แม่บอกว่า 'เก่งกล้า' ดวงอาภัพจะดวงปังตอนครบสิบแปดปี แม้ความคันจะนำพาก็ต้องอดทนอดกลั้น จึงตัดสินใจเป็นนักดูดวงปลิ้นปล้อนเพื่อหลอกดูปิกาจูของพวกผู้ชายไปก่อน ตอนนี้สิบแปดแล้ว ทำไมถึงเจอพวกผู้ชายเบียวๆ

‘เฟื่องรัก’ ลูกไฮโซที่เปี่ยมพร้อมไปด้วยรูปร่างหน้าตา มีแฟนที่คบหาดูใจกันมาเกือบครึ่งค่อนปี แต่กลับมีความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับ ‘เจ้าคุณ’ ที่เป็นเพื่อนของคนรักเสียนี่

ตายแล้วไปเกิดใหม่ ไฉนข้าจึงเกิดเป็นสิงโตทะเล แทนตัวว่าผมก็โดนแม่ดุ ฉันก็ดันเหมือนมนุษย์ เด็กยุค2019 ต้องมารับเคราะห์เช่นนี้หรือ แล้วเจ้ามนุษย์ก็ยังจะมาฝึกสอนละครสัตว์อีก ข้าไม่ทำหรอกนะ!!

ไม่เหมาะกับคนที่เป็นโรคซึมเศร้า

‘มิน’ เคยครุ่นคิดอยู่มาตลอด ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นี้คือการระบายความเศร้าหมองกันหรือเปล่า ? หรือเพียงกดบาดแผลในอดีตกาลให้จมหายไป แต่ยิ่งทำเท่าไร ยิ่งซ้ำเติมความเจ็บปวด

'ลูกพีช' หนุ่มหน้าสวยวัยมัธยมปลายที่มีใจเป็นหญิง ขนาดผู้ชายแท้ๆ ยังตามจีบ แต่มีเพียง 'ฐานทัพ' ที่ชอบรังแกตุ๊ดตัวน้อยอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด หรือเพราะความเหม็นขี้หน้ากันแน่ "เกลียดกะเทยว่ะ"

เหล่าฆาตกรโรคจิตนับสิบทั้งหลายแหล่ หนึ่งในนั้นมี `ออกัส` บุคคลที่จำความอะไรไม่ได้เลย ฆาตกรทุกคนต้องนั่งโต๊ะเดียวกันในห้องรับประทานอาหาร และต้องมาประชุมพร้อมกันตามเสียงออด

นักร้องที่มากความสามารถอย่างคุณ ที่ชอบทำหน้าตาเย็นชา แต่กลับจ้องตาไม่หลบเลี่ยงนัยน์ตากลม "เป็นบ้าอ๋อจ้องอยู่ได้"

ข้าวฟ่างเป็นน้องชายของพี่ขุนพล และทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าขุนพลรักน้องมากขนาดไหน หวงแหนน้องจนใครต่อใครไม่กล้าไปรังแก ด้วยสัญชาติญาณความเป็นพี่ แม้น้องจะมีใจอยากเป็นหญิง

แฟนที่แต่งกันมานาน ชอบเข้าวัดทำบุญ แท้จริงก็ผิดศีลข้อสาม ฉุกคิดนอกใจภรรยาของตัวเอง "ผีเน่ากับโลงผุ" มีหรือที่ภรรยาคนนี้จะยอมทน ในเมื่อนอกใจกูได้ กูเองก็นอกใจเป็น แสร้งปิดตาจนกว่าจะมีคนดีดดิ้นทุรนทุราย

'หมี' รู้ตัวว่าอยากเป็นผู้หญิงมาตั้งแต่เด็ก ดันไปแอบรักคนแถวละแวกซอยอย่าง 'พี่ใหญ่' เข้า แถมมันยังคิดอกุศลอยากปีนเตียงพี่เขามาตั้งแต่เนิ่น พอพี่เขามีลูก จากที่เกลียดเด็กก็กลายเป็นรักเด็กขึ้นมา

'ตังค์' เป็นนักเขียนนิยายอาชีพ วันหนึ่งใครจะไปคาดคิด ว่าตัวละครตัวร้ายที่ชื่อ 'วิลเลียม' มีอุปนิสัยชั่วร้ายวันๆ คิดแต่เรื่องวางแผนสมสู่ ปากบอก "ฉันจะขืนใจนาย" ตังค์รีบหยิบมีดทันที "มึงก็ลองดูสิ"

ซินเดอเรลล่าผู้สูญเสียมารดาตั้งแต่เด็ก และยังต้องสูญเสียบิดาผู้เป็นที่รัก ต้องอยู่กับแม่เลี้ยงใจร้ายที่คอยรังแก ยัย'ลิลลี่'กะเทยปากจัดและก้าวร้าว ได้หลงเข้ามาในนิยายเวอชั่นวาย "พวกมึงทำกันเอง"

เป็นนักเขียนโคตรจะปวดหัว นอกจากจะต้องมาแก้คำผิด เรียนรู้ในการหาคำสะสวย ยังต้องมานั่งดูฟีคแบคอีก ทางบ้านก็บ่นเรื่องเงิน คนนอกก็ชอบถามว่าทำงานไร กูจะหนีไปขายตัวแล้วแม่ง !

แอบชอบเพื่อนสนิท ส่วนเราก็เป็น 'เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ' ได้แต่เป็นสถานะคนแอบรัก คอยให้กำลังใจห่างๆ และมองเขามีความสุขกับผู้หญิงอีกคน

'ควีน' ที่เคยถูกขนานนาม ได้เสียชีวิตจากการประสบอุบัติเหตุ เกิดใหม่มาในร่างของเด็กตุ๊ดหัวโปกผู้ถูกญาติเคร่งศาสนากีดกันเพศสภาพ "ในเมื่อไม่ชอบให้เดินตุ้งติ้ง แต่งเป็นผู้หญิง กูก็จะทำให้หมด :)"

การแต่งงานและใช้ชีวิตคู่มาห้าปี มันไม่ใช่สิ่งยืนยันว่าความรักเรานั้นจะยั่งยืน

จากหน้ามือเป็นหลังมือ เพิ่งจะประจักษ์ความหมายก็วันนี้ "สู้ๆ นะมึงเป็นกำลังใจให้" คำพูดที่มาปลอบขวัญ แต่ลับหลังก็พาลดูถูก ด่าทอว่าหมอกคนนี้นั้นเป็นเด็กใจแตก ชีวิตเหลวแหลกก็สมควรอยู่

กี่หมื่นรักที่รำพันสรรหาสุข กลับได้ทุกข์คืนมาบูชาโฉม แสนคลื่นเหียนกลิ่นคราบฉายชโลม ดั่งนางโลมพลีกายให้ชายชม

พออัดสารฆ่าปลวกจนหมดเกลี้ยง ก็ดันมีลูกปลวกตัวน้อยร่วงหล่นมาโดนตัว สิ่งนั้นกระเด็นไปโดนลูกแก้ว ทีแรก ‘ทิศ’ กะจะบี้มันให้ตาย แต่พอเห็นมันกลายเป็นคนเท่านั้นแหละ จากคำว่า ‘บี้’ อยากเป็น ‘ปี้’ ในทันที