ค้นหา

พวกเขากลับแย่งชิงตัวเธอ ไม่ใช่แค่อย่างสร้างโลกในแบบของตัวอีกหนึ่งสาเหตุที่ฮีโร่กับวินเลินปะทะกันเพื่อผู้ชนะจะได้ตัวเธอ

“ นายมันก็แค่น้องหมาของฉันก็เท่านั่น..เอ้า คลายเข่ามาหาฉันสิ เรอเน่ ”

การแอบชอบใครสักคน มันไม่ง่ายขนาดนั้นเลยนะ รักวุ่นๆของหนุ่มขี้อายที่แอบชอบสาวสุดเพอร์เฟ็ค จะเป็นยังไงกันนะ? "ทามากิคุง ตลอดสามปีที่ผ่านมา นายเป็นคนส่งจดหมายให้ฉันงั้นเหรอ?" "ปะ ปะ เปล่า คะ คือ คือว่า!"

ถูกลากเข้าสู่ชมรมโฮสต์คลับโดยไม่ทันตั้งตัว เพียงเพราะ “เข้าใจผิด” ว่าเธอคือหนุ่มหล่อผู้น่าค้นหาและเปี่ยมเสน่ห์ เธอไม่ปฏิเสธ… ไม่ใช่เพราะเห็นด้วย…เพียงแค่เธอขี้เกียจอธิบายน่ะ

เด็กที่ถูกเลี้ยงดูโดยวิลเลินอย่างเธอจะอยากเป็นฮีโร่บ้างไม่ได้เลยหรอ ขอบเขตของคำว่าฮีโร่มันจำกัดแค่คำว่าครอบครัวและสายเลือดรึไงกันนะ เธอล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ

โซเอย์จิ ยูตะ ลูกชายคนโตของตระกูลโซเอย์จิที่ร่ำรวย แต่ป่วยอย่างหนักตั้งแต่เด็ก จึงทำให้ทั้งครอบครัวเป็นห่วงและมักโดนนินทา จะมีใครรู้ไหมว่า เขาเองก็พยายามมีชีวิตเหมือนกัน

"นายกลัวเสียเพื่อนคนนี้ไปไหม?"คำถามที่เกิดขึ้นระหว่างเรา จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเราชัดเจนมากขึ้นหรือเปล่านะ"กลัวสิ...ได้เป็นเพื่อนเธอฉันก็ดีใจแล้ว"คำตอบแบบนั้น...ช่างมันเถอะ เพราะนายกำลังจะเสียฉันไป

การที่เป็นผู้ชายไม่สามารถที่จะมีความรักกับผู้ชายได้หรอความรักไม่ได้จำกัดที่เพศความรักมันอยู่ที่ใจเว้นแต่จะมีเรื่องที่กวนใจจนไม่สามารถทำให้ความคิดเป็นเหมือนเดิมได้

ผมกับเพื่อนสมัยเด็กที่ไม่ได้เจอกันมานาน

‘คามิทานิ โฮซึกิ’ เด็กสาวผู้มีใบหน้าหล่อเหล่ากว่าใคร เธอคือสมาชิกคนใหม่ของโฮสต์คลับที่ประกาศตัวว่าจะปกป้อง ‘ฟูจิโอกะ ฮารุฮิ’ ที่เป็นรุ่นน้องนักเรียนทุน

ทามากิงั้นหรอ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ! อือยินดี.

เรื่องราวของหญิงสาวมหาลัยคนหนึ่งที่กำลังจะเดินทางไปเรียนที่คณะแต่ดันเกิดเหตุบางอย่างขึ้น! เลยทำให้เธอโดนดึงเข้ามาในโลกของอนิเมะที่พึ่งดูเมื่อวานได้แค่ตอนเดียว!

"โฮสต์คลับงั้นหรอ...น่าสนใจดีนิ" "ชมรมนี้มีแต่คนสติไม่เต็ม!!!!"

" ชินระ " เด็กหนุ่มนักดับเพลิงไฟเเรงที่จะต้องทำงานร่วมกับ " ทามากิ " หญิงสาวจอมซุ่มซ่ามเเห่งหน่วย 1 เรื่องราวจะเป็นยังไง มาอ่านกันได้เลย!!!

"ฉันเกิดมาจากพระเจ้า พระเจ้าคือทุกสิ่ง" "กรี๊ดดด ฟาดมันค่ะแม่ขา"

เธอคือเด็กมีปัญหาที่ทางยูเอย์ต้องจับตามองและดูแลเป็นอย่างดี ไม่งั้นอาจจะได้เห็นคนพยายามสะกดจิตคนอื่นให้ทำอะไรพิเรนท์ๆก็ได้ "โถ่ สีสันออกนะคะ พวก’จารย์อะไม่เข้าใจหรอก "