รอยกาล

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาอยู่ท่ามกลางผู้คนและเรื่องราวที่เคยผ่านพ้น ทุกอย่างดูเหมือนเดิม แม้แต่ทางเลือกที่เคยอยู่ตรงหน้า เพียงแต่คราวนี้ นางรู้แล้วว่าจะเลือกอย่างไร ชาตินี้ ข้าจะไม่ทำเช่นเดิม

เธอเคยคิดว่าแค่เดินออกจากบ้านให้ไกล ชีวิตคงดีขึ้น แต่การเดินทางครั้งนั้นกลับพาเธอไปพบความฝัน ชีวิตที่เป็นของตัวเอง และใครคนหนึ่งที่เลือกจะเดินเคียงข้าง โดยไม่เคยขอให้เธอเปลี่ยนไป

แม้ท่ามกลางแสนโกฏจักรวาลอันเรืองรอง ความเสื่อมและมิจฉายังถือกำเนิด จนแสงหนึ่งเดินทางผ่านอนันต์ ปลุกปีติ กำลังใจ และความดีที่เหล่าเทพเกือบหลงลืม

มันไม่รู้ว่าตนอยู่ในอนธการมานานเท่าใด รู้เพียงความเจ็บปวดที่ไม่มีวันสิ้นสุด จนวันหนึ่งแสงที่ไม่รู้ที่มาส่องลงมา และทำให้มันระลึกได้ว่า เหตุใดตนจึงต้องอยู่ที่นี่

คนเราอยากหลุดจากสิ่งที่ทำให้เจ็บ แต่ไม่เคยคิดหลุดจากสิ่งที่ทำให้มีความสุข ลีอาออกเดินทาง โดยไม่รู้เลยว่า บ่วงที่ถอดยากที่สุด อาจไม่ใช่ความแค้นหรือความชั่วร้าย—แต่คือสิ่งงดงามที่นางไม่เคยคิดอยากถอด