ค้นหา

เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่

เธอคือนักฆ่าปริศนาไร้เงาแดนอาทิตย์อุทัย เธอถือดาบนามเพลิงสุริยัน ผู้ใดถูกฟันเข้าย่อมตายด้วยฤทธิ์พิษในดาบ เธอสวมชุดคล้ายกับนักเรียนมัธยม เธอฟาดฟันพวกสวะสังคมให้หายไปให้หมดสิ้น ชื่อของเธอ "ชิโนบุ โคโจ"

“จากนักดาบผู้ถูกลืม สู่วีรสตรีในตำนาน — เรื่องราวของ สึกิคุนิ โยริน ผู้เลือกจะยืนหยัดเพื่อปกป้องทุกชีวิต แม้ต้องแลกด้วยเลือด เนื้อ และตัวของเธอเอง”

เซรินะ ได้เผลอหลับ ขณะอยู่ในระหว่างพิธีร่ายรำ รู้ตัวอีกทีเธอก็ตื่นมาในยุคไทโชที่มีอสูรกินคนเพ่นพ่านเต็มไปหมด โชคดีที่หญิงสาวได้รับการช่วยเหลือชายหนุ่มรูปงามนักล่าอสูรเจ้าเพลงดาบทะเลคลั่ง!

รวมฟิคสั้นในหัวที่มีไอเดียแต่ไม่มีเรื่องยาวเป็นหลักเป็นแหล่งเพราะขี้เกียจแต่ง พล็อตส่วนใหญ่ใช้ออริของผู้แต่งในการดำเนินเรื่อง มีหลายด้อมให้เลือกตามแต่ผู้เขียนจะเห่อเรื่องไหน

มีคนบอกว่าชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย เขาคือหนึ่งในตัวละครฝั่งร้ายอันดับต้นๆของเรื่อง ใครว่าทะลุมิติมาในเรื่องสักเรื่องแล้วเปลี่ยนแปลงเนื้อหาให้จบแบบแฮปปี้เอนด์มันง่ายนักล่ะ ถ้าจะให้ดีช่วยส่งมาเป็นนักล่าอสูรแทนจะได้มั้ย!?

ฉันเป็นนักฆ่าที่โดนระเบิดในภารกิจจนตัวตาย แต่จู่ ๆ ก็รู้สึกตัวขึ้นมากลางป่า มือสองข้างก็จับขวานแน่น ตรงหน้ามีใครไม่รู้กำลังพูดอยู่ แต่เดี๋ยวก่อน เขาบอกว่าตัวเองเป็นอะไรนะ อสูรเหรอ เป็นบ้าอะไรของมัน

'เขา' ได้พบ 'เธอ' ครั้งแรกในการทดสอบรอบสุดท้าย และลืมเลือนไป ต่อมาได้พบอีกครั้งใน 'หน่วยพิฆาตอสูร' และความทรงจำที่เคยลืมเลือนจึงย้อนกลับมา พร้อมกับความรู้สึกที่แจ่มชัด

เธอจะทำได้ไหมกับภารกิจที่ไร้ทางเลือกนอกจากต้องทำให้สำเร็จ

หลังจากที่กลายเป็นโดมะแล้ว ทำไมฉันยังคงเดินตามเส้นทางเดิมๆ เหมือนในมังงะอยู่ล่ะ? โอ้ ไม่นะ แบบนี้ไม่ได้นะ! ดังนั้นโดมะจึงตัดสินใจที่จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อาคาซะโดโนะ~ ไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ! ดูสิ ดูสิ ความสามารถใหม่ที่ข้าพัฒนาขึ้นทั้งหมดล้วนมาจากความรักที่ข้ามีต่อท่าน~ โคคุชิโบะโดโนะเป็นเหมือนหญิงสาวที่สงวนตัวแต่ก็อบอุ่น บางครั้งความกระตือรือร้นของเขาสร้างปัญหาได้จริงๆ~ ตราบใดที่ข้าสับฮันเท็นงูโดโนะ ออกเป็นสี่ชิ้น ข้าก็สามารถเล่นกับเขาอย่างมีความสุขได้! นี้น้องสาวดากิ ข้าคือโออิรันที่โด่งดังที่สุดในย่านโยชิวาระละ 5555~ ท่านมุซันยังคงมีชีวิตชีวาจนถึงทุกวันนี้ ช่างน่าสบายใจจริงๆ~ หยิบผีเสื้อตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง และใช้มันอย่างสนุกสนานในการแกล้งผีเสื้อตัวใหญ่! เจ้าถูกเกลียดนะกิยูคุง ข้าจะสอนเจ้าให้เป็นที่นิยมเอง~ สวมเสื้อผ้าผู้หญิง รักษากิริยามารยาทแบบสตรีไว้ และไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม อย่าอ้าปากพูดนะ เจ้าหมู~ เหล่าอสูรและมนุษย์ทั้งหมด: (╬▼皿▼)

เมื่อ สึกิคุนิ โยริอิจิตะวันที่เจิดจรัสมากที่สุดในประวัติศาสต์เกิดใหม่และถูกตระกูล คามาโดะ รับมาเลี้ยงหน้าเหมือนทันจิโร่จัง

ทุกสายฟ้าที่ผ่าลงกลางรัตติกาลคือเสียงกู่ร้องของผู้มีชีวิตอยู่บนเส้นคมดาบ อินาซุมะ คามินาริ ศิษย์ผู้สืบทอดปราณอัสนี มิอาจเลือกได้ว่าจะต่อสู้หรือไม่—เขาเลือกได้เพียงว่าจะยืนหยัด…หรือสิ้นสลาย

ทะลุมิติมาโลกดาบพิฆาตอสูร จากนั้นก็มีระบบมามอบของขวัญให้แล้วก็จากไปแบบดื้อๆ ชีวิตโครตดี(ซวย)เลย

นิยามของ ‘อากะรุอิ อากาเนะ’ คือหญิงสาวที่ดูบ้าบิ่นกว่าที่คิด

แม้ข้าไม่อาจร่วมทางเคียงข้างเจ้าไปได้ตราบสิ้นลมหายใจ แต่ไม่ว่าอย่างไรสำหรับข้าเจ้าก็ยังเป็นน้อง เป็นน้องชายที่ดื้อด้านและหลงผิด เป็นน้องชายครอบครัวคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของข้า

“สหายเหตุใดชอบมาตอนย่ำค่ำ” ใครเล่าจะไปรู้ว่าสหายหน้ามนที่เคยพบในร้านเมรัยไม่ใช่มนุษย์ “ถามเพราะอยากให้ข้าบั่นหัวหรืออย่างไร” เป็นถึงอสูรผู้หนึ่งที่รู้เช่นเห็นชาติกับนิสัยอารมณ์ร้อนจนกลัวว่าสักวันจะไปโดนใครฆ่าที่ไหนถึงเอ่ยเตือน ระวังหัวจะหลุดจากบ่า

“ คิดถึงหรือ — คิดถึงแล้วทำไมเอาใจข้าไปเหยียบย่ำ ข้าเคยยกให้เจ้าเป็นดุจดั่งโลกทั้งใบ แต่เจ้ากลับทุบโลกของข้าแหลกเป็นผุยผง ”

พระเจ้าคงไม่มีเรื่องสนุกอื่นให้ทำ นอกจากส่งผมไปยุ่งกับชะตาชีวิตของคนที่ไม่รู้จัก ทั้งที่ผมแค่อยากมีชีวิตที่สงบสุขเหมือนคนอื่นบ้างเเเค่นั้นเอง - นายน้อยโยชิกิ