ผมตายพร้อมความเสียใจ..และตื่นขึ้นมาในปี 1989 ในร่างของพี่สาวที่ไม่เคยมีอยู่ในความทรงจำ การกลับมาครั้งนี้เดิมพันคือชีวิตของครอบครัว สู้กับพวกสารเลวในเงามืด แต่ผมจะปกป้องครอบครัวด้วยสูตรลับของพี่สาวเอง!

"ทุกหยดเลือดที่ไหลเวียนในกาย... คือเศษเสี้ยวของความสูญเสีย, คือเสียงร่ำไห้ของบิดามารดา, คือรอยยิ้มสุดท้ายของน้องชาย... นางมีชีวิตอยู่ แต่ก็หาต่างอะไรกับคนตาย"

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

ฟื้นขึ้นมาอีกที ‘เยว่ไฉหนิง’ กลายเป็น ‘แม่หม้ายลูกติด’ ที่ต้องหอบลูกหนีภัยแล้ง แถมยังต้องรับมือกับแม่สามีใจร้าย น้องสะใภ้ขี้อิจฉา และพวกผู้ชายตัณหากลับ โทษทีเถอะ คนพวกนี้ไม่ได้อยู่ในสายตานางเลยสักนิด

นางเคยถูกสังหารในฐานะสนมผู้ต่ำต้อย ทว่าสวรรค์กลับส่งนางย้อนคืนมาพร้อมครรภ์แฝดต้องห้าม ครั้งนี้นางจะมิยอมเป็นเหยื่อของผู้ใด ทุกผู้คนที่เคยทำร้ายนางจะต้องชดใช้ด้วยหยาดโลหิตและน้ำตา

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

เขาผู้ซึ่งเห็นนางมาตั้งแต่เด็ก เด็กน้อยที่มักจะยิ้มและไม่เคยโทษโชคชะตา จึงอยู่ในความทรงจำของเขาไม่เคยลืม เมื่อมีคนคิดจะแย่งนางไป ก็ต้องถามก่อนว่าเขายินยอมหรือไม่

หลังจากถูกชายคนรักฝังทั้งเป็น นางที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างของตนเองตอนอายุสิบห้า ดูเหมือนว่าสวรรค์จะให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นสินะ

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีพบเจอกันบนเส้นทางแคบไร้ผู้คนในยามค่ำคืน ภายใต้ผ้าปิดหน้าที่ผู้คนกล่าวว่ามีใบหน้าอัปลักษณ์ซ่อนอยู่ ดวงตาหงส์สบกับสายตาคมกริบเพียงชั่วกระพริบตา ก่อนจะเดินสวนกันไปเหมือนสายลมพัดผ่าน

เมื่อเยี่ยหลันก็ต้องลาโลกเก่าอย่างไม่ทันตั้งตัว วิญญาณบรรพบุรุษบอกว่าจะช่วยให้เกิดใหม่ ได้เกิดใหม่ทั้งทีดันเกิดในยุคโบราณแถมมาอยู่ในร่างของคนที่กำลังถูกจับถ่วงน้ำ ข้อหาหญิงงามเมืองท้องไม่มีพ่อ !!

เมื่อเธอทะลุมิติเข้าไปในโลกโบราณ ต้องเข้าพิธีสมรสพระราชทานกับอันเล่อโหว ซึ่งเขาก็คือเยว่เฉิน คนรักของเธอในโลกปัจจุบันนั่นเอง แต่เดี๋ยวนะ ทำไมในโลกโบราณท่านโหว ถึงได้ดุดัน และเกลียดชังเธอยิ่งนัก!

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?

ใครต่อใครต่างมองว่านางไร้ค่าในสายตาฮ่องเต้ แต่แท้ที่จริงแล้วฮ่องเต้ต่างหากไร้ค่าในสายตานาง

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่สามีรังเกียจ กะว่าจะขอหย่าแล้วหาทางกลับบ้านสวยๆ แต่ไหงท่านอ๋องจอมเย็นชาถึงเปลี่ยนไป? "จะหย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ!

"ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด... ไม่ว่าจะเป็นโลกไหน... ข้าจะตามหาเจ้าจนพบ! พระชายาของข้า! ข้ารักเจ้า!" คำสารภาพรักท่ามกลางความตาย... มันบีบคั้นหัวใจของนางจนแหลกสลาย

สาวนักสู้ชีวิตที่ไม่มีอะไรจะทำร้ายนางได้ ทุกวิกฤต…นางจะหาโอกาส ทุกคำเหยียบย่ำ…นางจะใช้เป็นพลังผลักดัน เกิดมาต้องไม่ยอมแพ้ ขอแค่มีชีวิต…ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงได้ ด้วยสองมือเล็กๆ ที่สุดจะดันทุรัง!!

เพียงเพราะคำลวงของบุรุษผู้หนึ่ง ชีวิตที่เคยมีแต่ความสุขกลับกลายเป็นตกนรกทั้งเป็นในชั่วพริบตา หากแต่นางจะไม่ยอมตกนรกไปคนเดียว นางจะลากพวกมันทุกคนให้ต้องตกนรกไปด้วยกัน…

ฉันทะลุมิติมาสวมร่างคุณหนูใหญ่แห่งสำนักคุ้มกันที่ใหญ่ยิ่ง เหมือนดีแต่บิดาดันสิ้น เหลือสตรีในห้องหอและเด็ก อืม สำนักนี้จะดูแลกันไงหนอ ไหนจะคู่หมั้นที่มองแต่ละทีเหมือนเกลียดขี้หน้าอย่างกับมองอุนจิอีก

ชาติก่อน ‘มู่ชิงหรัน’ สิ้นใจเพราะเชื่อคนผิด ชาตินี้นางจึงหวนคืนกลับมา... เพื่อเลือกคนใหม่ที่ดุดันและโหดเหี้ยมยิ่งกว่า! เพราะสามีที่ดี คือสามีใหม่ และสามีที่ประเสริฐที่สุดคือ...