เพราะแอบรักมานานเธอจึงตอบตกลงเป็นเมียจ้างของเขาง่ายๆ แม้รู้ว่าสุดท้ายแล้วเธอจะไม่มีวันได้เป็นเมียตัวจริงของเขาก็ตาม

หากเปรียบชีวิตดั่งนิยายน้ำเน่า เธอคงติดอันดับหนึ่งในร้อย... พ่อฆ่าตัวตาย..ทิ้งเธอกับน้องสาวพร้อมหนี้ก้อนโตไว้..หึ..แค่เปลี่ยนจากใช้หนี้ธนาคาร เป็นหนี้ชีวิตด้วยความจำยอมของชายผู้ไร้ใจอย่างเมธวินแทน...

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

เธอคืออดีตที่เขาไม่เคยลืม... เขาคืออดีตที่เธออยากลบให้สิ้น

ฉันขอสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยอมเป็น “คนถูกทิ้ง” ฉันขอเลือกทิ้งทุกอย่างเอง

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

เขาหลอกมีวันไนท์สแตนด์จนเธอท้องคามหา’ลัย พอกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสิบปีจนลูกสาวโต อุปสรรคก็มากเกินกว่าจะยอมรับไหว แต่ใจของเธอก็ยังรั้นไม่เข้าเรื่อง ดันทุรังจะรักแม้นว่าเขาจะรักคนอื่น...

ผู้หญิงสารเลว!! นี่แหละคำนิยามสำหรับตัวละครชื่อรมิตา ทะลุมาทั้งทีไม่มีหรอกลูกรัก ผัวหลง แบบคนอื่น ลูกเกลียดจนไม่อยากเข้าใกล้ เกลียดจนอยากได้คนอื่นมาเป็นแม่แทนค๊าาาา

ถ้าพี่รัฐอยู่ที่นั่นจนพอใจแล้วก็รีบย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันนะ มุกจะรอ แต่ถ้าหากวันไหนความอดทนที่มุกมีหมดลง มุกสามารถอยู่คนเดียวได้โดยไม่จำเป็นต้องมีพี่ในชีวิต พี่รัฐก็อย่ามารั้งมุกเอาไว้นะ

"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่ต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเขามีคู่หมั้นที่ครอบครัวหมายปองเอามาเป็นสะใภ้อยู่แล้ว

เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน

เขาให้เธอไปทำงานที่ต่างแดน เพื่อในขะนั้นเขาจะได้หมั้นกับผู้หญิงคนอื่นได้สะดวก

อยากลองคบแอร์บ้างว่ะ คบเล่นๆ เบื่อก็แยกทาง

ผู้ชายชอบคนแบบไหน คนสวย? คนน่ารัก? คนนิสัยดี? หรือชอบคนเรียบร้อย? ผิดแล้ว..ผู้ชายชอบคนสตอต่างหาก วิศวะ ว่าที่คุณหมอ หนุ่มบริหาร สมายคนนี้จะกวาดมาให้เรียบ

เขาเข้าหาเธอเพราะที่ดิน เธออยู่กับเขาเพราะความปลอดภัย แต่หัวใจกลับพลาดตกหลุมรัก... ในความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเกิดขึ้น

เธอทิ้งเขาไปอยู่กินกับชู้ ความรู้สึกเดียวที่เขาจะมีให้เธอคือชิงชัง

     “คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว

"เรื่องของเด็ก… ฉันจะรับผิดชอบ แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบเธอ เพราะฉันไม่ได้รักเธอ"

เพราะความรักที่โง่งมจนทำให้ชีวิตมาถึงทางตัน ผู้ชายที่เธอได้มอบหัวใจให้ กลับให้เธอเป็นแค่เมียที่ไร้ตัวตนในวันที่เธอมีอีกชีวิตทีกำลังถือกำเนิดเป็นวันที่คนเป็นพ่อกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวากับผู้หญิงคนอื่น