจเรียนรู้งาน ส่วนเขาหวังแค่จะได้แอ้มเธอ

‘นายแพทย์ธาวิน’ พลาดท่าเสียทีจนเผลอมีอะไรกับ 'สุณิชา' คนที่เขาคิดว่าเป็นเมียน้อยของพี่เขยในค่ำคืนหนึ่ง ห้าปีผ่านไป...เขาก็พบว่าคนไข้ตัวน้อยที่ต้องผ่าตัดให้คือลูกชายของผู้หญิงคนนั้น...

เขา ผู้ชายเอาแต่ใจ เจอหน้ากันทีไรก็ชอบกวนประสาท พูดจาร้ายกาจ ชอบทำให้เธอโมโห แต่ก็เป็นเขา คนที่ช่วยเธอทุกครั้งเมื่อเจอเรื่องเดือดร้อน เราสองคนเหมือนมีแรงดึดดูดเข้าหากัน

"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

'ช่วยไม่ได้นะมิลิน ฉันพยายามแล้วที่จะอดทน แต่เธอก็เป็นคนทำให้ฉันตบะแตกเอง หึ! ในเมื่อตอนนี้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปนี้ก็อย่าหวังว่าชีวิตเธอจะได้รับกับความอิสระอีก มิลิน!'

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

นิยายแนวโคแก่กินเด็กฟีลกูดอบอุ่นหัวใจค่ะ

"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม

"ถึงพี่จะความจำขาดๆ หายๆ ไปบ้างแต่บางเรื่องไม่ต้องอาศัยความจำพี่ก็ทำได้เก่งเหมือนเดิมนะครับ" อาคินกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหู พร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์สายตาวิบวับ "อยากลองดูมั้ยครับ"

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

ไอ้ที่ไม่ยอมก็ยอมทุกอย่าง ไอ้ที่ว่าไม่มีวันรัก ก็อาจรักปานจะขาดใจตายเลยก็ได้