ถ้าผมต้องแต่งงานกับคนที่นอนด้วย พ่อคงจะได้ลูกสะใภ้ทั้งจังหวัดแล้วมั้ง

รักซึมลึกจนแยกยาก กว่าจะรู้ว่ารักก็เป็นตอนที่แยกไม่ได้แล้ว ที่ผ่านมาไม่รู้ ความเคยชินทำให้แยกไม่ออก แต่ตอนนี้รู้แค่ว่ารักมาก

หลังฟื้นจากเหตุการณ์เฉียดตาย แพรพิชชาพบว่าสามีไม่ได้รักเธอ เขาคือเพลย์บอยตัวฉกาจแถมยังวางแผนสนุกแบบไม่ผูกมัดหลังแต่งงานด้วย แบบนี้คนเป็นเมียยอมไม่ได้ อยากหย่างั้นเชิญหย่า รอดูแล้วกันว่าใครจะกระอัก

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

เรื่องราวของนักแสดงสาวที่รับทเป็นนางร้ายในละคร ที่ใครๆก็ต่างเข้าใจว่าเธอร้ายทั้งในจอและนอกจอ เมื่อเธอดันไปตบผู้จัดการนางเอกดังจนโดนแบนและลาวงการหนีไปอยู่ขอนแก่นกับสัญญาจ้างรักหนึ่งปี

ตกลงคบหาเป็นแฟน แต่กลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ความรักนั้นไม่ง่ายเลย

เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่ต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเขามีคู่หมั้นที่ครอบครัวหมายปองเอามาเป็นสะใภ้อยู่แล้ว

ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น ทำให้เขายังวนเวียนอยู่ในชีวิตเธอ ความเจ็บปวดที่ผ่านมาทำให้พิจิกาพยายามตัดเขาออกไปจากใจ แม้พยายามหนีไปแต่เขากลับยึดติดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย...

อยากลองคบแอร์บ้างว่ะ คบเล่นๆ เบื่อก็แยกทาง

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

'ใบหย่า' คือสิ่งที่จะพาเธอออกจากความเจ็บปวด 'ลูก' คือเหตุผลที่ทำให้เธอออกจากความรักที่โง่งม และ 'ความรัก' ที่เขาไม่เคยเห็นค่า จะไม่มีวันย้อนกลับมาอีกครั้ง

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

จากเพื่อนสนิทต้องกลายมาเป็นคู่หมั้น แต่คนที่เขารักนั้นไม่ใช่เธอ เธอเปรียบเสมือนของตายที่ไม่มีวันจากไปไหน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอหายไปจากชีวิตพร้อมหอบลูกในท้องไปด้วย “จะยังไงก็ไม่มีวันรัก”

เจ็ดปีที่เคยคบกัน เธอรักเขาทั้งใจ แต่เขาอยากกลับมาเริ่มต้นใหม่ ในวันที่สายไปทุกทาง

ใครมันจะไปเอาน้องที่เห็นหน้ามาตั้งแต่เด็กทำเมียได้ลงคอว่ะ...

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...