"ห้าปีก่อน เขาเป็นดารา… ผมเป็นแค่หมอนวดออนไลน์"ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากการสัมผัส กลายเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น ก่อนจะจบลงโดยไม่มีคำลา แต่วันนี้...เรากลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะนักแสดงนำซีรีส์วาย"

"ไปให้พ้นหน้าฉันสิ กลับไปยังที่ที่เธอมา เห็นแล้วมันรำคาญลูกตา!" แล้วหนูจะไปไหนได้ แม่ก็ผลักไสมาอยู่ที่นี่ ไหนจะไม่รู้จักใคร แต่ไหนเป็นพี่เสียเองที่ไล่หนูกัน

จากหญิงสาวตกงานที่ชีวิตตกอับถึงขีดสุด สู่ผู้เอาตัวรอดคนแรกในมหานครที่กำลังจะล่มสลาย! ‘อิงดาว’ ไม่ได้แข็งแกร่ง ไม่ได้ร่ำรวย ไม่มีอาวุธ ไม่มีคนหนุนหลัง แต่เธอกลับได้ระบบช่วยเหลือเป็นเด็กน้อยจ้ำม่ำชื่อ “มูน” ผู้มีจูงกระเบนแดงกับสังวาลศักดิ์สิทธิ์ ทว่า… โลกนี้ไม่ได้พังเพราะไวรัสเพียงอย่างเดียว สัตว์กลายพันธุ์จากอีกมิติ กำลังบุก ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสูง กำลังตื่น และความลับของระบบที่แท้จริง… กำลังจะเปิดเผย อินจะเลือกทางรอด… หรือสร้างทางรอดขึ้นมาเอง?

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

เพราะชาติก่อนข้าโง่เขลาจึงคิดจบชีวิตตัวเองและเมื่อได้โอกาสย้อนกลับมา ข้าจะขอแก้ไข จะทำให้ใครๆ ต่างได้เห็นว่า หลี่อวี่หนิง คนนี้ก็มีดี!!!

ถ้าไม่มี ตะวัน ก็ไม่ แสงสว่าง

เมื่อข่าวลือกลายเป็นพันธนาการ...หัวใจสองดวงจึงถูกเผาไหม้ด้วยใจปรารถนา

ฉันอยากวอนขอโอกาสต่อคนบนฟ้า ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากย้อนไปแก้ไขชีวิตที่แสนบัดซบนี่ซะ

เจ้าเป็นคนที่มาในเวลาที่ข้าต้องการมากที่สุด และเจ้า...ก็กลับเป็นคนที่ข้าไม่อาจอยู่ร่วมได้เลย ‘เทอเรีย’

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ "เกียร์" ต้องไปอยู่ในมือหมอ และ "มีดผ่าตัด" ดันไปอยู่ในมือเด็กช่าง!

ท่ามกลางแสงไฟและเสียงเชียร์ เขาคือคนที่ทุกคนมองเห็น แต่มีเพียงคนเดียว…ที่ได้เห็นเขาในความมืด รักครั้งนี้เริ่มจาก ‘เลนส์’ แต่จบลงที่ ‘หัวใจ’

เกมออนไลน์ที่คุณจะดัดแปลงเรือยังไงก็ได้ แถมเกมนี้เป็นเกมเน้นโรลเพลย์แต่สุดท้ายในตอนพ่ายแพ้เรือที่แต่งมาก็ต้องจม...แต่ว่าจมแล้วตรูมาโผล่ที่ไหนฟระ!!! แถมออกเกมไม่ได้ด้วย!!!

เหตุการณ์ฝังใจวัยเด็กทำให้ซามินไม่กล้ากินอะไรเลยแต่กลับกินแซนด์วิชชิ้นนั้นได้ โดยไม่อาเจียนหรือคายออกมา. *แซนด์วิชที่เด็กคนนั้นให้มา*

จากนักดับเพลิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสงบกลับต้องตายตกมาอยู่ในร่างของนางเอกในนิยายผู้น่าสงสาร ชีวิตที่ต้องตกระกำลำบากโดนพระเอกโขกสับอดทนเพื่อให้เขามารัก ฝันไปเถอะ! งานแต่งนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น!

“เมื่อหนุ่มฟรีแลนซ์ที่เพิ่งเลิกกับแฟน ดันต้องมาอยู่ข้างห้อง CEO สายนิ่ง ผู้รักความสงบ” จากความหมั่นไส้...กลายเป็นความห่วงใย จากคำว่า “น่ารำคาญ”...กลายเป็น “น่ารักว่ะ”

อ่านนิยายเรื่องเดิมมา 99 รอบมันไม่ดีตรงไหน ตื่นมาก็อยู่ในห้องหอของพระเอกปัญญานิ่ม ใครจะแต่งก็แต่ง! ฉันพุ่งไปฆ่าเจ้าบ่าวแต่…ตัวประกอบอย่างฉัน ก็ถูกเขาแทงตามบทเป๊ะ แล้วทำไมกลับมาเกิดซ้ำที่เดิมเนี่ย!!!