หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'

เขมทัตเพิ่งเห็นหน้าภรรยาเป็นครั้งแรกก็วันที่จดทะเบียนสมรส ว่านศิริผู้หญิงที่อาสามาเป็นภรรยาเพื่อช่วยครอบครัวของเขาไม่ให้ต้องเจอกับอิทธิพลมืดการแต่งงานแบบชั่วคราวเงียบๆจึงเกิดขึ้นระหว่างคนแปลกหน้าสองคน

เมื่อนักเคมีสุดฉลาดต้องตายแล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างคุณหนูใหญ่มู่ผู้อาภัพที่เพิ่งโดนวางยาตาย และน้องชายกำลังจะถูกขายด้วยฝีมือมารดาเลี้ยงภรรยาคนใหม่ของบิดา เมื่อข้ากับน้องอยู่ดีๆไม่ได้ก็อย่าสุขสบายกันเลย

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

แมวน้อยจือจือ : ฉันไม่กินอาหารแมว เต่าน้อยซิ่วซิ่ว : เจ้านาย...ข้าขอเตะแมวขี้เต๊ะสักป้าบได้ไหม?

“อย่ารั้งผมไว้ด้วยการกุเรื่องว่าท้อง… พริม”

NC18+ หลายๆแนว บางแนวอาจจะมีคนไม่ชอบ ต้องขออภัยล่วงหน้า นิยายเรื่องนี้ ฮาเร็ม ผู้หญิงเยอะ ตอนนี้โดนแบนแล้วจ้า 18+มากไป ตามต่อได้ที่ เว็ป Fictionlog

เจนิตาเติบโตในวงการมาเฟียจึงรู้ว่ามันโสมมยังไง เธอตั้งปณิธานว่าจะไม่เอาผู้ชายจากแวดวงนี้ทำผัวเด็ดขาด แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อผัวคนแรกของเธอดันเป็นมาเฟียตัวท็อปแห่งลาสเวกัส

แล้วชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ในตัวเธอล่ะ เขาเคยนับว่าเป็น ‘ลูก’ บ้างไหม

แค่เศษเสี้ยวหัวใจของเขา...มันยังมากเกินไปสำหรับเธอ “ฉันชอบเพื่อนเธอ ช่วยเป็นแม่สื่อให้หน่อย”

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เมื่อความสัมพันธ์เพียงข้ามคืน ทำให้เกิดหนึ่งชีวิตที่เธอไม่สามารถปกป้องได้ จึงจำยอมฝากลูกไว้ให้เขาเลี้ยง

เมื่อรักของเธอมันไร้ค่า เทียบไม่ได้กับเศษฝุ่นใต้ฝ่าเท้าของคนในใจเขา วันนี้เธอกับลูกในท้องจึงขอลา...

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

ความรักเป็นเรื่องของจังหวะเวลา ไร้ประโยชน์หากเราพบคนที่ใช่เร็วหรือช้าเกินไป

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ