ชีวิตรักไม่สมหวัง สามีเกลียดชังทำให้ต้องร้าย แต่สุดท้าย...เมื่อได้รับโอกาส นางก็เลือกหย่าเพื่อให้เขาแต่งกับคนที่รัก ส่วนนางจะไปมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิมแน่นอน

ภพชาติใหม่นี้หลู่ฟู่หลินลั่นวาจาอย่างหนักแน่นว่าจะไม่มีวันกลับไปรักเขา ทว่ายิ่งหนีเขากลับยิ่งชอบมาปรากฏกายให้นางหวาดกลัว แล้วนางจะทำอย่างไรดีล่ะทีนี้ อดีตบุตรสาวตัวประกอบอย่างนางขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

ชาติก่อนพ่อแม่ถูกคนในครอบครัวกดขี่ใช้งานเยี่ยงทาสจนลูกๆ ต้องตายอนาถ เมื่อได้โอกาสเกิดใหม่ สองสามีภรรยาจึงลุกขึ้นสู้เพื่อ "ขอแยกบ้าน" ตัดขาดญาติจอมปลิง!

นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที

ไม่ว่าเทพเซียนบนสวรรค์หรือยมทูตดำขาวนิสัยไม่ดีที่พาเธอมา เธอเคยไปเหยียบเล็บขบหรือไปดึงหงอกของพวกท่านหรือไร จึงได้กลั่นแกล้งกันถึงเพียงนี้!! เธอเพิ่งตายมาสดๆร้อนๆ แล้วยังจะให้มาตายอีกรอบเนี่ยนะ!!

อยู่ๆ ตัวประกอบที่ชีวิตราบรื่นอย่างข้าก็โดนนางร้ายแย่งบท ข้าเลยต้องรับบทเป็นนางร้ายที่ต้องแต่งงานกับตัวร้ายที่โหดเหี้ยมอำมหิตแทน แล้วข้าจะรอดไหมล่ะ ขนาดนางร้ายยังหนี แล้วตัวประกอบอย่างข้าควรทำไง

"เสิ่นอวี้หลัน" ฮองเฮาผู้ถูกเกลียดชัง ถูกวางยาและเผาตายอย่างอนาถโดยไม่รู้ตัวฆาตกร ทว่าสวรรค์ให้โอกาสนางย้อนอดีตกลับมา 3 ปีก่อนเข้าวัง ครั้งนี้พญาหงส์คืนชีพเพื่อทวงแค้น นางจะไม่ยอมเป็นหมากอีกต่อไป

เมื่อวิญญาณทหารหญิงเข้าร่างแม่ม่ายที่ถูกตระกูลสามีรุมทึ้ง เธอจึงไม่ได้พกมาแค่ความรู้แต่พกความร้ายมาเต็มพิกัด "ลูกชายเจ้าของร่างข้าจะเลี้ยงเอง หากมีคนมาวอแวก็อย่าหาว่าข้าโหด"

หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู

เธอถูกพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับชายหนุ่มที่พิการขาขวา แทนน้องสาวที่ไม่ต้องการแต่ง แต่เหม่ยฮวาก็สามารถทำให้เขาหายดีและกลับมาเดินได้เหมือนปกติ และช่วยกันสร้างครอบครัวที่อบอุ่นขึ้นมาได้อย่างอบอุ่น

จำไว้ว่าผมจะไม่รัก และอย่าคิดจะใช้ลูกจับผม

“ลู่หลันเยว่…ถือว่าเจ้าจ่ายค่าจ้างเป็นร่างนี้ก็แล้วกัน ความแค้นทั้งหมดของเจ้าข้ารับรู้แล้ว” รมิตาเอ่ยขึ้นหลังจากที่ความทรงจำของเด็กสาว หลวมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของเธอ ที่เพิ่งเข้ามายู่ในร่างนี้

ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งที่มีบทต้องตาย นางหวังว่าชีวิตใหม่จะอยู่อย่างสงบสุข ถ้าไม่ต้องรับมือกับสามีเย็นชา แม่สามีจ้องเล่นงาน แถมเรื่องวุ่นวายไม่หยุด สุดท้ายชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย!

ทะลุมิติมาทั้งที ดันอยู่ในร่างสตรีเชยเฉิ่ม ไร้รสนิยม สามีเลยเย็นชา ไม่สนใจ เช่นนั้น ข้ามาแล้ว ขอปฏิวัติใหม่ พลิกเจ้าของร่างนี้ให้เป็นหญิงงาม ดูซิ ..สามียังจะตีตัวออกห่างไหม ไม่งั้น ข้าจะหาสามีใหม่

นางเคยเป็นเพียงสตรีโง่งมจนสูญเสียทุกสิ่ง เมื่อสวรรค์ให้โอกาสได้มีชีวิตอีกครั้ง ครานี้นางจะไม่ยอมเป็นคนโง่อีกแล้ว แต่ไยเซี่ยอ๋องกลับเข้ามาวุ่นวายในชีวิตนางไม่หยุด ในภพชาติเดิมมันไม่ใช่แบบนี้ไม่ใช่หรือ?

ครั้งหนึ่ง...เธอเคยรักเขาจนสูญเสียทุกอย่าง เมื่อลมหายใจสุดท้ายดับไปจึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นแค่นางร้ายในนิยายที่ถูกกำหนดมาให้ตายเพื่อความรักของพระนาง ได้ชาตินี้เชิญรักกันให้พอนางร้ายไม่ขอรักเขาอีก

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

จากนางระบำต่ำต้อยสู่สตรีอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเฟิ่ง ทว่าความจริงแล้วฮองเฮาเป็นเพียงสตรีที่พระสวามีชิงชัง... เขาจะชิงชังนางก็ช่างศีรษะเขาเถิด นางจะขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเป็นฮองเฮาไร้ประโยชน์ไปวันๆก็พอแล้ว

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”