“ความรักของเขาที่มีต่อนางดุจเพลิงที่โหมลุกจากขุมนรก มันจะแผดเผาทุกสิ่งที่เข้าใกล้นางให้วอดวายเป็นเถ้าธุลี...”

เลือกสามีจนแล้วไง ? เขาแสนดีดูแลเธอได้ก็พอ ชาติแล้วใครทำไม่ดีกับเธอ ชาตินี้แหละเธอจะตามคิดบัญชีกับทุกคน !

เพราะสมบัติที่เพิ่งเก็บมานั้นมีค่าจนล่อตาล่อใจคนชั่ว พวกเขาจึงอาศัยที่นางกับสามีไร้ทายาทสืบสกุล มากดดันให้รับหมาป่าตาขาวคนหนึ่งเป็นลูกบุญธรรม แต่นางกลับเลือกเด็กไร้ที่มาดีกว่ารับเลือดชั่วมาดูแล!!!

จากหญิงงามล่มเมือง สู่บ่าวต่ำต้อยที่ถูกเหยียบย่ำ ซูเมิ่งหวนตังเอาตัวรอดออกจากเขี้ยวเล็บของผู้คน แม่ทัพใหญ่ผู้โหดเหี้ยมคือโอกาสรอด…หรือหายนะครั้งใหม่ของนาง?

ในเมื่อฟ้าลิขิตให้เขาเป็นของนาง เหตุใดนางต้องยอมให้แม่ดอกบัวขาวเหล่านั้น... มาพรากเขาไปด้วยเล่า!

เพราะนางมิใช่สตรีในดวงใจ เช่นนั้นนางขอพาลูกไปให้ไกลจากเขา.

เมื่อแพทย์หญิงทะลุมิติมาเป็น “แม่เลี้ยงใจร้าย” นอกจากขาของสามีที่ต้องรักษา หัวใจของสองลูกน้อยก็ต้องเยียวยาด้วยเช่นกัน!

"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

นางเคยถูกสังหารในฐานะสนมผู้ต่ำต้อย ทว่าสวรรค์กลับส่งนางย้อนคืนมาพร้อมครรภ์แฝดต้องห้าม ครั้งนี้นางจะมิยอมเป็นเหยื่อของผู้ใด ทุกผู้คนที่เคยทำร้ายนางจะต้องชดใช้ด้วยหยาดโลหิตและน้ำตา

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

หลินเยว่ ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายในยุค 70s ที่กำลังจะถูกสามีทหารหย่า! หนำซ้ำลูกชายทั้งสองยังหวาดกลัวและไม่อยากเข้าหา เป็นแบบนี้เธออยากจะตายอีกรอบ นี่ยังไม่พอ บ้านสามียังเห็นแก่ตัวยิ่งกว่าปลิงเสียอีก

สตรีผู้อาจหาญถูกหักหลังจนตัวตาย ตื่นมาในสถานที่ใหม่อย่างหญิงสามัญ กับ หนึ่งเด็กชายที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกาลกิณี ทั้งสองต้องนับถือกันเพื่อความอยู่รอด..'แม่บุญธรรมผู้นี้เป็นเพียงกุลสตรีธรรมดาเท่านั้นเอง!"

หยางอวี้หลันแต่งเข้าสู่จวนแม่ทัพได้ไม่กี่เดือน เซียวอวิ๋นเหอก็ออกศึก ไม่เคยมีจดหมาย ไม่เคยมีคืนวันสุขสมแบบสามีภรรยา สามปีผ่านไป เขากลับมา พร้อมรับบัญชาฮ่องเต้ให้รับหญิงอื่นเป็นฮูหยินใหญ่...

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

เธอคือดวงวิญญาณเซียนกระบี่ที่ตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับหมื่นปี และบังเอิญได้พบกับเด็กสาวผู้โชคร้ายที่ต้องทนทุกข์กับพลังประหลาดในร่างกาย เมื่อโชคชะตาบรรจบกัน นั่นจึงเป็นจุดสิ้นสุดและจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

(แนวเสียงในใจหื่นๆ) ข้าสวมบทบาทเป็นนางร้ายเพื่อเพิ่มค่าความเกลียดชัง แต่ยิ่งทำตัวร้าย ปากร้าย ใจร้าย ทุกคนกลับยิ่งหลงรักข้า โดยเฉพาะบิดาของตัวร้ายเขาคลั่งรักข้าอย่างไม่มีเหตุผล เขาเกลียดสตรีมิใช่หรือ!

หลินทิงเสวี่ย" กลับมาพร้อมสมองของผู้ใหญ่ที่ผ่านความตายมาแล้ว! หมากทุกตัวที่แม่ใจยักษ์วางไว้เพื่อหลอกลวงเธอในอดีต จะถูกเธอพลิกกระดานและเดินเกมกลับอย่างเหนือชั้น

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!