มาโคโตะ เด็กมหาลัยที่ตายจากอุบัติเหตุแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของคนที่ตัดสินใจจบชีวิตของเองลง ในชีวิตใหม่นี้เขามีสิ่งต่างๆที่กำลังจะต้องเผชิญ และ มีการผจญภัยครั้งใหม่

เราไม่เคยใส่แหวน คนอื่นเลยไม่รู้ว่าเธอกับเขา เราสองคนแต่งงานกัน

หลินเยว่ คือบุตรีตระกูลหลินที่รอดชีวิตจากการถูกใส่ร้ายและประหารชีวิตโดย ซูไห่ อัครเสนาบดีผู้ชั่วร้าย ห้าปีต่อมา เธอปลอมตัวเป็น ไป๋หมอ แพทย์หญิงนิรนาม และกลับเข้าสู่เมืองหลวงเพื่อล้างแค้น

เป็นทายาทตระกูลแม่ทัพที่เก่งกาจจนฮ่องเต้ระแวง พระองค์จึงประทานสมรสให้เหวยเฟิงฮวากลายเป็นฮูหยินแม่ทัพอาชาเหล็กเซี่ยฉี

เซย์รินคิดว่าเธอคงจะโดนคำสาปอะไรสักอย่างมาตั้งแต่เกิด ชีวิตของเธอถึงได้มาติดหล่มอยู่กับการตกหลุมรักนายจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์อย่างมิยะ อัตสึมุ แบบโงหัวไม่ขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นั่นล่ะ

"ท่านลุง ดูจากโหงวเฮ้งและหยกพกที่เอว ท่านน่าจะมีทรัพย์สินไม่ต่ำกว่าหมื่นตำลึง สนใจมาเป็นพ่อใหม่ของข้าไหมขอรับ?"

เมื่อพูดถึงคุโระโยไคภาพจำของชายหนุ่มรูปร่างบึกบึน นิสัยแข็งกร้าวดุดันก็คงจะฉายชัดขึ้นมาทันที แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กหนุ่มตัวเล็กจ้อย เจ้าของร้านแฟชั่นสุดโด่งดังคนนั้น

"ฉันไม่ใช่สุนัข... ที่จะมาดีใจเวลาถูกนายมาลูบหัวนะ"

เมื่อนักศึกษาแพทย์มือหนึ่ง ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอ่อนแอ ที่ถูกกลั่นแกล้งจนตาย การเกิดใหม่ของเธอครั้งนี้ นำมาสู่ความวุ่นวายในวังหลวง

ดันเกิดใหม่มาอยู่ในโลกนินจา อีกทั้งยังเป็นแค่ตัวประกอบไม่มีบท งานนี้จะรอดหรือจะร่วงกัน

ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน

เพราะต้องการหาผู้ที่เคยช่วยเหลือเธอและเพื่อนในเหตุการณ์ชุลมุน สึกาวาระ ชิอากิ จึงมาที่เมืองมาโคจิเพื่อตามหา แต่อนิจจาดันเผลอไปสอบเข้าโรงเรียนนักเลงเสียได้ "เป็นผู้หญิงคนเดียวในโรงเรียนจะรอดไหมเนี่ย!!"

(n.) ‘เกวนเดอริน สคามันเดอร์’ เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เหล่าเจ้าชายสลิธีรินไม่กล้าสบตาด้วย

เมื่อคืนยังฟุบหลับคาหนังสือสอบไฟนอล ตื่นมาอีกทีดันกลายเป็น เอเวอลีน คุณหนูไฮโซนิสัยเสียในยุคอวกาศที่มีดีแค่สวย รวย และโดนผัวเมิน!

การใช้ชีวิตของขุนนางหนุ่มที่ต้องเอาตัวรอดในเกมการเมืองจักรวรรดิรัสเซีย คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้หรอกใช่ไหม?

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!