นามปากกา​: ชายใต้​พระจันทร์​

บนโลกใบนี้มีบัลลังก์อยู่มากมาย แต่บัลลังก์ที่อันตรายที่สุดคือบัลลังก์ที่สร้างขึ้นจากซากศพและคราบเลือด

"นี่ฉันคิดถูกหรือคิดผิด ที่เอาเด็กอย่างนายมาทำงานในไร่" "แล้วคิดเหรอ? ว่าผมอยากจะมา ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อกับแม่ แล้วก็น้องอีกสองคน ผมไม่มีทางมาเหยียบที่นี่อย่างเด็ดขาด"

/ซู่~ ซ่า… เปรี้ยง ↯ ฮรึก! เสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยงปร้าง ตามสายฝนมาติดๆ ทำให้ผมสะดุ้งตื่นทุกครั้งที่กำลังฝันร้าย ไม่ใช่สิ,ภาพความเจ็บปวดเหล่านี้ต่างหาก ที่มันคอยกลับมาตอกย้ำในหัวใจของผมเสมอ

เมื่อความคลั่งรักมันบังตา ต่อให้ต้องดู เป็นคนชั่ว หรือเลวในสายตาของคนที่ตัวเองรัก เค้าก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง เพื่อใช้อำนาจทุกวิถีทาง เพียงเพราะให้ได้มาไว้ในครอบครอง

ทักษกร: เป็นถึงเจ้าของบริษัทนำเข้าชิ้นส่วนรถยนต์ แต่ดันมีเมียเป็นผู้ชาย ธารา: ถึงผมจะไม่ชอบผู้ชาย แต่โทษทีนะ "ผู้ชายคนนี้ เค้าเป็นสามีผม"

ตอนนี้…หน้าของเค้าแทบจะติดกับผนัง ลำตัวถูกเบียดแน่นจนอึดอัด อีกทั้ง ลมหายใจที่อุ่นจนร้อนข้างๆหูนี่อีก และถึงแม้คำพูดจะยังดูหยาบคาย แต่น้ำเสียงกลับเบาและสั่นเครือ

" ผมจะให้ค่าเช่าคุณเดือนละหมื่น... จนกว่าจะหาที่อยู่ใหม่ได้ OK มั้ย? "

/ Special Episode / ก็เข้าใจแหละ ว่าผมเป็นคนเริ่มอยากจะมีลูก แต่ว่า…(ทำไมผมต้องเป็นคนท้องด้วยล่ะ)…..

ถึงแม้จะคบกันมาหลายปี จนมีลูกเต้าเป็นตัวตน แต่ความบ้ากามก็ไม่เคยลดน้อยถอยลงไป

ในโลกที่ความรักควรจะเป็นเรื่องของคนสองคน แต่สำหรับ อานนท์ มันกลับเหมือนการถูกจองจำอยู่ในกรงทองที่ชื่อว่าความสิเน่หา เขาคือชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมและเรียบร้อย ผู้ที่มอบหัวใจให้แก่ เมฆา นักธุรกิจหนุ่ม

รอยยิ้มที่แลดูมีเสน่ห์และนุ่มนวล ทำเอาตากล้องหนุ่มถึงกับละลายไปชั่วขณะ ,, ,, “ ชั้นต้องรีบไปล่ะ…… แล้วอย่าลืมที่พูดล่ะ “ สายตาคู่นั้น มองตามหลังชายที่อยู่ตรงหน้าเดินจากไป ( ผช.อะไรเท่ห์ชะมัด ….????

หนุ่มลูกครึ่งไทยเกาหลี ถูกเอามาทิ้งให้อยู่กับตายายด้วยความที่ว่าพ่อกับแม่ต้องไปทำงาน จนกระทั่งโตเป็นหนุ่มและได้พบรักกับซุปตาร์แห่งเมืองกรุง แต่เรื่องวุ่นๆก็ได้เกิดขึ้นเพราะซุปตาร์ที่ว่า ดันเป็นผู้ชาย!

ผมชื่อทานตะวัน หรือเรียกสั้นๆว่าตะวัน (เอ๊ะ!..สั้นตรงไหน) แต่พี่ชายคนนึงที่ผม....แอบปลื้มมาตั้งแต่เด็ก เค้าชอบเรียกผมว่า,,,,ไอ้แว่น