อิทธิกรเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าไม่อยากแต่งงานกับเธอ แล้วเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาอยากได้มาเป็นแม่ของลูก ในเมื่ออย่างไรก็ต้องมีการหย่ากันเกิดขึ้น เธอจึงไม่อยากคาดหวังความรักจากผู้ชายคนนี้

"นั่นยาคุมใช่ไหม เอามานี่!" "ไม่ค่ะ ฉันจะกิน จะได้ไม่ท้องกับคุณอีก!" "แต่ฉันอยากให้เธอท้อง ....."

“ออกไปจากบ้านหลังนี้ซะ ก่อนจะมีใครรู้ว่าเธอท้องกับฉัน”

"อย่านะมิ้ง ถ้าผมรู้ว่าคุณทำอะไรลูกในท้องละก็..." "ถ้าฉันทำมาแล้วล่ะ นายจะทำไม" "ผมเอาคุณตายแน่!"

“เลิกดัดจริตทำเป็นกลัวได้แล้ว เพราะจากนี้ไป นี่คือสิ่งที่เธอต้องทำก่อนนอน ถ้าไม่อยากอยู่ในห้องนี้กับฉันนาน ๆ ก็รีบทำให้ลูกชายของฉันสิ้นฤทธิ์ซะ!”

“ฉันคงทำได้แค่ให้เงินเธอออกไปหาที่อยู่ใหม่ ส่วนเด็กในท้อง ในเมื่ออยากปล่อยให้มาเกิด เธอก็หาเลี้ยงเองแล้วกัน”

"หึ.. จำไว้อย่างหนึ่ง เด็กในท้องของเธอจะไม่มีวันได้เรียกฉันว่าพ่อ ..แต่ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้จะทิ้งเธอหรอกนะ"

“เห็นเงินนี่แล้วอยากได้ไหม ถ้าอยาก...ก้มหัวลงสิ จะเอาฟาดหัวนายเล่น” ...รวยนักใช่ไหม ถึงกล้าเอาเงินมาดูถูกคนอื่น! “ฟาดสิครับ ผมอยากได้เงินของคุณ!”

"เอาซิ สมน้ำหน้าฉัน! สมเพชฉันสิ!" "มีสติหน่อย ฉันไม่เคยเกลียดนาย! ไม่ได้อยากเห็นนายเป็นแบบนี้นะเพชร ...ฉันรักนายต่างหากล่ะ" "รัก? ยังไง?"

เจ้าสาวที่เขาไม่รัก ย่อมไม่ต่างอะไรกับ...นางบำเรอถูกกฎหมาย! การแต่งงานที่คนในครอบครัวของทั้งสองฝ่ายรู้ดีว่าจะต้องมีการหย่าเกิดขึ้นเมื่อครบ 1 ปี

หัวใจหนึ่งดวง กับรักที่ต้องแบ่งเป็นสอง "ระหว่างก้อยกับเดือน คุณรักใครมากกว่ากัน"