w_mai

เธอวิ่งฝ่าความมืดมิดที่มองไม่เห็นแม้แต่ก้าวข้างหน้า เท้าเปล่าเหยียบย่ำลงบนพื้นดินแฉะชื้น แขนสองข้างกวัดแกว่งปัดป่ายไปในความว่างเปล่า ใบไม้ระคายผิวและกิ่งไม้แหลมคมเกี่ยวครูดตามร่างกายจนได้กลิ่นคาวเลือด