ppsmm

น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอก "ส่งผ้าซักยัง"

ตั้งแต่เป็นสาวเต็มกาย หาผู้ชายถูกใจไม่มี เมื่อคืนฝันดีน่าตบ ฝันๆว่าพบผู้ชายยอดดี

ความรักของผม... คงเป็นเพียงแค่แสงสว่างเล็กๆ ...เท่านั้น

ถ้าคุณจ้างเรา......เราจะรักคุณ

อาลู่... อาลู่ของผมคนเดียว

"หากหัวใจของเจ้ายังภักดี เช่นลมหายใจของข้า ที่มิเคยกบฏต่อความรักของเจ้า จงก้าวผ่านห้วงเวลา...กลับมายังข้า...."

มนุษย์เราเนี่ย...มีระดับความติ่งมากแค่ไหนกันนะ

You are The Apple of my eyes

คนหนึ่งก็ยากจะอยู่บ้านเงียบ ๆ ... แค่อีกคน ก็อยากจะมีเพื่อนบ้านใจจะขาด...

อืม.. คงมีแต่มนุษย์นัส นี่แหละมั้ง... ที่กล่าวอะไรมาแล้วเข้าหูเข้าตามนุษย์มาสมากที่สุด ,,, นั่นแหละ คนเรามันต้องมีสักอย่างที่เป็นข้อยกเว้น

การรับบทพระเอกซีรีย์เกย์ ก็ไม่ได้แย่นักหรอกสำหรับเกย์อย่างเขาน่ะนะ...

"ก็แล้วที่ได้ผมเป็นผัวเนี่ย! คุณไม่คิดจะรับผิดชอบสินะ!" "อ่าว? ผมต้องรับผิดชอบด้วยเหรอครับ? เห็นคุณตฤณอยากได้ก็นึกว่าให้ๆ ก็จบ ถ้ารู้ว่าต้องรับผิดชอบด้วย ผมไม่แลคุณสักหางตาหรอก.... ภาระมาก"

ป่านนี้จะทำอะไร? ที่ไหน? ยังไง? ตั้งแต่วันที่เราทิ้งคำว่าเรา ภาพเก่า ๆ ยังชัด ไม่เปลี่ยนไปตามเวลา... ข้อความที่มันเคยทำให้ฉันดีใจ ได้อ่านอีกที ในวันนี้กลับมีน้ำตา เพิ่งเข้าใจ ว่าฉันไม่เคยลืมเธอได้เลย

ความรัก... ไม่จำเป็นต้องมีเสียง

แก๊งสตรอว์เบอร์รี เพื่อนผู้แสนดีทั้งหลาย กำลังจะหาแฟนให้ผม...

คุณเคยเลี้ยงหมาไหม?

จงติ่งฟิคข้าตลอดไปและไม่มีอำนาจใดลบล้างได้

กาแฟ... คือรสชาติแห่งความรัก