- 1
- 5
- 0
- 0 (0)
รูปงามดั่งองค์อินทร์นิราศลงมาจากแดนสรวง นัยน์เนตรดำวับคู่นั้นราวกับกำลังดับแสงสุริยาในยามทิวา ดับแสงจันทราในยามราตรี หึ โป้ปดกันทั้งเพ หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ขออย่าให้ได้พบเจอกันอีกเลยในชาตินี้สาธุ
รูปงามดั่งองค์อินทร์นิราศลงมาจากแดนสรวง นัยน์เนตรดำวับคู่นั้นราวกับกำลังดับแสงสุริยาในยามทิวา ดับแสงจันทราในยามราตรี หึ โป้ปดกันทั้งเพ หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ขออย่าให้ได้พบเจอกันอีกเลยในชาตินี้สาธุ
ถ้าไม่อยากเจ็บก็ไม่ต้องรัก แต่สุดท้าย...ก็ทำไม่ได้อยู่ดี
โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา
เธอ…คือแม่ค้าขนมหวานแห่งตลาดบ้านจีนลูกของสตรีที่ผู้คนในกรุงศรีอยุธยาต่างตราหน้าว่าเป็นหญิงแพศยาในโรงรับชำเราแก่บุรุษ และเขา…คือบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนแห่งเจ้ากรมท่าซ้าย แล้วบทสรุปแห่งรัก..จะจบลงเช่นไร
ใจหนอใจ ไยจึงขบถต่อผู้เป็นเจ้าของ ควรชิงชังกลับแสนรัก ยามได้ยลรักกลับเหลือเพียงรอยสลักมั่น..ดุจห้วงทิวาวาร
หลงใดบ่ห่อนเทียมหลงรัก หลงพักตร์ผูกจิตพิสมัย หลงเจ้ามอบรักปักดวงใจ หลงใดไป่เทียมหลงพธู
โอ้เจ้าขวัญกมลของพี่ จักชาติภพนี้ฤาชาติภพไหน จิตพันผูกเพียงขวัญฤทัย ตราบสิ้นอสงไขยรักเพียง..ขวัญเจ้าเอย
จักมอบรักหทัยภักดิ์เจ้านิรันดร์ เพียงภพนั้นมิอาจกั้นมั่นภักดี
เมื่อเธอคือคนที่ถูกเลือกให้เป็นผู้ปลดพันธะแห่งกงล้ออดีตา บ่วงรักสัตตบุษย์จึงนำพาให้เขาและเธอมาพบกัน
รอยกาลจารจำฝังรอยรัก ลอยรอยปักหยั่งรากเสน่หา เหลือเพียงรอยจารจำไร้คำลา รอเวลาบรรจบพบรอยกาล
