ค้นหา

นักโทษรหัส 0359 บลูเลซ เกรย์ ทายาทตระกูลอาชญกร นักโทษคดีฆาตกรรม 1,231 ศพ ซึ่งนับเฉพาะศพที่ได้รับการค้นพบ เขาเชื่อว่าตัวเองสามารถสัมผัสถึงวิญญาณได้ และวิญญาณยอมให้มนุษย์ตัวน้อยสัมผัสถึง

เสียงก่นด่ากลายเป็นสำเนียงเร่งเร้าเพราะโดนจุดสุดยอดกระแทกถี่ยิบ กำแพงต้านทานใจพังยับเยิน แฟนทัมจับข้อมือรอบเอวเป็นที่ทรงตัว ปล่อยอารมณ์เซ็กส์สุดเหวี่ยงฟาดฟันหัวจรดเท้า

แบ็บบี ใบ้น้อยหูหนวก ในปีที่มนุษยชาติเร่ร่อนไร้บ้าน เด็กหนุ่มพิการที่ไม่พิการ ร่างกายครบ 32 รอดพ้นอัลตราซาวด์ ได้เกิดใต้กฏหมายที่เกือบแท้ง เด็กผิวชมพูตาดำวาว กับฝูงยานร่วงกราวบนดาวเจ้าแห่งคอร์เดต

ทริกเกอร์ บลาม บุคคลสิ้นยินดีในชีวิต ป่วยจิตระยะสุดท้าย รับภารกิจช่วยชีวิตสิ้นคิดที่คนอื่นเซย์โน ด้วยติดสกิลโผไม่กลัวตาย ลงจอดไว้ลายบนดาวไร้มลพิษ แล้วชนตีนลิงยักษ์ผู้พิชิตเข้าจังๆ

สีผมเขาสะอาดขาวราวหิมะยาวถึงข้อเท้า นัยน์ตาหงส์สาเรียวแคบสีขาวตัดดำชัดเจนแฝงประกายเด็ดขาดและเย่อหยิ่ง ออร่ารอบกายทอแสงสีฟ้าใสดูสูงส่งและหนาวเหน็บ มือเท้าประดับจะงอยเล็บกระดูกแหลมคมอันตรายถึงตายติดตัว!

ผ้าห่มสะบัดเปิด รอยแดงขึ้นปื้นรอบเอวขาวบางกว้างประหนึ่งวงแหวนดาวเสาร์ รอยเงื้อมมือเหล่านี้ได้มาระหว่างเขาประพฤติน่าอายกับอวัยวะใต้สะดือ ลากลามไปถึงปื้นแดงรอบร่องก้นกลมเด้ง กับรอยดูดบนเม็ดทับทิมเห่อบวม

เพลเนตทึ้งเปียดำ คลายปมผมยาวสยายห่มร่าง กอดคว้าเจ้าของโครงสร้างสูงกำยำไว้เต็มสองแขน เอวบอบบางสะท้านลอยทุกจังหวะกระทุ้งสูงของคนที่ยืนพื้น เริงรักหนูติดผนังดำมืดไม่ออมแรง!

มือน้อยขยุมทึ้งผ้าปูแดงสด คลีด้าร้องกระเจิง ครางระงมลั่นแกนดาว ดาวหางดวงนิดเดียวส่ายหน้าเกลือกที่นอน และไม่รู้หมอนกระเด็นหายตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้เพียงมือดาวใหญ่ร้อนลวกกำลังแบะตัวเองออกอย่างสิ้นท่า!

เสียงระเบิด “ปุ ปุ ปุ” ฟังบาดจิตบาดใจ ผมครางซีด เจ็บปวดเนื้อตัว วัตถุแข็งเย็นบางส่วนของผมละลายเหมือนน้ำตาละอองดาวที่หนาวเหน็บ ผมโวยวาย ไม่รู้ต้องทำยังไงกับสิ่งล้างผลาญที่ตัวเองไม่รู้จัก

มาเชลหลังตื่นนอนเหมือนไอ้โรคจิตชอบโชว์ ยืนถือมีดป้องกันตัวเองในสภาพล่อนจ้อนเป็นฆาตกรบ้ากาม เขาก้มสำรวจตัวเอง ตระหนักอย่างรวดเร็วเพราะนี่มันผิดปรกติ ร่างกายเขาโดนละเมิด!

บาเยีย โอลีซองชีท่านชายสูงศักดิ์ฝันจะนอนโซฟานุ่ม เหยียดขากินข้าวนิ่ม ชีวิตจริงทำงานสะสมอาหารยิ่งกว่าฝูงมดฤดูร้อน เป็นโรคหัวใจ ภาวะหายใจไม่อิ่ม โดนอาการชักแหง็กๆเล่นงานเป็นกิจวัติ ชีวิตปานคนขาดออกซิเจน

อู่หลิง สันเขาพังพ่ายใต้กองขยะแผ่นดินใหญ่วัย 31 หนูสกปรกใจกลางปฏิกูล ผู้เกลียดชังมาตุภูมิ และภาวนาขอให้สักคนช่วยพาเขาออกไปจากโลกอันล่มสลายใบนี้

เส้นผมขาวเงินพลิ้วปลาย เสยไปด้านหลังเหมือนมีชีวิตของมันเอง เขาคิดว่าอีกฝ่ายเท่มาก ผิวหนังระยิบระยับอ่อนโยนต่อสายตาและดูแข็งแรงน่าใจหาย

กาลิกรู้สึกสดชื่น ผ่อนคลาย อบอุ่น เติบกล้าเสมือนดอกกระบองเพชรอาบแสงแดด เขาได้รับการดูแลละเอียดอ่อน กระทั่งตระหนักว่างูไวเปอร์ลอบเลื้อยมาพัวพันทางด้านหลังเมื่อสายไป

สัตว์นรก! เขาคำราม แต่มันกดหัวเขาอุดกับที่นอนเหม็นหื่น น้ำตาเจ็บแค้นไหลอาบหน้า เขาจำความเจ็บแสบที่โดนทะลวงได้ดี มันฉีกขาดทันที ทรมานทุกการเสียบกระชาก เลือดผสมของเหลวทางทวารถอกกันไปมาน่ารังเกียจ!

ปรสิตซ่อมแซมเนื้อเยื้อเสียหาย ขจัดเซลล์ตายและสิ่งสกปรกในลำไส้ กัดกินเชื้อโรคสะสมจากสงคราม เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้พันสวะพังยับแล้วคนอื่นรอดปลอดภัย ร่างกายชาวโลกต่างจากหุ่นยนต์ ทุกคนกำลังพังถ้วนหน้า!

พี่แซนสโตน พายุหินทรายสายพิฆาต ผู้กลืนดาวอารมณ์บันเทิง ลอยเทิ่งชาลาล่า~ เก็บกวาดขยะเอกภพ จับ ย่อย ยุบ เขมือบทุกสิ่งที่ขวางหน้า เพลิดเพลินไปกับการแสวงหาแผ่นดินเพื่อหยั่งรยางค์กลืนกินต่อไป

ใบหน้าหล่อก้าวร้าวขยายใหญ่ คนครึ่งงูจ้องเขาแน่วแน่ตาไม่กะพริบขณะสมองเขาต่อสู้ดุเดือดว่าอยู่นิ่งๆในคำเดียวหรือควรต่อสู้พอเป็นพิธีเพื่อกู้ศักดิ์ศรีความเป็นคน

นายน้อยแห่งราชวงศ์ขนมหวานในไพรอสูรชวนสะท้าน เมื่อหมอกมรณะคืบคลานกลืนกินผู้บุกรุก เนื้อเยื่อและเครื่องในแตกกระจาย มันใช้เลือดล้างแผ่นดิน!

วันสิ้นโลกอุบัติ ซอมบี้พลุกพล่าน และการตื่นของของนายน้อยถัง คนสวยผู้ไร้พลัง ไม่มีทักษะเอาตัวรอด ไม่มีต้นขาให้กอดแบบในนิยาย แต่ในโชคร้ายแอบมีโชคดี สิ่งที่เขามีคือเชื้อราไวรัสแสนดี แค่นี้เอง.