ภุชงค์ไม่เคยมองทับทิมเป็นเพียงเด็กสาวในอุปการะของมารดา แต่มองเป็นทับทิบหวานที่อยากจะเอามาไว้ข้างกายตัวเองที่สุด [ PWP : เรื่องสั้นหนึ่งฉาก] [ Promotion 8 บาท ]

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เหล่าสตรีล้วนอยากเป็นภรรยาท่านแม่ทัพแสนหล่อเหลา แต่เขาไม่สนใจ จึงถามว่า "เหตุใดท่านไม่มองพวกข้าบ้าง!" ท่านแม่ทัพเหยียดยิ้มหยันตอบกลับ "เพราะพวกเจ้าไม่อาจเด็ดหัวข้าศึก แบบที่ฮูหยินของข้าทำได้น่ะสิ"

" นี่บาคุโกไม่ชอบอะไรที่สุดหรอ " " เธอ ฉันไม่ชอบเธอที่สุดยัยบ้า เลิกวอแวสักที! น่ารำคาญ!!! " " หรอ แต่ว่านะ ฉันโคตรชอบบาคุโกเลย " " ...... " " แกล้งสนุกดี " " ยัยบ้า!!! เธออยากโดนฉันอัดจริงๆสินะ!!! "

ใครมันจะไปรู้กันว่าตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ต้องเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวชื่อซินหยาน หนำซ้ำชื่อของเธอยังมีชื่อเรียกเหมือนกันอีกด้วย มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

‘หวงเฟยชิง’ ยอมเดินย่ำบนคมกระบี่อย่างโง่งมเพราะรักเขา แต่สุดท้ายกลับแลกมาด้วยความตาย กลับมาครั้งนี้...นางจะทำให้เขารู้ว่า ไม่ว่าจะชาติที่แล้ว ชาตินี้ หรือชาติหน้าเขาก็ต้องยอมสยบอยู่แทบเท้านางแต่โดยดี!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

"ด้วยเลือดแห่งขัตติยาเจ้าครั้งนี้ อาจต้องแลกมาด้วยเลือดเนื้อและความเสียสละ หากแต่ตัวนางเล่าปรารถนาสิ่งใด อำนาจหรือเพียงแค่คนที่นางรักผู้นั้น.."

เธอไปเก็บเห็ดแต่ดันได้สามี ซ้ำเธอยังไม่ใช่เจ้าของร่างนี้ สำคัญกว่านั้นเขาพิการ ไม่ใช่พิการธรรมดาแต่พิการแบบตะโกน