ค้นหา

ข้าใช้เวลาหลายปีในความมืดเพื่อลืมความกระหายเลือด... แต่ข้ากลับไม่เคยลืมสีของท้องฟ้าที่เคยนั่งมองกับเด็กชายคนนั้นเลย

"เพื่อช่วยพ่อแม่จากคุกนรก เขาจำใจสวมหน้ากากฮีโร่พร้อมพลัง 'ผ่าตัด' ระดับพระเจ้า! สร้างภาพลักษณ์หลอกลวงสื่อ ปั่นหัวสมาคมฮีโร่ ยินดีต้อนรับสู่ห้องผ่าตัดของผม... ที่ซึ่งผมเป็นผู้คุมกฎทุกอย่าง"

วันนั้นมีเด็กคนหนึ่งหลงเข้ามาในโรงเรียนนินจาเพียงเพราะว่าถูกล่อลวงด้วยกลิ่นหอมของอาหาร เด็กคนนั้นที่แต่งกายดูดีแต่กลับตะกละตะกลามเหลือเกิน

แฮร์รี่ พอตเตอร์คือเด็กชายผู้รอดชีวิต แต่ยังมีอีกคน… เด็กชายในเงามืด ผู้ไม่เคยถูกกล่าวถึง ทว่ามีบทบาทในทุกเหตุการณ์สำคัญ และวันนี้เรื่องราวของเขาจะถูกเปิดเผย

“เล่ห์กลหรือมนต์ดำ คุณนักอ่านใจลองทายดูสิครับ ถ้าทายถูกรับหัวใจของผมไปเลย” | OC X GEN [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

“ยินดีต้อนรับสู่มิลแกรม ฉันเอสและต่อจากนี้ไปฉันจะเป็นผู้คุมของแก”

นักเรียนใหม่คุซึกิ ฮิบิกิที่เป็นอดีตเด็กไวท์รูมเข้าโรงเรียนANHSและอยู่ห้องD เขาได่พบอดีตคู่แข่งของเขาอายาโนะโคจิ คิโยทากะ

ณ หุบเขาลูกเกดดำ มีบันไดที่ขึ้นไปถึงเมืองบทท้องฟ้าได้ นั้นคือ *อาณาจักรวานิลลา* ที่แสงแดดอันบริสุทธ์สาดส่องไปทั่วทั้งอาณาจักร ณ วันหนึ่งกับมี คุกกี้ตัวสีดำสนิด เขาสวนผ้าคลุมสีดำปิดบังทั่วทั้งตัว

ผมมีข้อเสนอให้เธอ เลือกที่จะ 'ตาย' อยู่ที่นี่ หรือกลายเป็น 'อาวุธ' ของผม เสียงที่เย็นชาดังขึ้นในความมืด แต่กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาในช่วงเวลาที่เธอถูกทอดทิ้ง

เว่ยหลิงเฉิน ได้เกิดใหม่ในโลกDouluo เขาได้ใช้ความรู้เเละพลังทั้งหมดช่วงโลกไว้ ถังซานนะหลอ หึก็เเค่ นักเดินทางข้ามเวลาจากยุคโบราณ ฉันมาจากปี2027 ไม่ต้องพูดถึงจิตวิญญาณยุทธ์ของฉันเลย นำไปหลายถนน

กฎของการเขียนนิยายข้อที่หนึ่ง ‘ตัวเอกไปที่ไหน ที่นั่นมักเกิดเรื่องเสมอ’ อย่างแรกฉันไม่ใช่ตัวเอก อย่างที่สองฉันจะไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาด และอย่างสุดท้ายชีวิตฉันต้องสงบสุข เพราะงั้นสู้ ๆ นะ เจ้าหนูตัวเอก!

❝ แด่พี่สาว…ข้าขอมอบชีวิต แด่โลกใบนี้…ข้าขอมอบรุ่งอรุณ ❞ ↪︎ (base on ❝ 希望の光 แด่เธอเป็นผู้เป็นดั่งแสงตะวัน ❞ )

ทวีปโต้วหลัวอันแปลกประหลาดจนแม้แต่ ถังซาน ที่ได้กลับชาติมาเกิดใหญ่หลังจากเป็นเทพยังต้องมึนงงทำไม อาจารย์ถึงได้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลได้ ทำไมถึงมีทวีปสุริยันจันทราได้ในเวลานี้

มีสิ่งหนึ่งเคยบอกเราเอาไว้ว่าหนทางที่แท้จริงในการกลับบ้านของเรามันสูญเปล่า ถึงแม้จะมีความหวังมากมันก็ไม่เคยเกิดขึ้นเพราะสิ่งนั้นมันบอกว่าการจบสิ้นและย้อนกลับสู่ความว่างเปล่าที่คือบ้านของเราตั้งแต่ตน

ในยามปกติ ฉันคงไม่สนใจใคร... แต่เมื่อ ‘เธอ’ เข้ามา ทุกอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนไป... ชอบเวลาที่ได้อยู่กับเธอ... ชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ...

"โลกใบนั้นไม่คู่ควรกับเจ้า หรือเจ้ากันแน่ที่ไม่คู่ควรกับโลกใบนั้น?"

นักฆ่าเกิดใหม่แบบมีพลังชิวๆในโลกวันพีช

"ฉันน่ะไม่เคยเชื่อในปาฏิหาริย์เลยนะ มันเป็นสิ่งที่ไร้สาระที่สุดสำหรับอัจฉริยะอย่างฉันเลยก็ว่าได้.. แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วละ.. " ใช่ไหมละ.. 'ปาฏิหาริย์' 'ของฉัน'

หมาป่าเดียวดาย ต่อให้อยู่คนเดียวจ่าฝูงก็อยู่ได้