สวีเช่ออาจารย์ห้องบ๊วยของโรงเรียน เกิดได้รับพลัง ‘ระบบอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่’ ราวนี้แหละเขาจะทำให้เหล่าลูกศิษย์ขึ้นสู่คลาส SSS ให้ได้!

เกิดใหม่ทั้งทีดันอยู่ในดงโจร! เมื่ออดีตชายหนุ่มผู้หมกมุ่นต้องมาเกิดเป็นนายน้อยในมหาตระกูลที่โฉดชั่วที่สุด (ในสายตาเขา) การฝึกเอาชีวิตรอดแบบเพี้ยนๆ จึงบังเกิด...

"ผู้หญิงอย่างคุณ ไม่เหมาะสมกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น...นอกจากผม"

ท่ามกลางผู้ปลุกพลังจำนวนมาก ยอร์ชได้รับอาชีพคอนเทนต์ครีเอเตอร์มือใหม่พ่วงมาพร้อมระบบถ่ายทอดสดที่สามารถส่งออกไปนอกจักรวาลได้ ภารกิจขูดรีดของขวัญจากคนดูเพื่อนำมาเพิ่มความแข็งแกร่งได้เริ่มขึ้นแล้ว !!!

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

โลกทั้งใบต่างล้วนถูกขับเคลื่อนด้วย “หน่วยวัด” แล้วถ้ามีคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงหน่วยของความเป็นจริงในสิ่งที่เขาต้องการได้ล่ะ? หนึ่งบาท กลายเป็นหนึ่งดอลลาร์.. หนึ่งกิโลกรัม กลายเป็นหนึ่งตัน!!

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...

เมื่อได้ย้อนกลับมา ผมจะไม่ตายเป็นครั้งที่สองเพราะผู้ชายคนเดียวแน่นอน

"ดวงตา" ของเขาคือผู้ชี้ชะตาทุกสรรพสิ่ง! เขาไม่ได้เพียงแสวงหาอสูรที่แข็งแกร่งที่สุด... แต่เป็นผู้มองเห็น "สายเลือด" ที่จะกลายเป็นตำนาน!

จู่ ๆ ก็ได้รับมรดกจากญาติที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อนจะไม่รับก็ไม่ได้ ลู่เอินต้องเดินทางข้ามวันข้ามคืนเพื่อไปรับมรดกนั่น สิ่งที่ได้คือแหวนหยกเก่า ๆ และระบบอาม่าที่เสียงด่านำก่อนทำเควส แล้วย้อนไปยุค 60

'กู้จิวหรง' ถูกชายนิรนามพรากพรหมจรรย์ก่อนวันแต่งงานหนึ่งสัปดาห์ ด้วยมิอยากหลอกลวงว่าที่สามี นางจึงสารภาพความจริงทุกอย่าง แทนที่จะถูกทอดทิ้ง ตัวเอกผู้ยิ่งใหญ่กลับทะนุถนอมนางราวกับไข่ในหิน!

” กูสงสัยทุกคนที่รู้เรื่องนี้ ชื่อมึงเป็นชื่อเดียวที่กูตัดทิ้งเพราะคิดว่ายังไงมึงก็ไม่มีทางหักหลังกูแน่นอน “ หากวันนั้นคิดให้เยอะกว่านี้ วันนี้เขาคงไม่ต้องเสียเพื่อนเพียงคนเดียวของตัวเองไป

เมื่อนางอย่างเป็นเพียงนักเวทย์ธาตุผสมธรรมดา แต่คนรอบข้างไม่เห็นด้วย จึงทำได้เพียงก้าวออกจากหมู่บ้าน เพื่อใช้ชีวิตตามที่ปรารถนา