tammypk83

เนื่องจากมีการงดฉายละครด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ซึ่งเป็นเรื่องสมควรในภาวะเช่นนี้ ในวาระนี้จึงเขียนเรื่องมาในลักษณะ grieve relief เผื่อใครผ่านมาอยากจะเยียวยาจิตใจด้วยอะไรที่สดใสบ้าง

กรรมของคนมีแฟนเป็นเดือนคณะ ถ้าจะ popular ขนาดนี้ไม่ให้หน้าตึงได้ไง้ ....

"อาทิตย์หน้า ถ้าเป็นพรุ่งนี้เลยก็ดี ...ผมจะรอนะ" คำตอบสุดท้าย ใต้เสียงเพลงที่ดังแว่ว "อยากอยู่กับเธอ .... ทั้งคืน"

เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า "ความคิดถึง" ฆ่าคนได้ มันเป็นอย่างไร

แค่เพื่อนครับเพื่อนเพิ่งจบ แต่เราอยากให้ครบบริบูรณ์

I'm the one who want to be with you. Deep inside I hope you feel it too.Waited on a line of greens and blues. Just to be the next to be with you ....

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อวันอังคารตอนเช้าเหมือนเพลงปาล์มมี่ กับคนที่ต่างกันเหมือนสีขาวและสีดำ

คำพูดที่พลั้งปากเพราะไม่ตั้งใจ แล้วกลายเป็นความผิดพลาด อาจเพราะความโง่เขลา อาจเพราะความหวั่นใจ หรือ เพราะการไม่ยอมรับ หรือ เพราะอะไรก็ตามทีเถิด มันจะสายเกินไปไหมถ้าจะก่อสายใยความรักขึ้นอีกครั้ง

Whatever I said Whatever I did. I didn't mean it. I just want you back for good.

How do I break free from these feelings that rise and fall because of you. จะหักห้ามใจอย่างไร เมื่อหัวใจไม่ฟังเจ้าของ

จะขาดเกินซักเท่าไรก็ไม่มากไม่น้อยกว่านี้ ฉันก็มีความสุขเสมอ อย่างมากเราก็ "รัก" กัน แต่อย่างน้อยเป็นเพื่อนกับเธอ ขอเท่านี้พอละกัน