จากนักดับเพลิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสงบกลับต้องตายตกมาอยู่ในร่างของนางเอกในนิยายผู้น่าสงสาร ชีวิตที่ต้องตกระกำลำบากโดนพระเอกโขกสับอดทนเพื่อให้เขามารัก ฝันไปเถอะ! งานแต่งนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น!

"ห้าปีก่อน เขาเป็นดารา… ผมเป็นแค่หมอนวดออนไลน์"ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากการสัมผัส กลายเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น ก่อนจะจบลงโดยไม่มีคำลา แต่วันนี้...เรากลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะนักแสดงนำซีรีส์วาย"

อ่านนิยายเรื่องเดิมมา 99 รอบมันไม่ดีตรงไหน ตื่นมาก็อยู่ในห้องหอของพระเอกปัญญานิ่ม ใครจะแต่งก็แต่ง! ฉันพุ่งไปฆ่าเจ้าบ่าวแต่…ตัวประกอบอย่างฉัน ก็ถูกเขาแทงตามบทเป๊ะ แล้วทำไมกลับมาเกิดซ้ำที่เดิมเนี่ย!!!

เมื่อข่าวลือกลายเป็นพันธนาการ...หัวใจสองดวงจึงถูกเผาไหม้ด้วยใจปรารถนา

ท่ามกลางแสงไฟและเสียงเชียร์ เขาคือคนที่ทุกคนมองเห็น แต่มีเพียงคนเดียว…ที่ได้เห็นเขาในความมืด รักครั้งนี้เริ่มจาก ‘เลนส์’ แต่จบลงที่ ‘หัวใจ’

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ "เกียร์" ต้องไปอยู่ในมือหมอ และ "มีดผ่าตัด" ดันไปอยู่ในมือเด็กช่าง!

“เมื่อหนุ่มฟรีแลนซ์ที่เพิ่งเลิกกับแฟน ดันต้องมาอยู่ข้างห้อง CEO สายนิ่ง ผู้รักความสงบ” จากความหมั่นไส้...กลายเป็นความห่วงใย จากคำว่า “น่ารำคาญ”...กลายเป็น “น่ารักว่ะ”

จากหญิงสาวตกงานที่ชีวิตตกอับถึงขีดสุด สู่ผู้เอาตัวรอดคนแรกในมหานครที่กำลังจะล่มสลาย! ‘อิงดาว’ ไม่ได้แข็งแกร่ง ไม่ได้ร่ำรวย ไม่มีอาวุธ ไม่มีคนหนุนหลัง แต่เธอกลับได้ระบบช่วยเหลือเป็นเด็กน้อยจ้ำม่ำชื่อ “มูน” ผู้มีจูงกระเบนแดงกับสังวาลศักดิ์สิทธิ์ ทว่า… โลกนี้ไม่ได้พังเพราะไวรัสเพียงอย่างเดียว สัตว์กลายพันธุ์จากอีกมิติ กำลังบุก ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสูง กำลังตื่น และความลับของระบบที่แท้จริง… กำลังจะเปิดเผย อินจะเลือกทางรอด… หรือสร้างทางรอดขึ้นมาเอง?

เหตุการณ์ฝังใจวัยเด็กทำให้ซามินไม่กล้ากินอะไรเลยแต่กลับกินแซนด์วิชชิ้นนั้นได้ โดยไม่อาเจียนหรือคายออกมา. *แซนด์วิชที่เด็กคนนั้นให้มา*

เกมออนไลน์ที่คุณจะดัดแปลงเรือยังไงก็ได้ แถมเกมนี้เป็นเกมเน้นโรลเพลย์แต่สุดท้ายในตอนพ่ายแพ้เรือที่แต่งมาก็ต้องจม...แต่ว่าจมแล้วตรูมาโผล่ที่ไหนฟระ!!! แถมออกเกมไม่ได้ด้วย!!!

ฉันอยากวอนขอโอกาสต่อคนบนฟ้า ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากย้อนไปแก้ไขชีวิตที่แสนบัดซบนี่ซะ

"ไปให้พ้นหน้าฉันสิ กลับไปยังที่ที่เธอมา เห็นแล้วมันรำคาญลูกตา!" แล้วหนูจะไปไหนได้ แม่ก็ผลักไสมาอยู่ที่นี่ ไหนจะไม่รู้จักใคร แต่ไหนเป็นพี่เสียเองที่ไล่หนูกัน

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

ถ้าไม่มี ตะวัน ก็ไม่ แสงสว่าง

เจ้าเป็นคนที่มาในเวลาที่ข้าต้องการมากที่สุด และเจ้า...ก็กลับเป็นคนที่ข้าไม่อาจอยู่ร่วมได้เลย ‘เทอเรีย’

เพราะชาติก่อนข้าโง่เขลาจึงคิดจบชีวิตตัวเองและเมื่อได้โอกาสย้อนกลับมา ข้าจะขอแก้ไข จะทำให้ใครๆ ต่างได้เห็นว่า หลี่อวี่หนิง คนนี้ก็มีดี!!!