เธอแอบมีสัมพันธ์สวาทกับหัวหน้าของพ่อ

"ดวงตา" ของเขาคือผู้ชี้ชะตาทุกสรรพสิ่ง! เขาไม่ได้เพียงแสวงหาอสูรที่แข็งแกร่งที่สุด... แต่เป็นผู้มองเห็น "สายเลือด" ที่จะกลายเป็นตำนาน!

อุบัติเหตุในวันนั้นทำให้ฉันต้องมาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวของพระรองในนิยายที่ฉันไม่เคยอ่าน พ่วงด้วยภารกิจอันหนักหน่วงอย่าง 'ช่วยคุณน้องชายของยัยตัวประกอบจากรูทหายนะ'

"เจินหลี่หยูย้อนเวลาสู่มิติโบราณที่แห้งแล้ง การจะพาครอบครัวฝ่าวิกฤตให้รอดพ้นและพบกับอนาคตที่ดีกว่านี้ได้ นางต้องเผชิญอุปสรรคและศัตรูที่ยากเกินคาดคิด!"

“เมื่อคืนใช้เรี่ยวแรงกับเจ้ามากเกินไปตื่นมาจึงรู้สึกอ่อนเพลีย ปวดเมื่อยไปทั้งเนื้อทั้งตัว” “เช่นนั้นท่านพักผ่อนเถอะ คืนนี้... งดเว้นสักคืน”

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

นักดาบตาบอดในโลกเวทมนตร์? เปล่าเลย... เขาแค่ 'ปิดตา' เพื่อมองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น

โรสริน ยอมทิ้งความสาวให้หนุ่มหล่อในคืนเลี้ยงรับบอสคนใหม่ แต่พอตื่นขึ้นมากลับต้องรีบหนี เมื่อหนุ่มคนนี้คือบอส คนที่สั่งพักงานเธอสามเดือน!!

“อดทนหน่อย ครั้งแรกก็เจ็บแบบนี้แหละ” “อะไรนะคะ ครั้งแรก? ไม่ใช่ว่ามีนา...”...เพียงครั้งแรกที่เธอก้าวลงมาตกหลุมพรางของเขา เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้เธอหลุดมือ เพราะลูกแมวน้อยตัวนี้ถูกเขาตีตราจองไว้แล้ว

นางถูกตราหน้าว่าคบชู้ ถูกกักขังไว้ในตำหนักเย็นจนสิ้นใจไปพร้อมบุตรในครรภ์ สวามีไม่เคยเหลือบตามอง แม้จะรู้ว่านางป่วยหมอสักคนก็ไม่ส่งมา รู้แล้ว นางรู้แล้วว่าเขาไม่รักนางอีกแล้ว

"ผู้หญิงอย่างคุณ ไม่เหมาะสมกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น...นอกจากผม"

หัวใจของเขามีให้เพียงหญิงอันเป็นที่รัก หาใช่เมียเอกอย่างเธอไม่

เกิดใหม่ทั้งทีดันอยู่ในดงโจร! เมื่ออดีตชายหนุ่มผู้หมกมุ่นต้องมาเกิดเป็นนายน้อยในมหาตระกูลที่โฉดชั่วที่สุด (ในสายตาเขา) การฝึกเอาชีวิตรอดแบบเพี้ยนๆ จึงบังเกิด...

เมื่อนางอย่างเป็นเพียงนักเวทย์ธาตุผสมธรรมดา แต่คนรอบข้างไม่เห็นด้วย จึงทำได้เพียงก้าวออกจากหมู่บ้าน เพื่อใช้ชีวิตตามที่ปรารถนา

เมื่อองค์หญิงแห่งแคว้นฉินต้องกลายเป็นเครื่องบรรณาการมีชีวิตแก่ฮ่องเต้ต่างแคว้นที่ได้ชื่อว่าใจร้ายโหดเหี้ยม แล้วเช่นนี้นางจะทำให้เขาเปลี่ยนจากร้ายกลายเป็นรักได้หรือไม่

นางแต่งเข้าตำหนักจวิ้นอ๋องในฐานะพระชายาเอกที่สวามีไม่รัก พอคลอดบุตรยังถูกใส่ร้ายว่าเป็นหญิงชั่วถูกจับคุมขังทรมานในคุกใต้ดิน บุตรชายผู้น่าสงสารต้องเติบโตมาแบบอดอยากยิ่งกว่าเด็กไร้บ้าน

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

จิ่นอวี้ — นายตำรวจหนุ่มอัจฉริยะ แห่งหน่วยสืบสวนคดีพิเศษ มาดกวนอารมณ์ดีเขาพลั้งมือปลดผนึกโบราณที่ซ่อนในสุสานราชวงศ์ จนเกิด ประตูมิติ เปิดออกกลางโกดังร้าง เฟิงอี้ — องครักษ์หลวงผู้ภักดีแห่งแคว้นต้าหรง

ผมหนีไปพร้อมลูกในท้อง เพราะไม่อยากให้เขาต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เขาไม่ตั้งใจ แต่หกปีผ่านไป เขากลับปรากฏตัวอีกครั้ง พร้อมคำสั่งเย็นเยือกว่า “พาลูกของฉันกลับบ้าน หากไม่อยากตายก็อย่าคิดหนีอีก !"