พล็อตนิยายตื้นๆตายแล้วเกิดใหม่ทะลุมิติ เตรียมพร้อมทุกอย่างเพราะเป็นคนสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็กใครจะคิดว่าเธอจะทะลุมายุคโบราณแบบนี้ แถมยังมีสามีที่เกือบพิการกับเจ้าหัวผักกาดให้เลี้ยงดูอีกด้วย

เรือนไม้ ที่นำพาความฉิบหายมาให้ขวัญข้าว เธอท่องไปทุกยุค ผ่านไปทุกสมัย

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคาเกโนะ มิโดรุ ไม่มาเกิดใหม่แล้วลัทธิสามารถฟื้นคืนชีพเทพมารเดียโบรอสได้สำเร็จแต่ซิดที่ไม่มีวิญญาณของมิโดรุกลับชาติมาเกิดเขาได้เข้าไปสู่กับเทพมารเดียโบรอสแล้วก็ได้ตายลง

โอรินแค่แวะดื่มเบียร์ในร้านเงียบ ๆ ไม่ค่อยมีลูกค้า ก่อนจะพบว่ามันเป็นร้านสำหรับ... เทวดา!

เธอต้องยอมเอาตัวเองกระโจนลงสู่การแต่งงานแท้จริง...แบบในทุกมิติทุกความหมาย...กับผู้ชายหน้าบูดผู้ยืนกรานเสียงแข็งว่าจะไม่มีวันหย่ากับเธอเด็ดขาด!

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

คราวนั้นไม่ท้องไม่เป็นวัน เดี๋ยววันนี้เอาใหม่

“อ้ายสืบมาแล้ว 12 ปีมานี้ พี่ทัพไม่เคยมีใครเลย ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีแฟน ไม่มีแม้แต่คนคุย ทั้งที่มีคนเข้าหาพี่เยอะแยะ ถ้าลืมอ้ายแล้วจริง ๆ ทำไมพี่ไม่คบใครสักคน” ===== "เข็ด !"

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ชาติก่อนนางสาบานว่าจะไม่ขอพบพาน ชาติใหม่โชคชะตากลับนำพาให้พวกเขามาพบกันยิ่งฝืน คำสาบานยิ่งรุนแรง ยิ่งรัก กลับยิ่งทรยศต่อคนในอดีต โดยไม่รู้เลยว่าคนที่พยายามผลักไส คือคนเดียวกับที่หัวใจโหยหา

สตรีที่หาความงามไม่พบอย่างนาง จะเอาชนะใจสามีผู้แสนเพียบพร้อมได้อย่างไร? แค่เขาไม่เห็นเตะโด่งนางออกจากจวนก็ดีมากแล้ว 'คนไม่งามอย่างนางก็สมควรอยู่ท้ายจวนสินะ'

[ปืนใหญ่xสายขิม] รังเกียจผัวมันเป็นบาปนะสายขิม #ผู้ชายสายธรรมที่แปลว่าทำ #สายขิมที่แปลว่าของพี่ปืน [นิยายชุด XE'S STORY]

'การเเอบรัก เพียงเเค่ได้เเอบมองดูเขาอยู่ห่างๆ เขาคนนั้นที่เห็นเธอเป็นเเค่น้องสาวเพื่อนในสายตา ถึงเเม้ว่าเธอจะไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขาก็ตาม เเต่หัวใจของเธอก็มีความสุขได้เพราะเขา'

คนส่วนใหญ่ตายแล้วก็จากไป…แต่ผมไม่ใช่หนึ่งในนั้น ผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมกลายเป็น “อากิระ ลิน สึกิชิโระ” ลูกชายของตระกูลโบราณจากญี่ปุ่น ตระกูลที่ไม่มีผู้วิเศษเกิดขึ้นมา…มากกว่าห้าร้อยปี

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "