ค้นหา

คามิมะ อายะ เด็กสาวที่ตายและเกิดใหม่พร้อมความทรงจำชาติที่แล้วมาเป็นสิบปี แต่พึ่งรู้ว่าตัวเองอยู่ในโลกไฮคิวตอนกลับมาเรียนม.ปลายที่มิยางิ “นี่เรามาอยู่ในโลกไฮคิวโดยไม่รู้ตัวมาเป็นสิบปีได้ไงเนี่ย!”

ระยะห่างของเราก็แค่โต๊ะกั้น

เมื่ออยู่ๆก็ดันมาได้เกิดใหม่ในโลกของไฮคิวแทนซะงั้นจากการที่คุณได้เกิดอุบัติเหตุจนเสียชีวิตแทน แต่ไม่ต้องเสียใจนะ! เพราะคุณได้รับโอกาสมีชีวิตใหม่ในโลกไฮคิวแทนยังไงละ! ปฎิบัติการจีบรุ่นพี่จึงได้เริ่ม!

ใครๆต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าลิเบอโร่ของทีมเนโกะมะนั้นเป็นแม่แมวจอมโหด แต่ใครจะไปรู้ล่ะ..ว่าเขาจะยอมเป็นลูกแมวน้อยแค่เฉพาะกับคนคนเดียวเท่านั้นแหละ "แมวตัวนี้ไม่ดื้อนะ สนใจรับไปเลี้ยงหน่อยไหม"

โยนเรื่องเก่ามาเรื่องใหม่อีกแล้ว!!!

"ที่ฉันเลิกเล่นเบสและร้องเพลงส่วนนึงมันก็เพราะคุณ" "ฉันขอโทษนะ" "ช่างเถอะค่ะ ทิ้งฉันเอาไว้ตรงนี้เหมือนที่ชอบทำเถอะ" เม้มริมฝีปากแน่นกำมือทั้งสองข้างไว้ก่อนจะหันหลังกลับ เซมิชอบทิ้งเธอเอาไว้แบบนี้ตลอด

ตัวแม่แพ้ทรงติ๋ม

เรื่องราวของเด็กสาวตัวจิ๋วที่ดูมึนๆกับเด็กหนุ่มไทป์ลูกหมาที่มาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส โดยเป้าหมายของก็คือ! การพิชิตใจเด็กน้อยคนนี้นั้นเอง เฮ้อ ไม่รู้เจ้าตัวจะซื่อไปถึงไหนกัน

รวมฟิคสั้นไฮคิว

ห้ะ ชอบฉันงั้นหรอ!??

โออิคาวะเมินเสียงรอบข้าง จับจ้องไปที่เสานาฬิกาคล้ายกับกำลังรอคอยใครบางคนอยู่ ใครบางคนที่ทำให้เขาลงทุนมารอก่อนเวลานัดตั้ง 15 นาที

ความลับของ 'สึกะวาระ โคชิ' คือเค้ากำลังตามจีบเด็กปีสองผู้จัดการชมรมตัวเองอยู่

' จะมีเธอนั้นจนวันตาย จะขอมีเธอหมดลมหายใจ '

คลังฟิคจากเรื่องไฮคิวและโดยเราเองค่ะ ซึ่งทั้งหมดนั้นจะเป็น×ocนะคะ แต่ถ้าช่วงไหนเปิดรับรีเควสก็อาจจะแต่งคู่ชิปให้ได้ ฮาาา อาจจะไม่ได้แต่งดีมากแต่ถ้าจะติดตามอ่านผลงานของเราก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

สาเหตุการตาย ขนมติดคอ...

นักฆ่า ขึ้นชื่อด้วยคำนี้แล้วทุกคนต้องนึกว่า นักฆ่านั้นเลือดเย็นทุกคน แต่ไม่ใช่เสมอไปสำหรับองค์กรนักฆ่านี้ สำหรับที่นี่แล้วนักฆ่านั้นยังมีใจอบอุ่นแฝงอยู่ลึกๆ

วิ่งไปด้วยทุกเรี่ยวแรงที่เหลือในขาทั้งสองนี้...บนเส้นทางที่ทอดยาว เมื่อโตขึ้น ฉันและนายจะไม่ได้เดินบนเส้นทางเดียวกันอีกแล้วนะ นายจะคิดถึงฉันใช่ไหม

#Sugawara koushi

คู่แรร์ถึงแรร์มาก ไม่รู็มีคนชิปไหมแต่ก็แต่งไปแล้ว ลองเข้ามาอ่านกันก่อนได้

ฉันได้หลงใหลไปกับเพลงอันแสนไพเราะของนาย ก่อนที่โลกของฉันจะตกอยู่ใต้ความเงียบงัน นี่...คาเงยามะ ตอนนี้หูของฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้วล่ะ