"ชาติที่แล้วเจ๊งไม่เป็นท่า ชาตินี้ขอเอาคืน! แม้ความทรงจำจะรั่วไปหน่อยก็เถอะ"

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

ณ สุดขอบโลก มีหอสมุดที่เก็บ 'ความทรงจำ' ของคนตายไว้ แต่มีกฎเหล็กเพียงข้อเดียวคือ... ห้ามอ่านหนังสือของตัวเอง 'เรย์' บรรณารักษ์ฝึกหัดเผลอละเมิดกฎนั้น และพบว่าความตายของเธอไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!

เมื่อหญิงสาวผู้เหนื่อยหน่ายจากโลกปัจจุบันได้ทะลุมิติไปเป็นคุณหนูตกอับในอดีต เธอพบว่าความสุขที่แท้จริงอาจไม่ใช่ความมั่งคั่ง แต่คือการได้ใช้ชีวิตเรียบง่าย ปลูกต้นรัก และมีใครสักคนอยู่เคียงข้างไปตลอดกาล

ผมไม่ได้ชอบเข้าสังคม...แค่ดันเข้ากับคนได้ดี เป็นชายที่ฝันใฝ่อยากใช้สบายๆ เช่น นั่งเล่นเกมส์ในห้องคนเดียวทั้งวัน แต่ชีวิตดันไม่ให้เป็นแบบนั้น ทำไมน่ะเหรอ ? > เพราะคนรอบตัวมันดันชอบ “เข้ามาหาเองตลอด”

ชาตินี้ข้าหวนคืนมาเพื่อทวงทุกอย่างที่เป็นของข้า... และเพื่อเป็นสตรีเพียงผู้เดียวที่กุมหัวใจพยัคฆ์ร้ายผู้นี้ไว้ในมือ!

“ลูกกู…ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจให้เค้าเกิดมา แต่เค้าก็คือ…ลูกของกู !”

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

โอ้โห!เพราะผมอยากกินบล็อกโคลีผัดไข่แต่ชิ้นบล็อกโคลีมันใหญ่เลยทำให้ติดคอตายได้มาเกิดใหม่เป็นลูกชายของเจ้าพ่อมาเฟียเรื่องวุ่นๆของวัยรุ่นตัวจิ๋วจึงบังเกิดเพราะอยากมีแฟนแต่โดนพ่อบังเกิดเก้าคุมกำเนิดเสีย

หญิงสาวนักเขียนนิยายแต่ละเรื่องของถูกยกเป็นผลงานชิ้นเอก แต่กลับมีเนื้อหาตรงกับประวัติศาสตร์มืดที่ไม่ควรถูกบันทึกไว้ และเรื่องราวต่างๆที่ผู้ชนะสงครามไม่ต้องการให้โลกรู้…

เมื่อสายลับอันดับหนึ่งแห่งปี 2025 ประสบอุบัติเหตุพลิกผันชีวิต ฟื้นคืนชีพในร่างเด็กชายท่ามกลางชนเผ่าเล็กๆ ในยุคหินอันโหดร้าย ชางต้องเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอด ปรับใช้ความรู้จากโลกอนาคตอย่างระมัดระวัง เพื่อ

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ตลกผ่อนคลาย

ณ โลกหลังภัยพิบัติ ไร้ธรรมเนียม ไร้กฎเกณฑ์ ไร้ซึ่งคุณธรรม ยังมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งอาจนำพาแสงสว่างมาสู่มวลมนุษย์