pimlamas

"ถ้าคุณยังไม่หยุดทำตัวบ้า ๆ ละก็... อย่าหวังเลยว่าฉันจะยอมให้ทำหน้าที่พ่อของน้องวิสกี้อีกต่อไป" "น้องวิสกี้เป็นสายเลือดของผมแล้วผมก็รักลูกมาก ผมไม่ยอมให้คุณพรากพ่อพรากลูกอีกครั้งแน่!"

อิทธิกรเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าไม่อยากแต่งงานกับเธอ แล้วเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาอยากได้มาเป็นแม่ของลูก ในเมื่ออย่างไรก็ต้องมีการหย่ากันเกิดขึ้น เธอจึงไม่อยากคาดหวังความรักจากผู้ชายคนนี้

"นั่นยาคุมใช่ไหม เอามานี่!" "ไม่ค่ะ ฉันจะกิน จะได้ไม่ท้องกับคุณอีก!" "แต่ฉันอยากให้เธอท้อง ....."

“ออกไปจากบ้านหลังนี้ซะ ก่อนจะมีใครรู้ว่าเธอท้องกับฉัน”

“เลิกดัดจริตทำเป็นกลัวได้แล้ว เพราะจากนี้ไป นี่คือสิ่งที่เธอต้องทำก่อนนอน ถ้าไม่อยากอยู่ในห้องนี้กับฉันนาน ๆ ก็รีบทำให้ลูกชายของฉันสิ้นฤทธิ์ซะ!”

“ฉันคงทำได้แค่ให้เงินเธอออกไปหาที่อยู่ใหม่ ส่วนเด็กในท้อง ในเมื่ออยากปล่อยให้มาเกิด เธอก็หาเลี้ยงเองแล้วกัน”

"หึ.. จำไว้อย่างหนึ่ง เด็กในท้องของเธอจะไม่มีวันได้เรียกฉันว่าพ่อ ..แต่ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้จะทิ้งเธอหรอกนะ"

"อย่านะมิ้ง ถ้าผมรู้ว่าคุณทำอะไรลูกในท้องละก็..." "ถ้าฉันทำมาแล้วล่ะ นายจะทำไม" "ผมเอาคุณตายแน่!"

“เห็นเงินนี่แล้วอยากได้ไหม ถ้าอยาก...ก้มหัวลงสิ จะเอาฟาดหัวนายเล่น” ...รวยนักใช่ไหม ถึงกล้าเอาเงินมาดูถูกคนอื่น! “ฟาดสิครับ ผมอยากได้เงินของคุณ!”

"เอาซิ สมน้ำหน้าฉัน! สมเพชฉันสิ!" "มีสติหน่อย ฉันไม่เคยเกลียดนาย! ไม่ได้อยากเห็นนายเป็นแบบนี้นะเพชร ...ฉันรักนายต่างหากล่ะ" "รัก? ยังไง?"

เจ้าสาวที่เขาไม่รัก ย่อมไม่ต่างอะไรกับ...นางบำเรอถูกกฎหมาย! การแต่งงานที่คนในครอบครัวของทั้งสองฝ่ายรู้ดีว่าจะต้องมีการหย่าเกิดขึ้นเมื่อครบ 1 ปี

หัวใจหนึ่งดวง กับรักที่ต้องแบ่งเป็นสอง "ระหว่างก้อยกับเดือน คุณรักใครมากกว่ากัน"