คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ซิน เอาเด็กออกเถอะกูยังไม่พร้อม

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

เหยาหว่านเอ๋อร์ ทดลองเคมีอยู่ดี ๆ กลับได้ยินเสียงระเบิดดังตู้ม..!! ลืมตาอีกทีก็พบว่าตนเองมาโผล่ใน ยุค60 ที่ยากแค้น แถมต้องมาทำการคลอดลูกอย่างยากลำบากในบ้านเก่าผุ ๆ เพียงลำพัง

ชายหนุ่มได้มาเกิดใหม่ที่โลกฮงไคพร้อมความสามารถในการแปลงร่างเป็นดิจิมอนอาเมอร์ของวีมอนด้วยดิจิเมนทอลแห่งความกล้า มิตรภาพ และปาฏิหาริย์(+X แอนตี้บอดี้)

เขาจดทะเบียนสมรสกับเธอ เพียงเพื่อให้เธอมาอยู่เลี้ยงลูกของเขากับผู้หญิงคนอื่น แต่แล้วความอดทนของเธอมีอันสิ้นสุดลง เมื่อเธอเองก็กำลังตั้งท้องลูกของเขาเช่นกัน

เมื่อพิมพ์เผลอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับภาคิน ประธานหนุ่มที่เป็นเจ้านายของตนเองอย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอจึงเลือกที่จะพยายามทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น แต่เขากลับไม่ได้ต้องการเช่นนั้นเสียได้...

ถอดสมองดูซะ ฉันเตือนเเล้วนะ เนื้อเรื่องกาวๆ[อบอุ่นหัวใจ]มั้งนะ (คุณหัวเราะในวันที่ผมเอาฮา ระวังเสียน้ำตาในวันที่ผมเอาจริง) ผมจะเขียนไปเรื่อยๆจนว่าวันนั้นจะมาถึง

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เมื่อเธอมาถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทาง เธอก็พบว่าตัวเองยังมีพลังไม่มากพอที่จะเปิดประตูบานสุดท้าย เธอจึงตัดสินใจเดิมพันกับการเริ่มต้นใหม่ เพื่อความฝันที่อยากจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุด

หลังอ่านนิยายจบก็หลับไป ตื่นมาอีกทีก็เห็นว่าตัวเองนอนอยู่กลางกองไฟ มองซ้ายแลขวาพบว่ารอบตัวไม่มีใคร ซ้ำร้ายแขนขวายังมีไฟลุกไหม้อีก นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

ร่างของโรสศิรินถูกโจษจันกันไปทั่วว่าตายด้วยโรคประจำตัวเรื้อรัง ทว่าคำนั้นไม่ได้มาจากใบชันสูตรของหมอแต่อย่างใด มีเพียงสามีของเธอที่เอ่ยออกมาเท่านั้น

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เพราะความผิดใหญ่หลวงที่เฟยซิ่นไม่ได้ก่อ เหตุฉะไหไหนข้าต้องต้องมารับโทษแสนทรมานทั้งที่ข้าไม่ได้เป็นคนก่อ