ค้นหา

17 ปีที่หล่นหาย... แอนวัย 34 กลับมาพบเดย์วัย 35 ทว่าจิตใจเขากลับหยุดนิ่งแค่อายุ 18 นี่คือการเผชิญหน้าระหว่างคนที่มีบาดแผลสดใหม่ กับคนที่แบกรับความรู้สึกผิดมาทั้งชีวิต

"เมื่อเสียงเปียโนบรรเลง ท่วงทำนองจะเปิดประตูสู่ความลับที่ซ่อนอยู่ในเงามืด... ในร่างนี้มีผมเพียงคนเดียว หรือมี 'ใคร' อีกคนที่รอวันเข้าแทนที่? ร่วมหาความหมายของคำว่า 'เรา' ในโลกที่ความจริงถูกบิดเบือน"

หลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วง ตื่นเช้ามากลับเหลือเพียงกระดาษโน๊ตที่เขียนแค่คำว่า "ขอโทษ" เป็นคุณจะโกรธไหมล่ะ

“ผมชื่อเมครับ… เป็นคนธรรมดา มีงานประจำ มีบ้านเช่า และมีอีกสองคนในหัวที่ผลัดกันอยากตายกับปีนเสาไฟ”

นี่คือเรื่องราวของฉันในการไขคดีต่างๆ เเละฉันคือนักสืบที่มีโรคทางจิตเวชคือโรคหลายบุคลิกหรือDID เมื่อฉันมีโรคนี้มันทำใหเฉันไขคดีเเละทำอะไรต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

อัตลักษณ์ผู้สงสัยโลกาเอ่ยขึ้น : "หน้าที่ของเราคือการรักษาร่างมนุษย์นี้ฤๅกระไร? ระบบอื่นไซร้ เจ้าพวกนั้นมีหน้าที่ไฉนกันนา?"

และแล้วผมก็ได้เจอกับคนที่ผมคิดว่าเป็น ไอ้วา รักแรกที่ตายพร้อมผม แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับหวั่นไหวกับใครอีกคน

"ฉันจะปกป้องรอยยิ้มของนายเอง จางอี้ชิง"

เกี่ยวกับความรู้ที่ได้เรียนๆกันมา แปะเอาไว้

 ดูเหมือนจะเคยเจอกันแล้ว... แต่ทำไม...ผมรู้สึกว่าเขาดูแปลกไป.. ราวกับไม่ใช่คนเดียวกัน? 

"นี่ ไอเปรต!!!" ,, "คุณเรียกผมหรอ?" เพราะพรหมลิขิต ทำให้ได้เจอกัน แล้วพรหมลิขิต จะช่วยให้คนทั้งสองได้รักกันไหม ? status:; ลงตอนที่ 1 แล้วค่ะ ปล.ฟิคเรื่องนี้สำหรับคนเชื่อเรื่องพรหมลิขิต อ๊าย ><

เป็นที่เก็บของต้องห้ามครับ ประเภทติดเรตว่างั้นแหละ เฉพาะคนที่มีอายุ18ปีขึ้นไปเท่านั้นครับ หลังไมค์มาขอPasswordได้