ลอยล่า แฮมิลตัน ศาสตราจารย์ฮอกวอตส์ผู้ได้รับขนานนามว่า แม่มดแห่งความเงียบ แต่ใครจะรู้ว่าอัจฉริยะผู้นี้ แท้จริงแล้วเธอเป็นคนขี้อายขั้นสุด

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

เมื่อโชคชะตาไม่เพียงแค่กระซิบ แต่ผลักเธอเข้าหาเขา... ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา

'เซราฟิน่า มองแคลร์' ไม่ค่อยชอบความสามารถพิเศษของตัวเอง การล่วงรู้สิ่งที่คนอื่นไม่รู้ แต่ถึงอย่างนั้น เพื่อช่วย 'เขา' ทำให้เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตของเขาไว้ให้ได้!

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

ตลอด 1,000 ปีที่เธอตามหาพ่อของเธอ ในที่สุดเธอก็เจอพ่อ แต่ไหงพ่อดันจำเธอไม่ได้ซะล่ะ

สึนะเจ้าห่วยประจำห้องดูท่าไม่ได้เรื่อง แต่แบบนี้เจ้าตัวดันมีแฟนสาวสวยเป็นสาวฮอตของโรงเรียน แล้วที่สำคัญเขาไม่ได้ห่วย แต่เป็นพ่อเสือดีๆ ในคราบทูน่าต่างหาก เขาคลั่งรักแฟนสาวยิ่งกว่าอะไรในโลก [R-18]

...ตรงนั้น โต๊ะริมหน้าต่างในคาเฟ่โทนสีครีม นั่น เธอยืนหน้าร้านขนม ทางเดินระหว่างตึก คล้ายว่าเขาจะเห็นเธออยู่ทุกที่ หรือนั่นจะเป็นเพราะเส้นทางของเราสองคนนั้นซ้อนกันมาตลอดงั้นหรอ

คามิลล์เคยถูกยกย่องให้เป็นเทพีแห่งสงครามก่อนหน้าที่จะละเมิดกฎของเทพจนถูกทอดทิ้งให้หลับใหลไปชั่วนิรันดร์ แต่ทั้งๆอย่างนั้นเธอก็กลับลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ตรงหน้าเขาผู้เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอต้องหลับใหล

ถ้าลองมาเกิดใหม่ดูสักครั้งก็จะรู้ว่าชีวิตใหม่มันไม่ง่ายเลย ยิ่งต้องอยู่ในเรื่องที่เจอแต่ความตายแบบนี้ด้วย ไหนจะต้องเอาตัวรอด ไหนจะต้องหาเงินอีก อะไรนะจะชวนฉันไปเป็นโจรเหรอ ? ก็ฟังดูไม่แย่เท่าไหร่นี่นา

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

ถ้าหาก 'ฮิบาริ เคียวยะ' คิดจะขยํ้าพวกคุณอย่างไร้เหตุผล ให้พวกคุณวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากคุณ'คุโรซากิ' (พกขนมหวานไปเผื่อด้วยล่ะ!)

ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

ก็เคยได้ยินเรื่องบริการรถบรรทุกสู่ต่างโลกอยู่หรอก แต่อะไรคือการที่ถูกชนพร้อมกันกับเพื่อนอีกสองคน แล้วก็ดันอิเซไกกันเข้ามาทั้งหมดเลย! ขอบคุณพระเจ้าที่ใจดีมีเมตตากลัวจะเหงา แต่วันหลังไม่ต้อง!!

บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก