เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

ถ้าความรู้สึกมันล้ำเส้นที่ขีดไว้ ก็รีบจัดการความรู้สึกตัวเองซะ

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

เพราะความรักที่โง่งมจนทำให้ชีวิตมาถึงทางตัน ผู้ชายที่เธอได้มอบหัวใจให้ กลับให้เธอเป็นแค่เมียที่ไร้ตัวตนในวันที่เธอมีอีกชีวิตทีกำลังถือกำเนิดเป็นวันที่คนเป็นพ่อกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวากับผู้หญิงคนอื่น

เป็นเมียลับ เป็นของตาย เป็นทุกอย่างแล้ว แต่ไม่มีวันเป็นตัวจริง...

'ใบหย่าและอิสรภาพ' คือสิ่งที่เธอมอบให้เขาตามต้องการ ส่วน 'ลูก' ในท้องคือเศษรักที่เขาเหลือไว้ให้เธอในวันที่จากลา

“ถ้าวันหนึ่ง อิงขอให้พี่เลือกระหว่างอิงกับน้องลิน พี่จะเลือกใครเหรอคะ?” สิ่งที่เขาตอบออกมานั้น มันไม่ใช่การเลือกระหว่าง 'เธอ' หรือ 'ผู้หญิงคนนั้น' แต่คือ... "มันไม่จำเป็นต้องเลือก"

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เพื่อรักษาแม่ คือเหตุผลที่ทำให้เธอเดินเข้ามาในชีวิตของเขา แต่คำว่า ไม่คู่ควร ทำให้เธอต้องเดินจากไป พร้อมกับ 'หนึ่งชีวิตใหม่' ที่เขาฝากไว้ในท้องของเธอ

“เลวจนเป็นพ่อคนไม่ได้เลยด้วยซ้ำไอ้ปก”

เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย

เจ็บใดเล่า จะเท่าการถูก 'หลอกให้รัก' มีสถานะเป็นแค่ 'ของเดิมพัน' และ 'ของเล่น' ไร้ราคา “พี่ดินไม่เคยรักวิวเลยเหรอ?” “ไม่เคยคิดจะรัก ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

ในสายตาเขาเธอคือนางร้าย..ขี้หึง ขี้หวง ไร้สติ มาวันนี้นังคนไร้สติยอมหย่า เขากลับไม่ยอมจบ ถามจริงจะมาเอาอะไรกับเธออีก!!!

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

“ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ซะ อย่ายึดติดกับอะไรที่มันไม่ได้มีความหมาย” แววตาเธอระริกไหว “ฉันแค่เผลอ… แค่นั้นจริง ๆ อย่าคิดให้มันมากกว่านั้น”

อลิสามอบร่างกายและหัวใจด้วยความรักทั้งหมดที่มี แต่สำหรับราชันย์เป็นแค่การลวงหลอกเท่านั้น

หลงระเริงดีใจที่เขารับผิดชอบลูกในท้อง ยอมรับเมียไร้ศักดินาไม่สมศักดิ์ศรีของเขา แต่ที่ไหนได้...อยู่ก็ต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น ทนก็ต้องทนเพราะรัก กระทั่งความรักที่มีให้นั้นค่อย ๆ ลดลงจนไม่เหลือชิ้นดี...

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

ถ้าคืนนั้นอัคคราไม่เมามายจนไร้สติ เขาคงจะได้หยิบยกเอาพริ้มพราวขึ้นมาเป็นคู่ชีวิต แต่ทว่าด้วยฤทธิ์ของสุรา โรสสิรินจึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นตราบาปไปตลอดชีวิตเขา ในฐานะแม่ของลูกที่เขาไม่อยากให้เป็น

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้