นับดาวจอมเพ้อ

"มือหนักตีนหนักยังกับช้างอย่างยัยนั่น ให้ฟรีแถมข้าวสารสิบกระสอบกูก็ไม่เอา"

จะเอาชนะได้ต้องทำลายพรหมจรรย์ธิดาเทพแคว้นศัตรู เหอะ...งานเสื่อมเกียรติพรรค์นี้ใครอยากทำก็รับไปเถอะ สำหรับเขา...เว่ยเซี่ย ไม่มีวัน!

อาจารย์หมอคนนี้เพี้ยนรึเปล่า อยู่ดีๆ มาชวนผูกปิ่นโต เดี๋ยวแม่ก็จระเข้ฟาดหางเข้าให้! หืม ว่าไงนะ อ๋อ...ปิ่นโตกับข้าว จ้างแพงอีกต่างหาก โอเค ดีล!

วีรบุรุษยากจะผ่านด่านสาวงาม แล้ววีรสตรีเช่นนางจะผ่านด่านชายงามไปได้อย่างไร ในเมื่อพวกเขาทั้งสองรูปงามน่าทะนุถนอมไม่ต่างกัน!

‘ความตาย’ อาจเป็นจุดจบของใครหลายๆ คน ทว่าสำหรับนางแล้ว มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

เลือดต้องล้างด้วยเลือด น้ำตาแลกด้วยน้ำตา ข้าจะทำให้พวกเจ้ารู้ซึ้งว่า "อยู่มิสู้ตาย" นั้นเป็นเช่นไร

โรคประหลาดที่อ๋องปีศาจเป็น มีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถรักษาได้ เขาจึงจำต้องเก็บนางไว้ข้างกายในฐานะพระชายา "่ข้าไม่มีวันแต่งให้ท่าน" "เสียใจด้วยนางมารน้อย...เจ้าไม่มีสิทธิ์เลือก"

เพราะกำพร้าพี่ชายกะทันหัน 'ไป๋ชิง' จึงจับพลัดจับผลูกลายเป็นน้องสาวของจอมทัพไร้พ่ายผู้เย็นชาและเผด็จการ อยู่ใกล้แล้วชวนให้อึดอัด แต่เอาเถิด จวนแม่ทัพหลังนี้อย่างดีนางก็รั้งอยู่ไม่กี่วัน ดังนั้นนางจะทน!

อย่าเสียใจทีหลังแล้วกัน เพราะผมไม่อ่อนโยน

ทางใครทางมันแล้วกันนะคะคุณหมอ หยิ่งขนาดนี้ก็อยู่บนหิ้งต่อไปเถอะค่ะ ไว้ว่าง ๆ จะหาน้ำแดงมาถวาย

จีบเขา? บ้าเหรอ ใครจะกล้า ดุดันไม่เกรงใจใครเบอร์นั้น เวลาอยู่ใกล้ๆ จะห้ามไม่ให้ใจสั่นยังไงก่อนนนน

ฟีลกู๊ดที่จริงใจ หมาเด็กงานดี&พี่สาวสายรุก

นางไม่ได้คาดหวังว่าผู้เป็นสามีจะรักใคร่เอ็นดู ยังคิดด้วยซ้ำว่าถ้าเขารังเกียจจนไม่แตะต้องนางได้ก็ยิ่งดี ยามขอแยกทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่จะได้ไม่ต้องมีเรื่องใดให้รู้สึกอาลัยอาวรณ์อีก...

บุรุษเช่นเขามิได้มีหัวใจไว้เพื่อ 'รัก' หากนางเป็นดั่งเปลวไฟที่จะหลอมละลายหัวใจเย็นชาดุจน้ำแข็งให้กลับมาเต้นแรงได้อีกครั้ง...

สตรีบรรณาการเช่นนางไหนเลยจะกล้าคาดหวังรักแท้จากผู้เป็นสามี อย่างดีนางก็เป็นได้เพียงหมากบนกระดานตัวหนึ่ง...

ของของฉัน...ถ้าฉันไม่อนุญาต หมาตัวไหนก็ไม่มีสิทธิ์ ถ้ามอง...ฉันจะควักลูกตา ถ้าแตะ...ฉันจะตัดมือมันทิ้ง

เรื่องราวของ ‘หลันซี’ วิญญาณเด็กสาวยุคโบราณที่ข้ามผ่านกาลเวลานับพันปีมาอยู่ในร่างของ ‘คุณหมอหลัน’ หมอสูติฯ บ้างานที่แก่กว่าเธอเกือบยี่สิบปี แถมยังหัวล้านเป็นแม่ชีอีกต่างหาก!

ผมไม่รับเงิน หมอเลี้ยงข้าวผมมื้อหนึ่งก็พอ

กฎเหล็กของเขาคือห้ามเอาเลขาทำแฟน ยกเว้นยัยแว่นคนนี้ที่เขาจะจับเธอมาทำเมีย!

'ห้ามล้ำเส้น ห้ามคิดเกินเลย ห้ามแสดงท่าทีเฉกเช่นคนรัก' หน้าที่ของเขาคือร่วมผสานหยินหยางกับนางเท่านั้น เพ้ย! นี่จะต่างอะไรกับตุ๊กตาระบายความใคร่เล่า