ชาติก่อน ไม่ว่าจะหน้าที่ของภรรยาหรือมารดา นางล้วนแต่ไม่เคยบกพร่อง ยอมทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว ทว่าท้ายที่สุดกลับเป็นสามีและบุตรทั้งสองที่มอบความตายให้นางกับมือ ชาตินี้ มารดาเช่นข้าจะขอทวงคืนทุกสิ่งเอง!

ความรักมักทำให้คนโง่เขลา คำกล่าวนี้คงไม่มีผู้ใดกระจ่างแจ้งเท่าตัวข้าผู้นี้อีกแล้ว

“ท่านใต้เท้าเจ้าคะ...หากข้าจะแต่งงานกับท่าน ต้องใช้เงินเท่าใดกันหรือเจ้าคะ?” “อีแปะเดียว...” “อีแปะเดียวก็เกินพอสำหรับค่าสินสอดของข้าแล้ว”

หลังจากถูกชายคนรักฝังทั้งเป็น นางที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างของตนเองตอนอายุสิบห้า ดูเหมือนว่าสวรรค์จะให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นสินะ

ทะลุมิติแบบใด ไม่มีมิติ ไม่มีระบบ มีแต่สมองน้อยๆกับหนังสือหนึ่งเล่ม ชีวิตข้าจะรอดได้คงต้องพึ่งบิดาทรราชของข้าแล้ว แต่ทำไมบิดาทรราชถึงเป็นพวกคลั่งรักไปได้ "ท่านพ่อ...ท่านคือทรราชนะเจ้าคะ"

ชาติก่อนนางตาบอดกว่าจะรู้ตัวว่าหลงกลสุนัขจิ้งจอก ก็เมื่อตระกูลกู้ต้องถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร ชาตินี้... อย่าหวังว่าข้าจะก้าวเท้าเข้าจวนโหวของพวกเดรัจฉาน!

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

อดีตผู้เชี่ยวชาญการเพาะปลูกเกิดใหม่บนดาวขยะ ชาตินี้เธอขอตั้งปณิธานว่าจะใช้ชีวิตแบบประหยัดพลังงานขั้นสูงสุด แต่แค่ปลูกหญ้าเพื่อเอาไว้นอนหลับ ดันเผลอกดไลฟ์สดจนโด่งดังข้ามจักรวาล

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครานางก็พบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียแล้ว! การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งมันก็ดีอยู่ ทว่า...จุดจบของนางร้ายที่น่าอนาถใจเช่นนั้น... ข้าไม่เอาได้หรือไม่!

ชาติก่อนเป็นคุณหนูน้อยไร้เดียงสา เมื่อได้โอกาสกลับมาอีกครั้งข้าจะเป็นดั่งเทพแห่งความตาย

จากเสือร้ายวิศวะไฟฟ้าสายดาร์กที่กวาดเรียบไม่ซ้ำหน้า สู่วันที่ต้องสลัดคราบเสือมาเป็นหมาโบ้คลานเข่าขอความรัก ยอมโดนยัยกระต่ายน้อยเหยียบจมดิน ทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเพื่อยื้อเธอกลับมา

“แทนที่จะไปสนใจเรื่องการเปลี่ยนแปลงอะไรนั่น สู้ปกป้องคนสำคัญในอ้อมกอดไม่ดีกว่าหรือ? มันคงง่ายกว่าการกระทำเกินเอื้อม...”

เสวียนอ๋องผู้เป็นพระเอกในนิยายสั่งกับนางว่าชีวิตนี้ต้องรักเพียงเขา หากกล้าเปลี่ยนใจเขาจะจับนางฝังทั้งเป็น! หยางลี่เยียนก็ได้แต่เลิ่กลั่กกับสามีของตนเอง ทำกรรมอะไรไว้ก็ไม่รู้ถึงได้เขามาเป็นสามี

แสนดีประสบอุบัติเหตุไม่คาดฝันแต่แทนที่จะไปปรโลก กลับลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของซ่งหว่านหนิงลูกอนุที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับท่านอ๋องพิการแทนพี่สาวโชคดีที่ฟ้ายังเมตตาส่งระบบฟาร์มสวนผักมาให้ด้วย

เป็นตัวประกอบทั่วไปอาจจะไม่ยุ่งยากอันใด ทว่านางกลับทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวประกอบของพระเอก นางคิดว่าการตายสามารถกลับโลกปัจจุบันได้ ดังนั้นนางจึงรอวันตายอย่างสงบ แต่ความสงบในชีวิตนางกลับหาได้ยากยิ่ง

‘การเป็นเอกที่ต้องแบ่งปันลมหายใจกับศัตรู มิสู้ยอมพ่ายแพ้แล้วเดินจากไปอย่างสง่างามเสียยังดีกว่า’

เมื่อตัวร้ายพี่ชายบุญธรรมคลั่งรักนางจนเนื้อเรื่องเปลี่ยน แม้การพยายาแก้เรื่องนั้นมันควรเป็นงานนาง แต่ไหนๆเขาก็แย่งไปแล้ว งั้นนางจะคอยคุมมิให้มันกลับไปทางตายเช่นเดิม แลส่งเสริมให้พวกเราพบแต่สิ่งดีๆเอง!

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?

หนึ่งสตรีที่ถูกขุดขึ้นจากหลุมฝังศพหนีเอาชีวิตรอด หนึ่งบุรุษสูงศักดิ์ผู้ถูกเนรเทศให้ไปรอความตายยังดินแดนทุรกันดาร... สองหมากที่ถูกทอดทิ้งบังเอิญพานพบ ก่อนจะจับมือกันหวนคืนสู่เมืองหลวงอีกครั้ง

สวรรค์! ไป๋เจาเจาก็เพียงไม่อยากให้มารดาบุญธรรมต้องตายเพราะความคลั่งรักของบุตรชาย เลยเปลี่ยนเส้นเรื่องเล็กน้อย ไม่ให้เขาตกหลุมรักนางเอกในนิยายเท่านั้น ไฉนพี่ชายตัวร้ายถึงหมายหัวนางไม่เลิก บ้าบอที่สุด!