JJLolliPop

เพราะความบังเอิญทำให้เรา...ได้พบกัน เพราะโชคชะตาทำให้เรา...ได้รู้จักกัน เพราะพรหมลิขิตทำให้เรา...ได้รักกัน แล้วเพราะอะไรทำให้เรา...ต้องเลิกกัน ผมพยายามหาคำตอบมาตลอด

แอบนอนในห้องสมุดพราะเเค่ง่วง แต่กลับต้องเจอจดหมายไร้ชื่อที่เขียนว่า “ผมชอบคุณ” ทำให้ทุกคนรอบตัวกลายเป็นผู้ต้องสงสัย ผมจึงตเองหาความจริง และเมื่อมีบางอย่างถูกวางตรงหน้า ผมก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา

ถ้ากฏพื้นฐานของการเข้าสังคมทุกๆคนจะต้องมีเเต่สำหรับคนอย่างผมชอปเปอร์ นักศึกษาวิศวะเครื่องกลชั้นปีที่3 หัวหน้าฝ่ายระเบียบ(โดนบังคับ)เเทบจะเป็น0เพราะผมไม่ได้ใส่ใจคนทั้งโลก ไม่ได้อยากจะทำความรู้จัก

ความทรงจำวัยเด็กถ้าผมให้คุณนึก คุณคงนึกออกอย่างง่ายดายการได้วิ่งเล่นกับเพื่อนได้ชวนกันไปทำอะไรสนุกๆด้วยกัน มันคงจะมีความสุขมากใช่ไหมแต่สำหรับผมความทรงจำวัยเด็ก มันเลือนลางจนแทบจะจางหายไป ติดอยู่ที่...

มีคนเคยบอกกับฉันว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น เเต่มันคงใช้ไม่ได้กับฉันจริงๆสินะ เพราะฉันตามตื้อผู้ชายคนนี้มานานเเล้วตื้อจนท้อ รอจนเศร้า ไหนอะความสำเร็จของฉัน ฮือๆTT เเม่จ๋าช่วยหนูด้วย

ถ้าคุณเคยทำผิดกับสิ่งเหล่านี้คุณคิดว่าจะมีใครกลับมาเริ่มต้นใหม่กับคุณมั้ย? คุณเคยปล่อยให้ใครคนหนึ่งรอนานสุดกี่ชั่วโมง คุณเคยลืมวันสำคัญของใครคนนั้นกี่ครั้ง คุณเคยเห็นคราบน้ำตาของใครคนหนึ่งบ่อยเเค่ไหน