“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

"ข้าก็แค่สงสาร ไม่ได้คิดพิศวาสเอ็งเลยสักเสี้ยว ข้าน่ะรำคาญผู้หญิงจะตาย!"

เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

เขามันสุดจัดในรุ่น ปั๊มเกียร์ไว้เป็นร้อยอันเพื่อแจกสาว แต่ขอโทษทีฉันก็จี๊ดไม่เบาเหมือนกัน ไม่งั้นเอาเขาไม่อยู่หรอก “ห้ามแจกเกียร์ให้ใครต่อใครไปทั่วแล้ว เข้าใจไหม?”

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”

"มานี่ผมจะฉีดยาคุมให้ มือผมเบาไม่หนักเหมือนเอว คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า"

'ปาณชีวา' ยอมเป็นเด็กเลี้ยงคุณอาหมอของเพื่อนรัก อย่าง 'กฤตภัทร' เพราะความจำเป็น ทว่าท่ามกลางความสัมพันธ์ที่ต้องถูกปิดเป็น 'ความลับ' กลับมี 'ความรัก' เบ่งบานขึ้นมาตรงกลางใจของหมอร้ายคนนี้...

เธอเป็นโจรขโมยอัญมณีล้ำค้า เขาเลยจับเธอมาเค้นความจริง เค้นไปเค้นมาได้เคล้นอย่างอื่นแทน

เมื่อ ‘คุณอา’ ของอดีตคนรัก ยื่นข้อเสนอให้เธอแกล้งเป็นแฟนกับเขาสามเดือน เธอที่อับจนหนทางจึงตกลงรับข้อเสนอของเขาอย่างไม่ต้องคิดนาน

"ลูกกวาดเม็ดนี้อร่อยจนผมอยากจะแกะกินทุกวัน"

ถ้าไม่ใช่เพราะมรดกหมื่นล้านอย่าหวังเลยว่าเขาจะจดทะเบียนสมรสกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีและเป็นใบ้อีกต่างหาก!

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก

ปากบอกว่าห้ามล้ำเส้น แต่กลับตกหลุมพรางของตัวเอง คอยตามหวงเธอยิ่งกว่าหมาบ้า

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง"

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

“เป็นเมียเฮียมาตั้งสองปี…แต่ต้องหลบเหมือนคนไม่มีตัวตน”

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

อชิระคือเสือ ส่วนวสุวีเป็นเหยื่ออันโอชะที่เขาไม่เคยอดใจไหว กิน...เท่าไรก็ไม่อิ่ม

แอบรักข้างเดียว ถูกเขาผลักไสราวกับเป็นสตรีไร้ค่า จนข้ายอมแพ้ที่จะรัก.. ทว่าจู่ๆ โหวใจร้ายผู้นั้นกลับตามติดออดอ้อนราวกับเป็นคนละคน ดวงตาที่จ้องมองมาหวานซึ้งราวกับจะกลืนกินข้า คะ..คลั่งรักข้าเกินไปแล้ว!

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!