กั้ง สาววิศวะสายห้าวคนสวยที่ไม่มีใครกล้าจีบ ยกเว้นคนเดียวคือ ไผ่ สัตวแพทย์หนุ่มปีสาม เพื่อนแก๊งแข่งรถของเธอ เขาเป็นคนเดียวที่กล้าเดินเข้ามากลางโรงอาหารและพูดกับเธอตรง ๆ ว่า ‘กั้ง…ฉันจะจีบเธอ’

“เธอรู้ไหม ทั้งชีวิตที่เกิดมา เธอเป็นคนที่ทำให้ฉันโกรธ เกลียด และขยะแขยงได้มากที่สุด ยินดีด้วยนะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ บอกสั้นๆ “แล้วนีนี่จะกลับมาเซ็นใบหย่าให้ค่ะ”

ฝากบอกครามด้วยนะคะว่าตัวเล็กมาแล้ว

“รัก” แล้วต้องทนเจ็บ แสดงความรักต่อเขา จนทำให้เขาเกลียดและรำคาญ ถ้าอยากจะจบความร้าวรานในหัวใจของตัวเอง “หย่า” ฉันขอเลือกคำนี้ แล้วเขาก็ตอบตกลงอย่างหน้าชื่นตาบาน

ผมไม่ใช่ผู้ชายที่อ่อนโยนเสมอไป บางครั้งก็ไม่เบาเลย ผมชอบตรึง ชอบท้าทาย ชอบเห็นคุณหมดแรงต่อหน้าผม

เพราะกำลังตั้งท้อง มินตราจึงบากหน้ากลับไปหาผู้ชายที่เป็นพ่อของลูกด้วยความหวังว่าเขาจะรับผิดชอบ ทว่าสิ่งที่เขมอธิปทำคือให้เลขายื่นเช็คให้เธอสองแสน พร้อมประกาศหมั้นหมายกับลูกสาวพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจทันที

เพราะเธอไม่รับรักเขาในวันนั้น วันนี้เธอจึงกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และ 8 ปีที่เธอหายไปจากชีวิตของเขา โชคชะตาดันเล่นตลกให้เธอได้กลับมาเขาเจอกันอีกครั้งในฐานะ...ว่าที่เจ้าบ่าวของเพื่อนสนิท

เลิกตอแหลเสแสร้งเสียที นางร้ายแบบเธอยังไงพี่ก็ไม่แต่งงานด้วย / หึ พูดแบบนี้พี่อคินระวังหอนทีหลังนะคะ

เหตุผลในการถูกเลือกเป็นภรรยาประธานาธิบดี เพราะเขาเห็นเธอคล่องแคล่ว คงวิ่งหลบกระสุนเองได้ เอ่อ...การเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ต้องสง่างามไม่ใช่หรอกเหรอ? คุณสามีมองไม่เห็นความงามในตัวเธอเลยหรือไง!

ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่มีเด็กเลี้ยงอีกต่อไป “ไหน ๆ คุณธรณ์ก็ต้องไปซื้อนอกบ้าน ซื้อหนูก็ได้นะคะ สะอาด ราคากันเอง เรียกใช้ได้เลย ประหยัดเวลาเดินทาง ประหยัดค่าโรงแรม เห็นไหมคะมีแต่ได้กับได้”

แพทย์สาวทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาผู้ร้ายกาจ​ นางจะใช้ชีวิตอย่างไรให้อยู่รอดจนกว่าจะได้กลับมิติตัวเอง ท่านจะหย่ากับข้าเช่นนั้นหรือ!! ให้ไวเลยข้ารอมานานแล้ว!!

แม่ทัพชั่วผู้นี้ทั้งที่ข้ายอมปล่อยมือแล้ว เหตุใดถึงยังตามตื้อนางไม่เลิก ก็บอกแล้วว่านางจะหาบุรุษอื่นทำสามี! กริ๊ด ปล่อยข้า!

เธอแต่งงานกับเขาเพราะความรัก เขาแต่งงานกับเธอเพราะความจำใจ

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ

'อธิชนม์' ผันตัวจากการเป็นสัตวแพทย์อนาคตไกลในอเมริกา มาดูแลฟาร์มโคนมชื่อดังที่เชียงใหม่ของบิดา พร้อมกับ 'บุตรสาวลูกครึ่ง’' วัยห้าขวบ ที่อยากได้ 'น้องสาวนอกไส้' ของเขามาเป็นคุณแม่

“ไม่ได้หรอก... ก็ปากพราวสวย เต็มอิ่มน่าจุ๊บเป็นที่สุด เหมือนลูกเชอรี่สุกๆ เห็นแล้วมันอดใจไม่ไหว ว่าแต่พราวอย่ามองผมแบบนี้ เผยอปากแบบนี้...เพราะผมอาจไม่อยากกินของคาวบนโต๊ะ แต่อยากกินของหวานที่จะยกไปก