ค้นหา

แด่ความรักที่ถูกพลัดพราก เขาสาปแช่งและสาบาน หากมีโลกหน้าและความตายฉันจะรออยู่เพื่อฆ่าพวกแก ฉีกทึ้งเนื้อพวกแกเป็นชิ้น ควักลูกตา แยกแขนขา จ้วงแทงและเผาไหม้จนกว่าร่างกายและวิญญาณพวกแกจะเละเป็นจุล!

ทริกเกอร์ บลาม บุคคลสิ้นยินดีในชีวิต ป่วยจิตระยะสุดท้าย รับภารกิจช่วยชีวิตสิ้นคิดที่คนอื่นเซย์โน ด้วยติดสกิลโผไม่กลัวตาย ลงจอดไว้ลายบนดาวไร้มลพิษ แล้วชนตีนลิงยักษ์ผู้พิชิตเข้าจังๆ

มันคือเจตะกำเนิดใหม่ แรงอาฆาตลอยวนรอบตัว วิญญาณเฮี้ยนทวงร่างจากซากเน่า ก่อเป็นโถบรรจุแค้น

น่าน นารีญา เนเฟซ นารีผลสุดท้าย กับคุณปฏิมากรรมน้ำแข็งในโลกสันทราย เครื่องจักรสมบูรณ์แบบที่แฝงความก้าวร้าวเบาๆในวันธรรมดา และหนักหนาในวันพิเศษ

ผิวหนังโมลดาไวท์แผ่สยายเคลือบผิวเนื้อเข้มแดด กรดซิตริกกระจายในอากาศรอบตัวทรราช ดวงตาไคยาไนต์เฉดน้ำเงินเข้มเปลี่ยนเป็นแนวตั้ง ไดโนซอร์รัสสูงห้าเมตรเปิดต่อหน้าหลิงหลิงครั้งแรก!

เว่ยเจ๋อสูดหายใจสั่นสะท้าน ครั้งนี้แรงกระแทกชกก้นเขาหนักหน่วง เขาสะดุ้ง ช่วงล่างภายในขมิบรัด ปากทางเปียกลื่นซึมรอบช่องทางหลังแฉะเยิ้ม เขารีบผลักอีกฝ่ายห่างตัวด้วยความกระดาก

เขาสูดดมแก้มเรียวเล็ก ตะโบมลมหายใจคลุกเคล้าใบหน้าแค่ฝ่ามืออย่างรุนแรง ปลดปล่อยออร่ากระหายเลือดห่อหุ้มบรรยากาศรอบตัว เขาดูดลิ้นดิ้นหนี ขบเม้มริมฝีปากหลุกหลิก เล่นไล่จับอย่างหิวโหย

ปี 3060 ปฏิทินยุคดวงดาว ฐานยูนิคอนเอ็นเตอร์ไพรส์ เซี่ยหยูจิ่ว คนเดินดินธรรมดากับยีนเกินค่าวัด พิกัดความเข้ากันได้ 100% กระเซ็นกลิ่นชาซ่านแหลมกลืนกินสติบอสหยาง

"ผมขอโทษ" ฟางเฉากำลังจะตาย คาวเลือดไหลออกจมูกปาก อวัยวะภายในแตกเสียหาย สมองเขาบวมขึ้นเรื่อยๆ จมูกเริ่มได้กลิ่นไหม้ ห้วงคำนึงสุดท้ายเขานึกถึงชายในสุสานขังอสูร คนรักที่คว้าไว้ไม่ได้

I always knew from beginning. The whole damn time, its you that I was feeling

เสียงระเบิด “ปุ ปุ ปุ” ฟังบาดจิตบาดใจ ผมครางซีด เจ็บปวดเนื้อตัว วัตถุแข็งเย็นบางส่วนของผมละลายเหมือนน้ำตาละอองดาวที่หนาวเหน็บ ผมโวยวาย ไม่รู้ต้องทำยังไงกับสิ่งล้างผลาญที่ตัวเองไม่รู้จัก

มาเชลหลังตื่นนอนเหมือนไอ้โรคจิตชอบโชว์ ยืนถือมีดป้องกันตัวเองในสภาพล่อนจ้อนเป็นฆาตกรบ้ากาม เขาก้มสำรวจตัวเอง ตระหนักอย่างรวดเร็วเพราะนี่มันผิดปรกติ ร่างกายเขาโดนละเมิด!

บาเยีย โอลีซองชีท่านชายสูงศักดิ์ฝันจะนอนโซฟานุ่ม เหยียดขากินข้าวนิ่ม ชีวิตจริงทำงานสะสมอาหารยิ่งกว่าฝูงมดฤดูร้อน เป็นโรคหัวใจ ภาวะหายใจไม่อิ่ม โดนอาการชักแหง็กๆเล่นงานเป็นกิจวัติ ชีวิตปานคนขาดออกซิเจน

อู่หลิง สันเขาพังพ่ายใต้กองขยะแผ่นดินใหญ่วัย 31 หนูสกปรกใจกลางปฏิกูล ผู้เกลียดชังมาตุภูมิ และภาวนาขอให้สักคนช่วยพาเขาออกไปจากโลกอันล่มสลายใบนี้

เส้นผมขาวเงินพลิ้วปลาย เสยไปด้านหลังเหมือนมีชีวิตของมันเอง เขาคิดว่าอีกฝ่ายเท่มาก ผิวหนังระยิบระยับอ่อนโยนต่อสายตาและดูแข็งแรงน่าใจหาย

กาลิกรู้สึกสดชื่น ผ่อนคลาย อบอุ่น เติบกล้าเสมือนดอกกระบองเพชรอาบแสงแดด เขาได้รับการดูแลละเอียดอ่อน กระทั่งตระหนักว่างูไวเปอร์ลอบเลื้อยมาพัวพันทางด้านหลังเมื่อสายไป

สัตว์นรก! เขาคำราม แต่มันกดหัวเขาอุดกับที่นอนเหม็นหื่น น้ำตาเจ็บแค้นไหลอาบหน้า เขาจำความเจ็บแสบที่โดนทะลวงได้ดี มันฉีกขาดทันที ทรมานทุกการเสียบกระชาก เลือดผสมของเหลวทางทวารถอกกันไปมาน่ารังเกียจ!

ปรสิตซ่อมแซมเนื้อเยื้อเสียหาย ขจัดเซลล์ตายและสิ่งสกปรกในลำไส้ กัดกินเชื้อโรคสะสมจากสงคราม เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้พันสวะพังยับแล้วคนอื่นรอดปลอดภัย ร่างกายชาวโลกต่างจากหุ่นยนต์ ทุกคนกำลังพังถ้วนหน้า!

น้ำที่แช่เต็มไปด้วยกลิ่นของเธอสาดกระเซ็น เฮเธอรอทเหมือนโดนกัดกร่อนประสาทสัมผัสอ่อนไหวโดยตรง ความเป็นเธอตบๆๆๆ แล้วเตะสูง ถีบเขาด้วยสองกีบเท้าจนสมองกระเด็นไปในอวกาศ!

จากความเกลียดชัง สู่ความปรารถนาที่ต้องจำนน...เมื่อนายน้อยผู้หยิ่งยโส ต้องร้องขอความเมตตาจาก 'ลิง' ที่เขาเคยดูถูก